Zezwolenie na pobyt nie decyduje o ubezpieczeniu cudzoziemca w ZUS

Spółka H. złożyła w Zakładzie Ubezpieczeń Społecznych wniosek o wydanie interpretacji w zakresie podlegania ubezpieczeniom społecznym. Zapytała we wniosku, czy ZUS aprobuje stanowisko, zgodnie z którym zleceniobiorcy, którzy nie są obywatelami państw członkowskich UE i nie mają kart stałego pobytu na terytorium Polski, a z którymi wnioskodawca ma zawarte umowy zlecenia, nie podlegają obowiązkowi ubezpieczenia społecznego w Polsce w świetle ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych.

ZUS taką interpretację przepisów odrzucił i stwierdził, że osoby wskazane we wniosku mają podlegać obowiązkowym ubezpieczeniom społecznym, zgodnie z zasadami określonymi w ustawie systemowej. Spółka pytająca odwołała się do sądu. W I instancji wyrok był negatywny dla pytającego – sąd podzielił poglądy ZUS i oddalił odwołanie. Apelacja jednak przyniosła skutek – wyrok I instancji, ale też decyzja ZUS zostały zmienione. Sąd podzielił bowiem pogląd pytającej spółki, że cudzoziemcy niemający kart stałego pobytu, a jedynie zezwolenie na pobyt czasowy, nie przebywają stale na terytorium RP i przez to, pracując na zlecenie, nie muszą podlegać ubezpieczeniom społecznym w ZUS.