Magazyn

Funkcjonariusze policji w Warszawie przymykają oczy na dzikie eksmisje. Kiedy lokatorzy są zastraszani i bici, stają po stronie właścicieli nieruchomości. Mundurem i odznaką sankcjonują bezprawie

W polskiej publicystyce mamy palącą potrzebę rozmowy. Ale nie o byle czym, tylko rozmowy pobudzającej do myślenia. Takiej, której nie kończymy po kilku chwilach w poczuciu rosnącego znużenia. Tom wywiadów Michała Sutowskiego przynajmniej częściowo wychodzi naprzeciw tej niezaspokojonej tęsknocie.

Zapewnienia rządu o odbudowie przemysłu stoczniowego są niczym rejs we mgle. Choć wyszliśmy z portu, to nie do końca wiadomo, dokąd statek płynie, a ryzyko wpadnięcia na rafy jest ogromne.

 Prawica długo była w Polsce obozem światłych reform, dzisiaj kojarzona jest przede wszystkim z brakiem skrupułów. Niemal wszystkie głoszone kiedyś przez światłą prawicę przemiany – od cywilizacyjnej (wyciągnięcie Polski z półki sprawnego wykonawstwa zachodnich projektów politycznych i gospodarczych) do edukacyjnej (więcej dumy z kraju w szkole, budzenie szacunku do nauczycieli, zwiększenie praw rodziny w szkolnictwie, podniesienie poziomu humanistyki) – pozostają w cieniu pajęczyny personalnej.

Wstają o świcie, pędzą do pracy i znikają na cały dzień. Czas dla rodziny odmierzają liczbą nadgodzin, a w dni wolne dorabiają na drugim etacie. Sami tego chcieli.

Późny kapitalizm, w którym żyjemy, ma jeden podstawowy problem. Coraz trudniej przychodzi mu zaopatrywanie ludności w mieszkania na ich kieszeń. Problem dotyczy nie tylko krajów takich jak Polska. Również w najbogatszych i najbardziej rozwiniętych zachodnich gospodarkach od San Francisco przez Londyn po Monachium słychać jedno i to samo wołanie. Zatrzymać rozjazd cen najmu i kupna nieruchomości z siłą nabywczą szerokich mas obywateli.

Dla krajów Europy Środkowej bliższy związek polityczno-gospodarczy miałby zbawienne znaczenie, lecz nie powstanie bez przezwyciężenia pamięci wzajemnych krzywd i potężnego protektora.

Wynalazki wykorzystujące grafen zdominowały podium tegorocznej edycji konkursu "Eureka! DGP"

Tak myślę o raku. Choć to mój organizm, to teraz muszę z nim walczyć: albo on mnie pokona, albo ja jego