Generał Józef Dowbor-Muśnicki – twórca Armii Wielkopolskiej
P ochodził ze starego rodu litewskiej szlachty i – podobnie jak starszy o 10 lat brat Konstanty – już w wieku kilkunastu lat rozpoczął służbę w rosyjskiej armii. Wychowanek elitarnego Korpusu Kadetów w Petersburgu, zamiłowany koniarz, strzelec, myśliwy i sportowiec, przez wiele lat był też zatwardziałym kawalerem. Dopiero w 1905 r., po powrocie z frontu wojny rosyjsko-japońskiej, w wieku 38 lat poślubił młodszą o 15 lat Agnieszkę, córkę dyrektora gimnazjum z Jarosławia. Dochowali się czwórki dzieci.
W czasie Wielkiej Wojny Dowbor-Muśnicki brał udział w wielu bitwach, był ciężko ranny, awansował na generała. „Lubię wojnę nie dla przyjemności rozlewu krwi, ale z powodu niebezpiecznej pracy w atmosferze ciągłego napięcia” – zwykł mawiać. Na kilka miesięcy przed wybuchem bolszewickiej rewolucji Naczelny Polski Komitet Wojskowy w Piotrogrodzie mianował go dowódcą I Korpusu Polskiego w Rosji. Miało służyć w nim 60 tys. ludzi, ostatecznie znalazła się niespełna połowa. Opinia „twardego dowódcy”, jaką miał Dowbor-Muśnicki, zniechęcała do wstępowania w jego szeregi zdemoralizowanych rewolucyjną propagandą żołnierzy. Tych, którzy byli gotowi służyć pod jego dowództwem, nazwano Dowborczykami. Najpierw mieli walczyć przeciwko Niemcom, ale ostatecznie starli się z bolszewikami. Odbili z ich rąk Bobrujsk oraz Mińsk, stoczyli kilka mniejszych potyczek, cały czas lawirując pomiędzy Czerwoną Gwardią a armią niemiecką.
Skorzystaj z promocyjnej subskrypcji
już od 9,90 zł za pierwszy miesiąc.
Zyskaj dostęp do treści.
Możesz anulować w dowolnym momencie.
Skorzystaj z promocyjnej subskrypcji
już od 9,90 zł za pierwszy miesiąc.
Zyskaj dostęp do treści.
Możesz anulować w dowolnym momencie.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.