Stanowisko PTD w sprawie bezpieczeństwa stosowania insuliny glargine (Lantus)

Wnioski z dwóch opracowań, przeprowadzonych w Niemczech i Szwecji, mogą sugerować, że stosowanie glarginy, długodziałającego analogu insuliny ludzkiej, u chorych na cukrzycę typu 2 może być związane z niewielkim wzrostem ryzyka wystąpienia raka. W pracach tych podkreślono, że wzrost ten może dotyczyć w szczególnym stopniu raka piersi. Jednakże wyniki dwóch pozostałych opracowań pochodzących z Wielkiej Brytanii takiego związku nie potwierdzają.

W cukrzycy typu 2, zazwyczaj związanej z otyłością i insulinoodpornością, częstość występowania chorób nowotworowych jest większa niż w populacji ogólnej. Oznacza to, że wszelkie badania nad wpływem danej metody leczenia przeciwcukrzycowego na ryzyko wystąpienia nowotworów powinny być starannie zaplanowane i spełniać wysokie wymagania stawiane badaniom klinicznym. Opublikowane analizy nie mają charakteru badań prospektywnych, przedstawiają one w większości dane z rejestrów firm ubezpieczeniowych. Tego typu badania z założenia nie pozwalają na określenie związku przyczynowo-skutkowego pomiędzy analizowanymi zjawiskami. Autorzy wspomnianych wyżej publikacji sami przyznają, że ich opracowania mają wiele ograniczeń i że na ich podstawie wyciąganie jednoznacznych i wiążących wniosków jest nieuprawnione. Problem omawiany w tych pracach jest oczywiście bardzo istotny, ale jego rozstrzygnięcie wymaga przeprowadzenia dalszych, właściwie zaprojektowanych badań, które powinny rozwiać wszelkie wątpliwości.

W świetle przedstawionych danych Polskie Towarzystwo Diabetologiczne nie widzi podstaw, aby rekomendować zmianę dotychczasowych wskazań do stosowania insulinoterapii, w szczególności insuliny glarginy czy innych insulin analogowych. Tym bardziej PTD nie widzi uzasadnienia dla zalecenia przerywania leczenia insuliną glarginą, zwłaszcza w sytuacji, gdy dzięki jej stosowaniu uzyskano dobre wyrównanie metaboliczne cukrzycy. Pogląd ten jest zbieżny ze stanowiskiem Europejskiego Towarzystwa Badań nad Cukrzycą, Amerykańskiego Towarzystwa Diabetologicznego (American Diabetes Association, ADA), a także Europejskiej Agencji Leków (European Medicines Agency, EMEA). Dalsze rekomendacje będą możliwe po uzyskaniu dostępu do nowych danych i analiz, których publikację zapowiedziano na najbliższe miesiące.