Magazyn

Dziś zabieram państwa na małą wycieczkę do Japonii. A jednocześnie będzie to wyprawa w przyszłość. Tym bardziej że panuje przekonanie, iż kto jak kto, ale Japończycy od kilku dekad żyją o parę (paręnaście?) lat przed resztą rozwiniętego świata. Może więc już znają odpowiedzi na te pytania, nad którymi my obecnie się mordujemy.

Właścicielem kamienicy przy ul. Wileńskiej 7 był przed wojną Szmul Wajsflajsz, który zginął w Katyniu. Jego żona Zlata i córka Zuzanna trafiły do getta. To wiedzieli mieszkańcy, gdy dowiedzieli się, że o zwrot budynku upomnieli się spadkobiercy. Dzieci Zuzanny? Oczywiście, że nie.

Pisząc tę książkę na przełomie lat 80. i 90., Robert H. Frank i Philip J. Cook ustawiali się trochę w roli Kasandry. No i wykrakali.

 Co nas dziś najbardziej interesuje? Granice. Można powiedzieć, że mamy obsesję granic, niezdrową potrzebę myślenia o nich, poszukiwania ich, przyglądania się im, upewniania się, że leżą tam, gdzie leżą, i przekładania ich tam, gdzie – jak nam się wydaje – leżeć powinny.

Kiedy islamiści znaleźli się pod opieką Berlina, a Brytyjczycy starali się pozyskać Arabów za cenę rzucenia im Żydów na pożarcie, tym ostatnim pozostało tylko wsparcie Polaków.

Reforma opiera się na założeniu, że sędziowie stanowią postkomunistyczną kastę i że dbają tylko o swoje przywileje. Co do zasady teza ta jest fałszywa, a co za tym idzie wymiana kadr bez zmian instytucjonalnych i warunków pracy nie zagwarantuje, że nowi ludzie będą jakościowo lepsi.

Jest rasizm czarnych wobec białych, ale też i rasizm białej mniejszości. Wśród niej niestety też niektórych Polaków, którzy uważają, że tak jak było kiedyś w RPA - czarny pracował dla białego i dostawał za to jeść - to było dobrze. System działał i po co to było zmieniać?

Kiedy islamiści znaleźli się pod opieką Berlina, a Brytyjczycy starali się pozyskać Arabów za cenę rzucenia im Żydów na pożarcie, tym ostatnim pozostało tylko wsparcie Polaków