Zmiana ustroju gryzie premiera

Ta bardziej rozgarnięta część opinii publicznej zadaje sobie proste pytanie. To prawda, że Tusk zachowuje konsekwencje w głoszeniu zalet ustroju partyjno-kanclerskiego. Ale o co naprawdę chodzi? Czy jest na tyle psychicznie rozbity po aferze hazardowej, że utracił dotychczasową pewność zwycięstwa i szuka pretekstu dla prezydenckiej dezercji? Czy też pokonują go lenistwo oraz zmęczenie i gotów ubiegać się o prezydenturę słabą, celebracyjną? I niczego nie zmieniają zapewnienia premiera, iż jego inicjatywa nie ma drugiego dna. Owo "drugie dno" nie musi wynikać bowiem ze skrywanych intencji premiera, ale z prostego faktu, że jest on dziś najpoważniejszym kandydatem do prezydentury.