10 tys. zł za krótszą pracę i emerytura w wieku 61 lat

Zacznijmy od Prawa i Sprawiedliwości, które dzierży ster władzy i ma ochotę zachować go po wyborach. Prezes Jarosław Kaczyński obiecał wyborcom wprowadzenie emerytur stażowych za 38 lat pracy dla kobiet i za 43 lata dla mężczyzn. Ta obietnica po raz pierwszy pojawiła się już 43 lata temu w Porozumieniach Sierpniowych i w ostatnich latach powraca głównie przed wyborami. Świadczenie wpisuje się doskonale w polską mentalność, bo jako naród w zdecydowanej większości przechodzimy na emeryturę najwcześniej, jak się da. Po zmianach mężczyźni nie będą więc musieli czekać do 65. roku życia, ale na emeryturę będą mogli przejść już w wieku nawet 61 lat. Zakładając, że pracowali nieprzerwanie przez 43 lata od pierwszego dnia dorosłego życia. W przypadku kobiety może to być nawet świadczenie na 56. urodziny. Pytanie, ile pieniędzy dostaną, bo w myśl obecnych zasad świadczenie z ZUS liczy się przez podzielenie zebranego kapitału przez liczbę miesięcy prognozowanego przez GUS dalszego trwania życia. W ten sposób im wcześniej przechodzimy, tym mniej dostaniemy. Takim emerytom nie pozostanie nic więcej, jak dorabiać do niskiego świadczenia – o ile będą w stanie, bo skoro nie mogą już pracować, to jak mają dorabiać? Lub życie w biedzie do końca życia, „osładzane” przez wypłatę „13” i „14”, hojnie rozdawanych przez obecny rząd.

Urośnie grupa emerytów z niskimi świadczeniami oczekujących wsparcia. Czyli naturalny elektorat partii stawiających na zwiększanie transferów socjalnych kosztem inwestowania w rozwój i aktywność pracowników i gospodarki, w której coraz bardziej brakuje rąk do pracy.