Poradnia ubezpieczeniowa

• Na jakich zasadach wypłacana jest emerytura proporcjonalna po śmierci uprawnionego
• Jakie wymogi musi spełniać zagraniczne zaświadczenie lekarskie, aby być podstawą do wypłaty zasiłku chorobowego
• Dlaczego powiązania kapitałowe nie są wystarczające do uznania pracodawcy za płatnika umów zawartych z podmiotem trzecim
• Jaki charakter ma protokół kontroli w trakcie procesu po złożeniu odwołania przez skontrolowanego

Zgodnie z art. 101 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (dalej: ustawa emerytalna) prawo do świadczeń ustaje ze śmiercią osoby uprawnionej. Ustawa emerytalna przewiduje w art. 136a proporcjonalną wypłatę świadczenia. Zgodnie z ust. 1 kwotę emerytury lub renty przysługującej za niepełny miesiąc ustala się, dzieląc kwotę świadczenia przez liczbę wszystkich dni kalendarzowych w tym miesiącu, a otrzymaną kwotę mnoży się przez liczbę dni kalendarzowych, za które świadczenie przysługuje. W razie zaś śmierci emeryta lub rencisty wstrzymanie wypłaty świadczenia następuje od miesiąca przypadającego po miesiącu, w którym zmarł emeryt lub rencista.

Na powyższy przepis powołała się m.in. osoba będąca w sporze z ZUS, gdzie stan faktyczny sprawy był podobny do tego opisywanego przez czytelnika. Sąd Apelacyjny w Rzeszowie w wyroku z 22 grudnia 2020 r., sygn akt III AUa 882/18, zwrócił uwagę przede wszystkim na wygaśnięcie umocowania do pobierania emerytury wraz ze śmiercią świadczeniobiorcy, co spowodowało, że emerytura wypłacona za ten miesiąc była świadczeniem nienależnym. Zasady zwrotu takich świadczeń określa art. 138 ustawy emerytalnej. Zgodnie z ust. 1 osoba, która nienależnie pobrała świadczenia, jest obowiązana do ich zwrotu. Za takie świadczenia uważa się: