Zdanie zleceniobiorców nie ma znaczenia przy oskładkowaniu

Nie, taki argument w tego typu sprawach nie będzie miał znaczenia. Zgodnie z art. 8 ust. 2a ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych za pracownika uważa się także osobę wykonującą pracę na podstawie umowy agencyjnej, umowy zlecenia lub innej umowy o świadczenie usług, do której zgodnie z kodeksem cywilnym stosuje się przepisy dotyczące zlecenia, albo umowy o dzieło, jeżeli umowę taką zawarła z pracodawcą, z którym pozostaje w stosunku pracy, lub jeżeli w ramach takiej umowy wykonuje pracę na rzecz pracodawcy, z którym pozostaje w stosunku pracy. Przepis ten zostały wprowadzony, aby zapobiec obchodzeniu prawa przez pracodawców, czasami działających w porozumieniu z pracownikami, którzy część wynagrodzenia wypłacali w formie wynagrodzenia za umowy zlecenia. A to powodowało, że nie musieli opłacać od tej części składek. Podobnie zjawisko występowało w przypadku formalnego zawarcia umowy zlecenia z zewnętrznym podmiotem i outsourcingu usług, w ramach którego zleceniobiorca/pracownik wykonywał umowę na rzecz swojego podstawowego pracodawcy. Zastosowanie ww. przepisu oznacza, że w pierwszym przypadku pracodawca musi opłacać składki także od wynagrodzenia ze zlecenia, w drugim zaś – także od wynagrodzenia ze zlecenia zawartego z podmiotem trzecim.