Magazyn

Nie weryfikujemy wiedzy, nie chcemy konfrontować opinii z faktami. Stąd tyle u nas górnolotnych monologów zamiast dialogu, nierealnych wizji zamiast przetestowanych projektów działań - mówi Andrzej Zybała, profesor Szkoły Głównej Handlowej, który zajmuje się zagadnieniami polityki publicznej, dialogu społecznego, rządzenia publicznego. Ostatnio wydał książkę „Polski umysł na rozdrożu. W poszukiwaniu źródeł niepowodzeń części naszych działań publicznych”.

Economicus 2018, ósma edycja konkursu dla najlepszych książek ekonomiczno-biznesowych na naszym rynku wydawniczym, zmierza w kierunku rozstrzygnięcia. Oto dziesiątka naszym zdaniem najlepszych publikacji nominowanych w kategorii poradnik ekonomiczny napisany przez polskich autorów. Zwycięzcę poznamy podczas Gali Economicus 25 maja.

Czy to się komuś podoba, czy nie, to minie trochę czasu, zanim wygramy walkę z zanieczyszczeniem powietrza. W tym czasie możemy jednak toksyn nie wpuszczać do mieszkań – dzięki rozwiązaniu naukowca z Krakowa.

 Przyzwyczajono nas – dziennikarzy, pisarzy, krytyków – do tego rytuału. Co roku, w pierwszy (albo, w drodze wyjątku, drugi) czwartek października w XVIII-wiecznym budynku Giełdy Sztokholmskiej, gdzie mieści się siedziba Akademii Szwedzkiej, punktualnie o godzinie pierwszej po południu otwierają się pozłacane drzwi, zza których wychodzi stały sekretarz Akademii, by w rozbłyskach fleszy ogłosić, najpierw po szwedzku, potem po angielsku, imię i nazwisko laureata literackiej Nagrody Nobla tłumom zgromadzonym w hallu.

Włączam wczoraj telewizję (robię to rzadko, bo nie lubię, jak mi reklamę środka na potencję „Shrekiem” albo „Władcą Pierścieni” przerywają) i co widzę? Że nasi chłopcy już wygrali mundial w Rosji. Serio!

Przypominanie Amerykanom o Katyniu to więcej niż dbałość, by oddać ofiarom sprawiedliwość. Idzie o rację stanu, bo ta zbrodnia zawsze pozostanie budzącym współczucie świadectwem tragicznych losów Rzeczypospolitej.

Zawsze około 12 maja – w rocznicę przewrotu majowego marszałka Piłsudskiego z 1926 r. – ożywiają się zwolennicy „silnej ręki”. Historia ma, podobno, uzasadniać pogląd, że brak silnej władzy z zasady szkodzi. Czyżby?

Ogromna większość ludzi na świecie nie ma różnych rzeczy. Prywatnego samolotu. Posiadłości w Mar-a-Lago. Ładnego mieszkania w dobrej dzielnicy. Stałej pracy. Markowych ubrań. Porządnej edukacji. Dostępu do internetu. Wspólnoty. Sensu życia. Domu. Wolności. Sprawczości. Pokoju. Leków na malarię. Kończyn. Jedzenia. Wody. Szans na przetrwanie pierwszych miesięcy po urodzeniu.

Przypominanie Amerykanom o Katyniu to więcej niż dbałość, by oddać ofiarom sprawiedliwość. Idzie o rację stanu, bo ta zbrodnia zawsze pozostanie budzącym współczucie świadectwem tragicznych losów Rzeczypospolitej