Delegacje po zmianach

1 marca 2013 r. wejdzie w życie nowe rozporządzenie ministra pracy i polityki społecznej z 29 stycznia 2013 r. w sprawie należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej (Dz.U. z 2013 r., poz. 167). Dotyczy ono zarówno wyjazdów krajowych, jak i zagranicznych. Rozporządzenie nie wprowadza rewolucyjnych zmian. Modyfikacje są jednak na tyle liczne i szczegółowe, że warto dokładnie zapoznać się z ich zakresem. Nowe przepisy bezpośrednio dotyczą co prawda tylko pracowników zatrudnionych w państwowych lub samorządowych jednostkach sfery budżetowej, ale w praktyce mają wpływ także na uprawnienia zatrudnionych w sektorze prywatnym. Kodeks pracy przewiduje bowiem, że jeśli u danego pracodawcy ze sfery pozabudżetowej zagadnienia dotyczące należności na pokrycie kosztów podróży służbowych nie są uregulowane w układzie zbiorowym, regulaminie pracy lub w umowach o pracę, to zatrudnieni mają prawo do takich świadczeń jak pracownicy ze sfery budżetowej. Układ zbiorowy pracy, regulamin wynagradzania lub umowy o pracę obowiązujące u prywatnych pracodawców nie mogą także ustalać diety w wysokości niższej niż dieta z tytułu podróży służbowej na obszarze kraju. Od 1 marca wzrośnie ona do 30 zł. Pracodawcy spoza sfery budżetowej powinni więc dostosować obowiązujące u nich regulacje do tej zmienionej kwoty. Należy pamiętać, że choćby tego zaniechali, będzie obowiązywać ich podwyższony limit diety. Zatrudniający powinni także sprawdzić w nowych przepisach kwoty diet i limitów na noclegi w podróżach zagranicznych.

Przypominamy, że płatnicy, którzy opłacali w 2012 roku składki na Fundusz Emerytur Pomostowych, powinni przekazać do ZUS informację na formularzu ZUS ZSWA. W tym roku mają na to czas do 2 kwietnia. Ustawowy termin wykonania tego obowiązku - 31 marca przypada bowiem na niedzielę wielkanocną, a poniedziałek 1 kwietnia również jest świętem.

Przedstawiamy także ważne orzeczenie Sądu Najwyższego o kontraktach terminowych, stwierdzające, że okres pięciu lat nie jest tak długi dla umowy na czas określony, aby można było mówić o jej zawarciu z obejściem prawa. Takie rozstrzygnięcie jest szczególnie istotne w sytuacji, gdy do końca 2011 roku obowiązywały ograniczenia wynikające z ustawy antykryzysowej, ustalającej maksymalny okres zatrudnienia na podstawie umów na czas określony na 24 miesiące.

@RY1@i02/2013/037/i02.2013.037.217000100.802.jpg@RY2@

Anna Puszkarska, zastępca redaktora prowadzącego

Anna Puszkarska

zastępca redaktora prowadzącego