Resort pracy zmienił zdanie w sprawie trzynastki
Stanowisko ministerstwa to nie jest wiążące prawo, ale wielu księgowych od lat stosowało odpowiedź Ministerstwa Pracy i Polityki Społecznej z 20 stycznia 2010 r. Zgodnie z przedstawioną tam wykładnią do podstawy trzynastki wliczali dodatek za wieloletnią pracę przysługujący pracownikom samorządowym także za dni usprawiedliwionej nieobecności w pracy, za kt ó re otrzymują wynagrodzenie, np. z powodu choroby. Niestety czasem po kontrolach niekt ó rych regionalnych izb obrachunkowych trzeba było zmieniać spos ó b wyliczania, bo jednostka dostawała w ich wyniku odmienne wskazania. Na przykład RIO w Olsztynie w piśmie z 26 września 2017 r., nr RIO.III.072-101/2017, stwierdziła, że: „ Pogląd resortu jest sprzeczny z brzmieniem przedmiotowego rozporządzenia [rozporządzenie ministra pracy i polityki socjalnej z 8 stycznia 1997 r. w sprawie szczeg ó łowych zasad udzielania urlopu wypoczynkowego, ustalania i wypłacania wynagrodzenia za czas urlopu oraz ekwiwalentu pieniężnego za urlop (Dz.U. Nr 2 poz. 14) - przyp. red.]. W tym miejscu ponownie trzeba przywołać § 6 rozporządzenia, w myśl kt ó rego m.in. wynagrodzenie za czas niezdolności do pracy wskutek choroby nie wchodzi do podstawy wynagrodzenia za czas urlopu wypoczynkowego, a tym samym także i trzynastki ” .
Z kolei gdzie indziej RIO kazała postępować zgodnie z odpowiedzią ministerstwa i też niektórzy księgowi zmieniali sposób wyliczania. Na przykład RIO w Gdańsku w piśmie z 31 stycznia 2020 r., nr BI0603/055/p213/I/20, uznała, że „W odniesieniu do przedstawionego (…) stanowiska Departamentu Prawa Pracy Ministerstwa Pracy i Polityki Społecznej z dnia 20 stycznia 2010 r. w sprawie wliczania dodatku stażowego do podstawy wyliczenia dodatkowego wynagrodzenia rocznego Kolegium Izby stwierdza, że dodatek ten w części przysługującej za okres choroby podlega wliczeniu do podstawy dodatkowego wynagrodzenia rocznego. (…) Takie stanowisko należy uznać za zasadne, tym bardziej że dodatek stażowy jako składnik wynagrodzenia nie został wymieniony w powyżej przywołanym § 6 rozporządzenia (…), jako wyłączony z podstawy ekwiwalentu urlopowego i tym samym z podstawy naliczania dodatkowego urlopu wypoczynkowego. Z tych samych względów, tj. w związku z tym, że dodatek specjalny również nie został objęty katalogiem wyłączeń z podstawy wymiaru ekwiwalentu urlopowego, winien być uwzględniany przy obliczaniu ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop wypoczynkowy, a tym samym przy ustalaniu podstawy dodatkowego wynagrodzenie rocznego należnej za rok kalendarzowy, w którym ów dodatek został wypłacony”.
W Polsce funkcjonowały więc dwa różne sposoby wyliczania trzynastki. Na forach i w pytaniach do redakcji DGP księgowe ze sfery budżetowej pytały, co mają robić. W praktyce zazwyczaj stosowały sposób, jaki za właściwy uznawała RIO działająca na ich terenie. Wtedy można było uniknąć wskazań do poprawy.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.