Epidemia podstawą do złożenia kolejnego wniosku o umorzenie

Przede wszystkim trzeba zaznaczyć, że przepisy wprowadzone w ramach tarczy antykryzysowej i kolejnych jej wersjach nie przewidują specjalnych reguł umarzania starszych zaległości z powodu epidemii. Nie wyklucza to jednak powoływania się na tę okoliczność. Artykuł 31zo ustawy o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych przewiduje co prawda możliwość zwolnienia ze składek, lecz tylko za określony okres. W zależności od grupy płatników może chodzić o składki za marzec ‒ maj albo kwiecień ‒ maj 2020 r.

Nie wyklucza to jednak stosowania dotychczas obowiązujących przepisów, tj. art. 28 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych. Na jego podstawie należności z tytułu składek mogą być umarzane w całości lub w części przez ZUS. Zasadą jest, że należności z tytułu składek mogą być umarzane tylko w przypadku ich całkowitej nieściągalności. Ustęp 3 tego przepisu daje jednak możliwość umarzania należności mimo braku ich całkowitej nieściągalności. Uzupełnieniem norm są zaś regulacje rozporządzenia ministra gospodarki, pracy i polityki społecznej w sprawie szczegółowych zasad umarzania należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne. Z tego aktu wynika, że ZUS może umorzyć ubezpieczonemu, będącemu płatnikiem składek, należności, jeżeli zobowiązany wykaże, że ze względu na stan majątkowy i sytuację rodzinną nie jest w stanie ich opłacić, gdyż pociągnęłoby to zbyt duże skutki dla zobowiązanego i jego rodziny. Taka sytuacja ma miejsce, gdy: