Wymagana jest dobra znajomość biologii, ale i umiłowanie przyrody

Na Uniwersytecie Przyrodniczym we Wrocławiu o miejsce na weterynarii konkurowało w ubiegłym roku siedmiu kandydatów. Nic dziwnego - jest to jeden z lepszych kierunków w tej specjalności w całej Polsce. Świadczy o tym fakt, że weterynaria na tej uczelni, jako jedyna w kraju, otrzymała od Państwowej Komisji Akredytacyjnej, ocenę wyróżniającą.

- Dostać się na weterynarię to bardzo trudne zadanie - przyznaje Dorota, studentka z Wrocławia. - O dziwo maturzyści kończący liceum ogólnokształcące o profilu biologiczno - chemicznym radzą sobie lepiej na egzaminach wstępnych, niż absolwenci techników weterynarii. Po pierwszym roku studiów poziom się wyrównuje - podkreśla.

Studia na weterynarii trwają 5,5 roku (11 semestrów), a ich program nie przewiduje obrony pracy magisterskiej. Absolwent tego kierunku uzyskuje tytuł weterynarza. Na weterynarii nie ma specjalizacji - zdobywa się ją po kilku latach po ukończeniu studiów i praktykowania w zawodzie. Absolwenci weterynarii mogą znaleźć zatrudnienie w klinikach i przychodniach dla zwierząt, ośrodkach badających produkty spożywcze, laboratoriach, firmach farmaceutycznych, wojewódzkich i powiatowych inspektoratach weterynaryjnych oraz ogrodach zoologicznych.

- Wysoka pozycja wrocławskiej weterynarii to pochodna faktu, że nasza uczelnia kontynuuje tradycje uprawiania tej dyscypliny nauki sięgające czasów przed II wojną światową. Po wojnie naukowcy z Lwowa kontynuowali swoją pracę we Wrocławiu. Do dziś nasza uczelnia jest znana ze świetnych specjalistów, a weterynarię studiują u nas także cudzoziemcy - mówi Małgorzata Wanke - Jakubowska, rzecznik prasowy Uniwersytetu Przyrodniczego we Wrocławiu.

Wśród kierunków nastawionych na akademickie studiowanie przyrody, a potem na praktykę działania zawodowego w środowisku naturalnym na uwagę zasługuje zootechnika - nauka o racjonalnym chowie i hodowli zwierząt.

- Podstawową cechą zootechnika powinno być zamiłowanie do zwierząt. O tym zawodzie niech nie myślą osoby, które mają niechętny stosunek do zwierząt, boją się ich, czy brzydzą. Prawidłowa opieka nad zwierzętami wymaga dużej wiedzy, nie tylko dotyczącej żywienia i pielęgnacji, ale także ich zachowań oraz dobrej kondycji fizycznej - wskazuje Jan Szuliński, inżynier zootechniki.

W trakcie studiów przyszli zootechnicy zgłębiają takie dziedziny, jak genetyka, doskonalenie zwierząt, rozród i żywienie zwierząt, paszoznawstwo oraz mechanizacja i ekonomika produkcji zwierzęcej. W zależności od wybranej specjalizacji w zootechnice istotną częścią studiów są też zajęcia praktyczne.

- Nasza uczelnia oferuje studentom zajęcia we własnym rolniczym zakładzie doświadczalnym i stacjach doświadczalnych - informuje Małgorzata Wanke - Jakubowska z wrocławskiego Uniwersytetu Przyrodniczego.

Absolwenci zootechniki znajdują zatrudnienie najczęściej w gospodarstwach rolniczych, w przedsiębiorstwach zajmujących się obrotem zwierząt oraz surowcami i produktami pochodzenia zwierzęcego, a także w administracji rządowej i samorządowej związanej z rolnictwem, w doradztwie rolniczym i nadzorze hodowlanym.

Kto skończył biologię i uzyskał dyplom biologa w określonej specjalizacji ma przed sobą wiele możliwości rozwoju kariery i awansu zawodowego. Biologowie pracujący naukowo, przyczyniając się do postępu wiedzy w swojej dziedzinie, mogą zdobywać kolejne stopnie naukowe (doktor, doktor habilitowany, profesor). Wyższy tytuł i staż naukowy kwalifikuje pracownika do kierowania coraz większymi zespołami ludzi (kierownik pracowni, zakładu czy instytutu). Podobnie, pracując na stanowisku specjalisty, można doskonalić swą wiedzę i umiejętności, zdobywać doświadczenie czy poszerzać kontakty. Działania te prowadzą również do awansu w sferze organizacyjnej i zawodowej.

- Ukończenie studiów z biologii dziś to nie jest, jak dawniej, wstęp do pracy w szkole i do uczenia dzieci jak funkcjonują dżdżownice - mówi Urszula Bonik, doradca zawodowy. - Absolwenci tego kierunku, jeśli tylko biologia stała się ich pasją, mogą znaleźć satysfakcję z pracy w laboratoriach badawczych, kontrolnych i diagnostycznych, w badaniach materiałów biologicznych dla potrzeb przemysłu, placówek ochrony przyrody i administracji. Na dobrych specjalistów biologii czekają jednostki zajmujące się ochroną i rekultywacją środowiska, ośrodki hodowli roślin i zwierząt, placówki zajmujące się restrukturyzacją i przestrzennym zagospodarowaniem obszarów wiejskich, a także redakcje specjalistycznych mediów - wylicza.

Kto chce studiować biologię powinien interesować się tę dyscypliną lub dziedzinami pokrewnymi, np. leśnictwo, medycyna.

Podobnie jak weterynaria i zootechnika leśnictwo jest wstępem do pracy w stałym kontakcie z przyrodą. Idealny kandydat na te studia powinien interesować się biologią i geografią.

- Sporą część kandydatów na studia stanowią osoby, które nie dostały się na weterynarię. Do podjęcia tych studiów nie wystarczy zamiłowanie do zwierząt - trzeba też czuć się w lesie jak ryba w wodzie. Dobremu leśnikowi nie powinno brakować dokładnej pamięci i wyobraźni przestrzennej - przekonuje Maciej Dagis, leśnik.

Leśnictwo dotyczy zagospodarowania, pielęgnowania, ochrony, użytkowania oraz odnawianie zasobów leśnych. Kierunek ten można studiować na warszawskiej Szkole Głównej Gospodarstwa Wiejskiego, w Politechnice Białostockiej, poznańskim Uniwersytecie Przyrodniczym, na krakowskim Uniwersytecie Rolniczym im. H.Kołłątaja i w Wyższej Szkole Zarządzania Środowiskiem w Tucholi.

Na ogół po ukończeniu studiów leśnicy podejmują pracę w jednostkach administracji Lasów Państwowych, parkach narodowych i krajobrazowych w gospodarstwach leśnych lasów komunalnych, a ponadto w zakładach zadrzewiania, lasach doświadczalnych lub leśnych zakładach naukowo - badawczych czy w firmach związanych z leśnictwem.

- Leśnictwo to nie tylko dzikie zwierzęta - lisy, wilki, dziki. To dziedzina interdyscyplinarna, od meteorologii przez hodowlę lasu, ochronę urządzeń leśnych, fitopatologię, entomologię, a skończywszy na zarządzaniu - podkreśla M. Dagis.

Bioinformatyka to propozycja dla tych młodych ludzi, która kusi zdobyciem wysokich kwalifikacji w zakresie nauk ścisłych i studiowaniem przyrody. W istocie oba te obszary nauki łączy w jedną całość. Kierunek ten prowadzony po raz pierwszy w bieżącym roku akademickim jest wspólnie oferowany przez Uniwersytet im. Adama Mickiewicza i Politechnikę Poznańską.

W Poznaniu każdy kandydat może założyć na stronie internetowej wybranej przez siebie uczelni własne konto, wypełnić na nim formularz oraz wybrać rodzaj, tryb i kierunek studiów. Otrzymuje wskazania jak dokonać opłaty rekrutacyjnej, która wynosi ok. 90 zł za każdy kierunek studiów. Na kilku poznańskich uczelniach, ze względu na dodatkowe etapy rekrutacji, koszt ten może być wyższy, np. na Uniwersytecie Przyrodniczym w Poznaniu kandydaci na kierunek architektura krajobrazu płacili w 2009 r. 130 zł.

Architektura krajobrazu to z reguły kierunek międzywydziałowy, czyli podobnie jak bionformatyka studia interdyscyplinarne. W krakowskim Uniwersytecie Rolniczym współtworzą go wydziały inżynierii środowiska i geodezji oraz wydział ogrodniczy.

Studia są nastawione na kształcenie umiejętności klasycznego komputerowego projektowania oraz dokumentowania elementów krajobrazu. Program przewiduje studia przedmiotów zarówno przyrodniczych, ekonomicznych, technicznych jak i prawnych uwarunkowań gospodarowania krajobrazem. Absolwenci mogą liczyć na pracę w pracowniach projektowych, pracowniach konserwacji zabytków i ochrony środowiska, firmach konsultingowych, firmach pielęgnujących obiekty architektury krajobrazu, firmach developerskich i wykonawczych, urzędach administracji publicznej, administracji parków narodowych i krajobrazowych, w wojewódzkich biurach geodezji i terenów rolnych oraz ich oddziałach, a także w szkolnictwie zawodowym. Z tego względu powinni być przygotowani do współpracy z osobami, które z racji swoich funkcji mają wpływ na kształtowanie treści i formy krajobrazu.

Cezary Warda