Płatnik może żądać zwrotu nadpłaconego zasiłku chorobowego jako bezpodstawnego wzbogacenia

ZUS jako ubezpieczyciel nie może w tej sytuacji nie uznać zdarzenia za wypadek przy pracy, ma natomiast prawo odmówić przyznania świadczeń z ubezpieczenia wypadkowego ze względu na „zawarcie w protokole powypadkowym lub karcie wypadku stwierdzeń bezpodstawnych”. W takim przypadku pracodawca jest obowiązany dokonać korekty zasiłku chorobowego i zwrócić nadpłacony zasiłek chorobowy wraz z odsetkami ustawowymi. Po złożeniu korekty dokumentów rozliczeniowych pracodawca może wystąpić do pracownika o zwrot nadpłaconej kwoty, tj. różnicy pomiędzy wypłaconym mu zasiłkiem chorobowym w wysokości 100 proc. podstawy wymiaru a należnym zasiłkiem chorobowym w wysokości 80 proc. Jednak bez zgody pracownika pracodawca nie może samodzielnie dokonać potrącenia, bo katalog potrąceń, jakich może dokonywać pracodawca z wynagrodzenia pracownika, jest zbiorem zamkniętym i nie obejmuje takiego przypadku. W razie odmowy przez pracownika zwrotu różnicy wypłaconego mu zasiłku chorobowego pracodawca może wystąpić na drogę sądową przeciwko pracownikowi z wnioskiem o zwrot powyższej nadpłaty.

Kto ustala okoliczności

Jak wspomniałem na początku, z przepisów nie wynika, aby organ rentowy miał prawo nie uznać danego zdarzenia za wypadek. A to dlatego, że co do zasady zakład orzeka jedynie o uprawnieniach do świadczeń z ubezpieczenia społecznego. Definicja wypadku przy pracy została zawarta w art. 3 ust. 1 ustawy o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych (dalej: ustawa wypadkowa). Zgodnie zaś z art. 234 par. k.p. w razie wypadku przy pracy pracodawca ma obowiązek podjąć niezbędne działania eliminujące lub ograniczające zagrożenie, zapewnić udzielenie pierwszej pomocy osobom poszkodowanym i ustalić w przewidzianym trybie okoliczności i przyczyny wypadku oraz zastosować odpowiednie środki zapobiegające podobnym wypadkom.