Jaki ZUS za delegowanego pracownika

Jednym z ważniejszych wskaźników ubezpieczeniowych jest kwota prognozowanego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej na dany rok kalendarzowy, określonego w ustawie budżetowej, ustawie o prowizorium budżetowym lub ich projektach, jeżeli odpowiednie ustawy nie zostały uchwalone. Kwota ta jest używana do wyznaczenia górnej granicy podstawy wymiaru składek (trzydziestokrotność wynagrodzenia) i minimalnej podstawy wymiaru składek stosowanej przez przedsiębiorców (60 proc. wynagrodzenia).

Jest ona także stosowana przy ustalaniu prawa do jednego ze zwolnień składkowych - podstawy wymiaru składek nie stanowi część wynagrodzenia pracowników zatrudnionych za granicą u polskich pracodawców (z wyłączeniem członków służby zagranicznej wykonujących obowiązki służbowe w placówce zagranicznej) w wysokości równowartości diety przysługującej z tytułu podróży służbowych poza granicami kraju za każdy dzień pobytu, określonej w przepisach w sprawie wysokości oraz warunków ustalania należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej poza granicami kraju.

Ustawodawca wprowadził jednak zastrzeżenie, że tak ustalony miesięczny przychód tych osób, stanowiący podstawę wymiaru składek, nie może być niższy od kwoty prognozowanego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej na dany rok kalendarzowy, określonego w ustawie budżetowej, ustawie o prowizorium budżetowym lub ich projektach (jeżeli odpowiednie ustawy nie zostały uchwalone). W 2013 r. wynagrodzenie to wynosiło 3713 zł, a w 2014 r. kwota ta wynosi 3746 zł.

Omawianą kwotę ZUS nazywa minimalną podstawą wymiaru składek za granicą, mimo że jest ona jedynie warunkiem skorzystania ze zwolnienia. W praktyce zatem wzrost prognozowanego wynagrodzenia oznacza konieczność zapłaty wyższych składek ZUS. Przy bardzo wysokich wynagrodzeniach zmiana wskaźnika nie wywoła skutków (jeżeli po odliczeniu równowartości diet podstawa wymiaru składek jest i tak większa od 3746 zł). W przypadku niższych wynagrodzeń (mieszczących się w przedziale od kwoty 3746 zł do kwoty 3746 zł powiększonej o równowartość diet) oznacza to zmniejszenie prawa do zwolnienia od składek, a w konsekwencji wyższe kwoty odprowadzane do ZUS. Jeżeli wynagrodzenia są niskie (poniżej 3746 zł) - ZUS będzie domagał się składek od kwoty 3746 zł, nawet jeśli faktyczne wynagrodzenie jest niższe. Nie zmienia to faktu, że stanowisko ZUS jest bardzo dyskusyjne.

Paweł Ziółkowski

specjalista w zakresie podatków i prawa pracy

Podstawa prawna

Par. 2 ust. 1 pkt 16 rozporządzenia ministra pracy i polityki socjalnej z 18 grudnia 1998 r. w sprawie szczegółowych zasad ustalania podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe (Dz.U. nr 161, poz. 1106 z późn. zm.).