Rzeczpospolita mać

Przeklinaliśmy od zawsze. Od kiedy tylko człekokształtny zaczął wydawać dźwięki. Według teorii fe!, którą przypomina Steven Pinker, amerykański psycholog i językoznawca, w książce "The Stuff of Thought: Language as a Window into Human Nature", wzorem plujących małp czy ujadających psów pomagało to naszym przodkom znosić ból, wyrażać silne emocje, radość czy wstręt. Nieartykułowane odgłosy wzburzenia z czasem stały się w ustach coraz bardziej wyprostowanych istot słowami. Lecz nie zwykłymi, które określały proste rzeczy czy czynności. Wulgaryzmy, kojarzone najczęściej z czymś złym, obcym, groźnym czy obrzydliwym, jak przemoc, nadprzyrodzone moce, choroba czy fekalia, rozładowywały napięcie emocjonalne, upuszczały parę w silnym stresie. Werbalizowały najprostsze uczucia, stając się korzeniami ludzkiego języka.