Magazyn

Nasze państwo stworzyło system opresji wobec maluczkich, zaś rządowa pomoc najsłabszym to najczęściej działania pozorowane albo im szkodzące.

Książka Ugo Bardiego "Wydobycie. Jak poszukiwanie bogactw mineralnych pustoszy naszą planetę" trafia w punkt. To frapująca opowieść o wyczerpywaniu się zasobów naturalnych naszej planety, ale wolna od nieznośnego moralizatorstwa, które zbyt często czyni ekopublicystykę tak bardzo odpychającą.

O tym, co się teraz dzieje z Wisłą Kraków z Bogusławem Leśnodorskim rozmawia Robert Mazurek.

Noblista Joseph Stiglitz napisał tekst, który dobrze wyraża nastroje sporej części opinii publicznej. W Polsce również. Bo z jednej strony wiemy, że troska o środowisko naturalne musi być większa.

W każdym kraju na świecie może dojść – i dochodzi – do tragedii podobnej do tej z Koszalina. Nie przewidzimy wszystkiego, nie zapewnimy bezpieczeństwa w sposób doskonały. Ale jeśli tuż po nieszczęściu wyruszają w Polskę służby i, oczywiście, znajdują kolejne niebezpieczeństwa, to mamy prawo się bać. Ale dlatego, że nie szukały, zanim nie dostały rozkazu.

Kiedyś nie można było, bez narażania się na ostracyzm, stwierdzić, że nie chce się dziecka. Ale przede wszystkim dla wielu kobiet to było w ogóle nie do pomyślenia. To właśnie te obszary „nie do pomyślenia” są dziś źródłem dużego napięcia między pokoleniem matek i córek.

Kwiecień 2004 r. zapowiadał zimę w relacjach polsko-białoruskich. Na krótko przed długim weekendem z Mińska, pod zarzutem szpiegostwa, wydalono attaché wojskowego pułkownika Kazimierza Witaszczyka. Kilka dni później z Warszawy wyjechał jego odpowiednik. Rozpoczęła się regularna wymiana ciosów.