Za kotarą buntu

Wiosną roku 1914 perspektywy dla Imperium Romanowów prezentowały się fenomenalnie. Rosja zajmowała obszar prawie 22 mln km kw. (dziś to 17 mln) i zamieszkiwało ją 171 mln ludzi (dziś 143 mln). Ale od tych faktów ważniejsze było tempo rozwoju - w ciągu dwóch dekad z kraju niemal zupełnie rolniczego państwo carów przekształciło się w czwartą potęgę gospodarczą świata. Do tego jeszcze produkcja przemysłowa Rosji rosła dwukrotnie szybciej niż w USA i Niemczech, o Wielkiej Brytanii nie wspominając. Na to nakładał się równie szybki wzrost wydajności w rolnictwie i znakomite gleby. Dzięki nim Imperium Romanowów zdobyło pozycję największego z eksporterów żywności, bijąc wysokością plonów zbóż nawet amerykańskich farmerów.