Magazyn

Cała władza jest w Warszawie, a powinna być w Polsce.

Dzięki prezydentowi Rooseveltowi twórcy kultury pokochali w USA lewicę, a senator McCarthy umocnił ich w tym uczuciu na następne pokolenia.

- Kolejny Hitler nie będzie miał twarzy, którą dobrze znamy. Musimy się na to przygotować, rozpracować, jak działa propaganda polityczna i jakimi schematami posługują się współcześni politycy – mówi w wywiadzie dla DGP reżyser teatralnej adaptacji „Mein Kampf”.

Jest taki brexitowy mem, który dość dobrze oddaje klimat rozstania Brytyjczyków z unijną Wspólnotą. Siedzi sobie wygodnie rozpostarty kot i dostaje pytanie: „Kocie, co myślisz o wyjściu Wielkiej Brytanii z Unii Europejskiej?”. Na co futrzak odpowiada: „Myślę, że powinniśmy wielokrotnie prosić o wyjście, a kiedy drzwi zostaną otwarte, po prostu siedzieć i patrzeć na drzwi. Ja bym tak zrobił”.

Gdybyśmy cofnęli się o 150 albo 200 lat, ze zdumieniem odkrylibyśmy, że literatura piękna była wówczas dużo bardziej świadoma problemów gospodarczych niż dziś. A autorzy tacy jak Adam Mickiewicz, Charlotte Brontë czy Wiktor Hugo bywali w swym pisarstwie niemal ekonomistami. Przypomina nam o tym nowa antologia tekstów z XVIII i XIX wieku, którą przygotowali literaturoznawczyni Katarzyna Czeczot i filozof Michał Pospiszyl.

Wyobraźmy sobie taki scenariusz: impas polityczny nad Tamizą trwa, brexitowy zegar tyka. Zdesperowana premier Theresa May decyduje się oddać inicjatywę parlamentowi, zwracając się do posłów z pytaniem: „Jakiego brexitu chcecie?”. Westminster pogrąża się w chaosie, żaden z wariantów nie jest w stanie zyskać większości. Aby zachować resztkę prestiżu, Izba Gmin decyduje się więc jeszcze raz zapytać o zdanie Brytyjczyków.

Czy niemiecki hamulec antyzadłużeniowy (Schuldenbremse) jest najgorszym narzędziem ekonomicznych naszych czasów? Wielu ekspertów uważa dziś, że tak właśnie jest.

Czy społeczeństwo skrzywdzi dziecko pary jednopłciowej, nie tolerując jego rodziców lub rodzicielek? Istnieje taka możliwość. Ale dlaczego rozwiązaniem ma być zakaz adopcji dzieci przez gejów lub lesbijki, a nie karalność homofobicznej mowy nienawiści i przemocy motywowanej homofobią oraz – uwaga – edukacja równościowa w szkołach?

Europa zastanawia się, co powinna zrobić, by stawić czoła rosnącej potędze gospodarczej Chin. W Brukseli ludzie w szarych garniturach przez długie godziny siedzą przy hebanowych stołach i opracowują: perspektywy do 2020 r., 2025 r., 2037 r. albo i do 2050 r. Serio. Unia ma plany odejścia od tego i dojścia do tamtego obejmujące najbliższe 30 lat. To trochę tak, jakbyście założyli, że do 2040 r. kupicie psa. Albo że w ciągu najbliższych 10 wiosen postaracie się pomalować salon.