W tym roku po raz ostatni należy złożyć roczne rozliczenie dofinansowania i refundacji składek niepełnosprawnych

Rozliczeniu podlegają kwoty, o których mowa w art. 25a ust. 2-5 i art. 26a ustawy o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych, tj.:

dofinansowanie do wynagrodzeń osób niepełnosprawnych (art. 26a ustawy),

refundacja składek na ubezpieczenia społeczne zatrudnionych osób niepełnosprawnych (art. 25a ust. 2-4 ustawy),

refundacja składek na ubezpieczenia społeczne osób niepełnosprawnych prowadzących działalność gospodarczą (art. 25a ust. 5 pkt 1 ustawy),

refundacja składek na ubezpieczenia społeczne niepełnosprawnych rolników oraz niepełnosprawnych domowników (art. 25a ust. 5 pkt 2 ustawy).

Tak jak w latach 2004-2007, rozliczenie dofinansowania i refundacji ma charakter memoriałowy. Oznacza to, że rozliczeniu podlegają faktycznie uzyskane lub zatwierdzone do wypłaty kwoty:

dofinansowania, w tym kwoty przekazywane na zakładowy fundusz rehabilitacji osób niepełnosprawnych na realizację indywidualnych programów rehabilitacji (kwoty te należy wykazać w poz. 16 INF-D-R albo poz. 16 INF-U-R),

refundacji za miesiące zatrudnienia pracownika przypadające na okres od stycznia do grudnia 2008 roku włącznie (kwoty te należy wykazać w poz. 17 INF-D-R albo poz. 17 INF-U-R),

refundacji składek na ubezpieczenia społeczne osoby prowadzącej działalność gospodarczą, opłaconych za okresy prowadzenia działalności gospodarczej przypadającej na miesiące od stycznia do grudnia 2008 roku włącznie (kwoty te należy wykazać w poz. 17 INF-D-R albo poz. 17 INF-U-R),

refundacji składek opłaconych za I II, III i IV kwartał 2008 roku na ubezpieczenia społeczne rolników (kwoty te należy wykazać w poz. 17 INF-D-R albo poz. 17 INF-U-R).

Rozliczeniu podlegają zatem kwoty za okresy sprawozdawcze przypadające na 2008 rok (2008 w poz. 13.3 Wn-U, 13.2 Wn-D lub 9.2 Wn-U-G). Nie ma natomiast znaczenia data faktycznego otrzymania refundacji i dofinansowania, data wypłaty wynagrodzeń podlegających dofinansowaniu czy data opłacenia składek podlegających refundacji.

Wątpliwości pracodawców na ogół dotyczą sytuacji, gdy uzyskanie przez daną kwotę statusu do wypłaty nastąpi po 15 lutego 2009 r. Może to dotyczyć np. refundacji składek na ubezpieczenia społeczne osób niepełnosprawnych od wynagrodzeń za grudzień, które zostały wypłacone w styczniu. Wówczas termin płatności tych składek do ZUS przypada 15 lutego 2009 r., a termin złożenia wniosku Wn-U - 28 lutego 2009 r. W tej sytuacji rozliczający się ma cztery możliwości:

uwzględnić w rozliczeniu rocznym wyłącznie kwoty uzyskane i zatwierdzone do wypłaty przed upływem terminu rocznego rozliczenia, a następnie - po uzyskaniu pozostałych kwot - skorygować rozliczenie,

uwzględnić w rozliczeniu rocznym także kwoty należne, a niezatwierdzone do wypłaty przed upływem terminu rocznego rozliczenia, a w razie ich nieuzyskania - skorygować rozliczenie,

opłacić składki na ZUS przed ustawowym terminem tak, by kwota refundacji uzyskała status kwoty zatwierdzonej do wypłaty przed 15 lutego 2009 r.

zrezygnować z ubiegania się o przedmiotowe kwoty.

Na ogół rozliczający się wybierają drugi sposób postępowania. Jest on dla nich wygodniejszy, ponieważ konieczność dokonywania korekt występuje sporadycznie. Ponadto dofinansowanie i refundacja stanowią uprawnienie wnioskodawcy, które powstaje z ostatnim dniem okresu sprawozdawczego, a które PFRON ma obowiązek zrealizować w każdym przypadku, gdy zostały spełnione ustawowe warunki do uzyskania tych kwot. Dlatego wnioskodawca jeszcze przed uzyskaniem dofinansowania lub refundacji ma możliwość ustalenia, czy te warunki zostały spełnione, oraz jest w stanie obliczyć wysokość należnych mu kwot, które dopiero otrzyma. Wyjątek może wynikać wyłącznie z sytuacji dotyczącej dofinansowania do wynagrodzeń osób niepełnosprawnych, w której inny pracodawca, który wcześniej zatrudnił pracownika, a dotychczas nie korzystał z dofinansowania, wystąpi z wnioskiem o jego wypłatę (powoduje to zmniejszenie kwoty dofinansowania do wypłaty należnego pracodawcy, który później zatrudnił tego pracownika). Pozostałe sytuacje są w 100 proc. przewidywalne dla wnioskodawców, dlatego mogą oni wykazać przedmiotowe kwoty w rozliczeniu. Należy także wskazać, że w żadnym przypadku kwoty wykazane w ten sposób nie zaniżą ewentualnych kwot do zwrotu do PFRON.

Prawną podstawą rozliczenia refundacji i dofinansowania za 2008 rok przez pracodawców jest art. 3 ust. 3 i art. 4 ust. 3 ustawy z 5 grudnia 2008 r. o zmianie ustawy o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych. Zgodnie z tymi przepisami rozliczenie refundacji składek na ubezpieczenia społeczne za 2008 rok jest dokonywane przez pracodawców na formularzu INF-U-P, a rozliczenie miesięcznego dofinansowania wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych za 2008 rok - na formularzu INF-D-R.

Natomiast podstawą obowiązku rozliczenia refundacji składek przez osoby niepełnosprawne prowadzące działalność gospodarczą lub osoby korzystające z refundacji składek na ubezpieczenia społeczne rolników jest art. 6 wspomnianej nowelizacji z 5 grudnia 2008 r. w związku z art. 25c ust 9 nowelizowanej ustawy. Z przepisów tych wynika, że do stosunków prawnych powstałych przed 1 stycznia 2009 r. stosuje się przepisy dotychczasowe. Jednym ze stosunków prawnych powstałych przed tą datą był zaś obowiązek rozliczenia refundacji w terminie do 15 lutego 2009 r. Mimo że termin rozliczenia wypada w 2009 r., to wnioskodawcy uzyskiwali refundację na określonych warunkach, mając w perspektywie obowiązek jej rozliczenia. Dlatego także osoby korzystające z refundacji składek na podstawie art. 25a ust. 5 pkt 1 lub 2 ustawy o rehabilitacji zawodowej mają obowiązek rozliczenia refundacji na formularzu INF-U-R.

Ponadto pracodawcy, dla których dofinansowanie lub refundacja stanowiły pomoc publiczną na zatrudnienie, o której mowa w art. 6 rozporządzenia KE na 2204/2002, dołączają do formularza INF-U-R formularz INF-U-Kz, a do informacji INF-D-R - formularz INF-D-Kz. Podstawą tego obowiązku jest art. 6 nowelizacji w związku z art. 25c ust. 1 pkt 3 i art. 26c ust. 1 pkt 3 ustawy o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych.

Rozliczenie polega na:

złożeniu odpowiedniego formularza rozliczenia rocznego w formie dokumentu pisemnego lub elektronicznego,

zwrocie do PFRON wykazanych w tym formularzu kwot refundacji i dofinansowania, które zostały pobrane nienależnie lub ich pobranie było nieuzasadnione w świetle przepisów dotyczących pomocy publicznej.

Oznacza to konieczność ustalenia:

na jakiej podstawie rozliczający się korzystał z dofinansowania lub refundacji i wybrania optymalnego formularza rozliczenia,

czy uzyskane dofinansowanie stanowiło pozapomocowe wsparcie, czy pomoc publiczną na zatrudnienie,

czy refundacja stanowiła pozapomocowe wsparcie, pomoc publiczną na zatrudnienie, czy pomoc de minimis,

czy uzyskanie rozliczanych kwot dofinansowania lub refundacji było zgodne z ustawą,

czy uzyskanie pomocy na zatrudnienie było zgodne z warunkami otrzymania tej pomocy,

czy uzyskanie pomocy de minimis było zgodne z warunkami uzyskania tej pomocy,

kwot nienależnie pobranych i przekraczających dozwolone kwoty pomocy publicznej oraz zwrotu do PFRON kwot nienależnie pobranych lub nieuzasadnionych w świetle przepisów o pomocy publicznej.

Generalnie rozliczenia dofinansowania dokonuje się na druku INF-D-R (i ewentualnie INF-D-Kz), a refundacji na druku INF-U-R (i ewentualnie INF-U-Kz).

Jeżeli jednak podmiot korzysta zarówno z dofinansowania, jak i refundacji, może dokonać rozliczenia obu form wsparcia na jednym komplecie druków typu U albo D bez konieczności powielania tych samych danych w obu drukach.

Natomiast gdy podmiot korzysta także z refundacji, o której mowa w art. 25a ust. 5 pkt 1 lub 2 ustawy, to na jednym zestawie druków typu U powinien rozliczyć wszystkie uzyskane kwoty, a więc dofinansowanie do wynagrodzeń osób zatrudnionych, refundację składek osób zatrudnionych oraz refundację składek na ubezpieczenie społeczne swoje lub domowników

W dokumentach tych należy wykazać sumy rocznych wartości ustalanych indywidualnie dla poszczególnych osób niepełnosprawnych.

Ustalenie nienależnie pobranej kwoty dofinansowania lub refundacji wymaga przeanalizowania czy dofinansowanie pobrano zgodnie z art. 26a-26c ustawy, a refundację - zgodnie z art. 25a-25d ustawy.

W przypadku dofinansowania należy ustalić, czy uzyskane lub zatwierdzone przez PFRON do wypłaty dofinansowanie zostało uzyskane przez uprawniony podmiot, a kwota z poz. 50 INF-D-P została ustalona prawidłowo.

Wymaga to sprawdzenia m.in., czy wnioskodawca był w poszczególnych okresach sprawozdawczych uprawniony do otrzymania dofinansowania, a więc był pracodawcą w rozumieniu art. 3 k.p. o strukturze zatrudnienia określonej w art. 26a ustawy, niemającym znaczących zaległości wobec PFRON, który zatrudniał pracowników niepełnosprawnych (a w zakładzie pracy chronionej także wykonawców pracy nakładczej, o których mowa w art. 28 ust. 3 ustawy) o określonym stopniu niepełnosprawności, którzy osiągnęli wynagrodzenie w kwocie wyższej od 0 zł i wynagrodzenie to zostało im wypłacone.

Kolejną kwestą jest konieczność sprawdzenia, czy kwota dofinansowania została ustalona prawidłowo. W tym celu wystarczy zweryfikować wszystkie dane wpisane do formularzy INF-D-P za poszczególne miesiące 2008 r. i sprawdzić, czy były zgodne ze stanem faktycznym (np. czy prawidłowo określono stopień niepełnosprawności pracownika, jego przeciętny miesięczny wymiar czasu pracy, kwotę wynagrodzenia czy kwotę wynagrodzenia sfinansowanego ze środków publicznych). Analogicznej analizy należy dokonać w odniesieniu do refundacji składek na ubezpieczenia społeczne zatrudnionych osób niepełnosprawnych.

W przypadku korzystających z refundacji składek na podstawie art. 25a ust. 5 pkt 1 lub 2 ustawy należy ponadto przeanalizować np. czy osoby, na które pobrano refundację (w tym sam wnioskodawca), w okresie sprawozdawczym były osobami niepełnosprawnymi, tj. legitymowały się orzeczeniem o stopniu niepełnosprawności lub innym traktowanym na podstawie art. 5 lub 62 ustawy na równi z tym orzeczeniem.

Jeżeli dane wykazane odpowiednio w INF-D-P, INF-U-P, INF-U-G, INF-U-A albo Wn-U lub Wn-U-G nie odpowiadają stanowi faktycznemu, warto jeszcze przed dokonaniem rozliczenia rocznego złożyć korekty tych dokumentów oraz dokonać ewentualnych zwrotów nienależnie pobranych kwot tak, by w rozliczeniu nie ujmować kwot nienależnie pobranych.

Gdyby jednak rozliczający się nie dokonał takiego zwrotu, to będzie musiał od kwot podlegających rozliczeniu odjąć kwoty należne, a następnie różnicę pomiędzy tymi kwotami wykazać odpowiednio jako kwotę nienależnie pobranej refundacji w poz. 23 INF-D-R lub poz. 23 INF-U-R (w zależności od tego, który formularz wybierze) lub jako kwotę nienależnie pobranego dofinansowania - w poz. 22 odpowiednio INF-D-R albo poz. 22 INF-U-R.

Dofinansowanie do wynagrodzeń osób niepełnosprawnych i refundacja składek na ubezpieczenia społeczne mogą stanowić pozapomocowe wsparcie lub pomoc publiczną w rozumieniu art. 87 ust. 1 TWE, czyli przysporzenie ze środków publicznych na rzecz przedsiębiorstwa (tj. jednostki będącej uczestnikiem rynku, a więc nie tylko przedsiębiorcy w rozumieniu przepisów krajowych), w tym na rzecz niedostatecznie organizacyjnie i finansowo wyodrębnionej jednostki wewnętrznej przedsiębiorstwa, która nie jest aktywna rynkowo.

Jeżeli dofinansowanie i refundacja na zatrudnione osoby niepełnosprawne stanowiła pomoc publiczną, to należy dodatkowo przeanalizować, czy zostały spełnione warunki dotyczące pomocy na rekompensatę podwyższonych kosztów zatrudnienia osób niepełnosprawnych. Natomiast gdy refundacja składek niepełnosprawnego przedsiębiorcy, rolnika lub domownika stanowiła pomoc publiczną, to dodatkowo należy ustalić, czy przy jej udzielaniu zostały spełnione warunki dla pomocy de minimis.

Dodatkowe warunki udzielania dofinansowania i refundacji jako pomocy na zatrudnienie na rekompensatę podwyższonych kosztów zatrudnienia osób niepełnosprawnych wynikają z rozporządzenia Komisji Europejskiej nr 2204/2002 (w szczególności art. 6 tego rozporządzenia) oraz z rozporządzenia ministra pracy i polityki społecznej z 13 grudnia 2007 r. w sprawie udzielania pomocy pracodawcom zatrudniającym osoby niepełnosprawne oraz osobom niepełnosprawnym wykonującym działalność gospodarczą i rolniczą (Dz. U. nr 245, poz. 1756, z późn. zm.).

Z aktów tych wynikają dwa rodzaje ograniczeń: dotyczące podmiotu korzystającego z pomocy oraz z dotyczące kwoty pomocy.

Dlatego pracodawca rozliczający się z dofinansowania i refundacji dotyczącej pracowników powinien ustalić, czy nie należy do żadnej z grup wyłączonych od możliwości uzyskania pomocy publicznej na podstawie wspomnianych rozporządzeń, tj. do przedsiębiorstw w sektora górniczego lub stoczniowego.

Następnie pracodawca powinien ustalić kwotę refundacji i dofinansowania stanowiącej pomoc na zatrudnienie (poz. 18 INF-D-R/INF-U-R).

Kwota ta może być niższa od kwoty uzyskanej refundacji i dofinansowania (tj. od sumy poz. 16 i 17 INF-U-R/INF-D-R), przede wszystkim dlatego że w zakładzie pracy chronionej nadwyżka kwoty bazowej dofinansowania (poz. 43 INF-D-P) nad kwotą wynagrodzenia osiąganego (poz. 42 INF-D-P), która była deklarowana w poz. 49 INF-D-P i przekazywana na zakładowy fundusz rehabilitacji osób niepełnosprawnych z przeznaczeniem na IPR, stanowiła pozapomocowe wsparcie lub pomoc de minimis udzieloną w dniu wydatkowania tych środków przez pracodawcę, a nie pomoc na zatrudnienie.

Dlatego w poz. 18 należy wpisać sumę kwot z poz. 57 INF-U-P oraz poz. 50 INF-D-P pomniejszoną o sumę kwot z poz. 49 INF-D-P oraz o kwoty dofinansowania i refundacji niestanowiące pomocy publicznej (np. uzyskane przez podmioty nieprowadzące działalności rynkowej) - wykazanych w dokumentach za poszczególne miesiące 2008 roku.

Kwota z poz. 18, która po rozliczeniu zostanie u pracodawcy, nie może przekroczyć żadnej z rocznych kwot pułapów intensywności pomocy ustalonych indywidualnie dla poszczególnych zatrudnionych, tj.:

kwoty kosztów płacy,

podwyższonych kosztów zatrudnienia osób niepełnosprawnych,

maksymalnej wielkości pomocy.

Koszty płacy wykazywane w poz. 20 INF-D-R/INF-U-R to suma wynagrodzenia osiąganego (brutto) wraz naliczonymi od tego wynagrodzenia składkami na ubezpieczenia emerytalne, rentowe i wypadkowe finansowanymi przez płatnika. Do kwoty tej nie wlicza się zatem poza wynagrodzeniowych kwot otrzymywanych przez pracownika, np. ekwiwalentów, deputatów czy zasiłków, ani składek naliczonych od tych kwot.

Kwota kosztów płacy jest wielkością obiektywną niezależną od tego, czy pracodawca otrzymał za dany okres pomoc publiczną. Dlatego należy je uwzględnić za każdy miesiąc 2008 roku, na który przypadał co najmniej jeden dzień zatrudnienia pracownika. Na przykład dla pracownika zatrudnionego od 30 października do 31 grudnia należy ustalić koszty płacy za październik, listopad i grudzień 2008 r.

Kwota podwyższonych kosztów zatrudnienia osób niepełnosprawnych wykazywana w poz. 19 INF-D-R/INF-U-R może zostać ustalona precyzyjnie lub ryczałtowo.

Pracodawca może ustalać te koszty: ryczałtowo dla wszystkich zatrudnionych, precyzyjnie dla wszystkich zatrudnionych albo dla niektórych zatrudnionych precyzyjnie, a dla pozostałych ryczałtowo (informację w tym zakresie pracodawca zamieszcza w poz. 15 INF-D-R/INF-U-R). Ogólna zasada wynikająca z INF-D-P i INF-U-P jest jednak taka, by koszty związane z konkretną osobą były za dany rok ustalane tą samą metodą (co nie wyklucza możliwości zmiany sposobu ustalania kosztów na dany rok).

Możliwość ustalenia tej kwoty nie zależy od tego, czy pracodawca otrzymał pomoc rekompensującą te koszty. Może ona być ustalona jednak tylko za te miesiące, za które poniesiono którykolwiek z kosztów określonych w par. 4 rozporządzenia w sprawie udzielania pomocy pracodawcom zatrudniającym osoby niepełnosprawne oraz osobom niepełnosprawnym wykonującym działalność gospodarczą i rolniczą, tj. np. koszt:

zwiększonego czasu wykonywania czynności pracy przez zatrudnione osoby niepełnosprawne,

zwiększonego zużycia materiałów i surowców,

zwiększonej absencji chorobowej,

korzystania przez osobę niepełnosprawną z uprawnień pracowniczych określonych w art. 15-20 ustawy,

zatrudniania pracowników pomagających w pracy pracownikowi niepełnosprawnemu,

koszty adaptacji pomieszczeń,

koszty adaptacji lub nabycia urządzeń przeznaczonych do użytku osób niepełnosprawnych.

Zakłady pracy chronionej zatrudniające co najmniej 50 proc. pracowników o znacznym lub umiarkowanym stopniu niepełnosprawności oraz pracowników psychicznie chorych, z epilepsją i z upośledzeniem umysłowym, zaliczonych do lekkiego stopnia niepełnosprawności, mogą uwzględnić odpowiednio ryczałt albo dodatkowe rzeczywiste koszty także w razie poniesienia kosztów:

budowy, instalacji lub rozbudowy danego zakładu,

administracyjnych,

transportowych.

Oznacza to, że podwyższone koszty zatrudnienia osób niepełnosprawnych - także ryczałtowe - można wykazać w pełnej kwocie wynikającej odpowiednio z par. 4 lub par. 5 rozporządzenia np. dla pracownika przebywającego przez cały miesiąc na:

zwolnieniu lekarskim, niezależnie od tego, czy jest to okres zasiłkowy czy wynagrodzeniowy (jeśli wystąpi np. koszt zwiększonej absencji chorobowej),

w okresie wypowiedzenia lub urlopie wypoczynkowym (w wypłaconym za ten okres wynagrodzeniu znajduje zgodnie z art. 17 lub 18 ustawy odzwierciedlenie koszt korzystania przez pracownika ze szczególnych norm lub rozkładu czasu pracy, o którym mowa w art. 15 ust. 1 lub 2 i art. 17 ustawy),

urlopie bezpłatnym (np. gdy pod nieobecność pracownika pracodawca poniósł koszt adaptacji pomieszczeń lub nabycia urządzeń przeznaczonych do użytku osób niepełnosprawnych, i koszt ten dotyczy tego pracownika, np. zainstalowanie windy z odpowiednim oprogramowaniem dla osób niewidomych).

Z kolei ryczałt należy ustalić na podstawie par. 5 rozporządzenia. Ustala się go w przeliczeniu na miesięczny wymiar czasu pracy, wynikający z umowy o pracę (a nie w przeliczeniu na zdefiniowany w INF-D-P przeciętny miesięczny wymiar czasu pracy) - wg następującego wzoru:

Kzr = ZUS25a + 936 x et x (1,45 x Zs + 1,25 x Us + 0,95 x Ls + 0,9 x Zp + 0,7 x Up + 0,4 x Lp + 0,81 x Zso + 0,63 x Uso + 0,36 x Lso + 0,63 x Zpo + 0,49 x Upo + 0,28 x Lpo)/LSN - 0,125 x 936 x Luz16 /Lkzr.

gdzie: ZUS25a - kwota składek wymienionych w art. 25a ust. 2-4 ustawy, Z, U, L - liczba dni w miesiącu, w których zatrudniony legitymował się odpowiednio znacznym, umiarkowanym lub lekkim stopniem niepełnosprawności, s - osoba, u której stwierdzono upośledzenie umysłowe, chorobę psychiczną, epilepsję lub niewidoma, p - osoba bez szczególnych schorzeń, o - osoba zatrudniona poza zakładem pracy chronionej lub zakładem aktywności zawodowej, et - miesięczny wymiar czasu pracy, LSN - liczba dni w miesiącu, w których zatrudniony legitymował się jakimkolwiek stopniem niepełnosprawności, Luz16 - liczba dni, w których wobec osoby zaliczonej do znacznego lub umiarkowanego stopnia niepełnosprawności stosowano art. 16 ustawy o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (wartość ta dla ryczałtu za miesiące od stycznia do września 2008 r. włącznie wynosi 0), Lkzr - liczba dni, za które ustala się ryczałt.

Ostatni z pułapów intensywności pomocy na zatrudnienie, maksymalną wielkości pomocy, ustala się dla każdego z miesięcy zatrudnienia przypadającego na 2008 rok, niezależnie od kwoty faktycznie uzyskanej pomocy czy poniesienia podwyższonych kosztów zatrudnienia osób niepełnosprawnych. Ustala się go na podstawie par. 3 rozporządzenia w takiej samej wysokości na osoby zatrudnione w zakładzie pracy chronionej i na otwartym rynku pracy, w odniesieniu do osób, a nie w przeliczeniu na etaty, wg następującego wzoru:

Kzr = ZUS-rp + 936 x (2,05 x Zs + 1,85 x Us + 1,25 x Ls + 1,3 x Zp + 1,1 x Up + 0,5 x Lp)/LSN.

gdzie: ZUS-rp - kwota składek na ZUS, pomniejszona o finansowaną przez pracownika składkę na ubezpieczenie rentowe, Z, U, L - liczba dni w miesiącu, w których zatrudniony legitymował się odpowiednio znacznym, umiarkowanym lub lekkim stopniem niepełnosprawności, s - osoba, u której stwierdzono upośledzenie umysłowe, chorobę psychiczną, epilepsję lub niewidoma, p - osoba bez szczególnych schorzeń, LSN - liczba dni w miesiącu, w których zatrudniony legitymował się jakimkolwiek stopniem niepełnosprawności.

Skoro suma dofinansowania i refundacji stanowiących pomoc na zatrudnienie (z poz. 18 INF-D-R/INF-U-R) nie może być wyższa od żadnego z pułapów intensywności pomocy, to należy ustalić kwotę najniższego z trzech pułapów intensywności pomocy, a następnie odjąć ją od kwoty rozliczanej pomocy. Uzyskana kwota stanowi nadwyżkę do wykazania w poz. 24 INF-D-R/INF-U-R.

Zakładając, że pracodawca nie popełnił poważnych błędów przy obliczaniu kosztów płacy i podwyższonych kosztów zatrudnienia osób niepełnosprawnych podczas wypełniania poz. 38 INF-D-P lub poz. 46 INF-U-P w trakcie roku - wspomniana nadwyżka nie powstanie. Wynika to z tego, że kwoty wykazywane w INF-D-P i INF-U-P jako kwoty do wypłaty uwzględniały obniżenia refundacji i dofinansowania wynikające z przekroczenia kwoty kosztów płacy lub podwyższonych kosztów zatrudnienia osób niepełnosprawnych, a pułapy te są na ogół niższe od trzeciego pułapu intensywności pomocy, czyli maksymalnej wielkości pomocy uwzględnianej dopiero w rozliczeniu rocznym. Dlatego prawidłowo ustalona kwota uzyskanej pomocy nie powinna powodować nadwyżki nad żadnym z tych pułapów.

Łączna kwota uzyskanego dofinansowania i refundacji stanowiącej pomoc na zatrudnienie oraz innych form pomocy na zatrudnienie otrzymanych od stycznia 2006 r. do grudnia 2008 r. włącznie nie mogła przekroczyć 15 mln zł. Każda kwota dofinansowania i refundacji stanowiąca pomoc na zatrudnienie, udzielona pracodawcy, w sytuacji gdy ten pułap został za dany okres trzech lat przekroczony - wymagała zgody KE. Jeżeli pracodawca nie uzyskał takiej zgody, to nie mógł uzyskać tej pomocy zgodnie ze wspomnianymi rozporządzeniami. Te kwoty należy wykazać w 22 i 23 INF-D-R/INF-U-R.

Jeżeli kwota pomocy na zatrudnienie, która po dokonaniu rozliczenia pozostanie w zakładzie, nie pokrywa wszystkich poniesionych podwyższonych kosztów zatrudnienia osób niepełnosprawnych, to kwotę niezrekompensowanych kosztów należy wykazać w poz. 25 INF-D-R/INF-U-R. Kwota ta stanowi różnicę pomiędzy kwotą poniesionych kosztów (rzeczywistych lub ryczałtowych) a najniższą z kwot:

uzyskanej pomocy (z poz. 18),

maksymalnej wielkości pomocy (z poz. 21),

kosztów płacy (z poz. 20).

Praktyczne znaczenie wypełnienia tej pozycji jest jednak znikome, ponieważ 2008 r. był ostatnim rokiem, w którym refundacja i dofinansowanie stanowiły rekompensatę podwyższonych kosztów zatrudnienia osób niepełnosprawnych, zatem wykorzystanie nadwyżki kosztów w następnych latach nie będzie już możliwe.

Rozliczający się, którzy wypełniają formularz INF-U-R w związku z korzystaniem także z refundacji na podstawie art. 25a ust. 5 ustawy, mają obowiązek ustalenia, czy uzyskali refundację zgodnie z zasadami określonymi dla pomocy de minimis, a więc np., czy nie podlegali wyłączeniu z kręgu uprawnionych do pomocy na podstawie rozporządzenia KE nr 1998/2006, 1535/2007 lub 875/2007 (np. w związku z tym, że znajdowali się w trudnej sytuacji ekonomicznej) oraz czy uzyskanie refundacji nie spowodowało przekroczenia w roku uzyskania pomocy oraz dwóch poprzedzających go latach następujących pułapów intensywności pomocy:

3,5 tys. euro w rolnictwie, w odniesieniu do pomocy, o którą wnioskodawca ubiegał się przed 7 sierpnia 2008 r.,

7,5 tys. euro w rolnictwie, w odniesieniu do pomocy, o którą wnioskodawca ubiegał się począwszy od 7 sierpnia 2008 r.,

30 tys. euro w rybołówstwie,

100 tys. euro w sektorze transportu,

200 tys. euro w przypadku pozostałych rozliczających się.

Ponadto należy mieć na uwadze, że dla pomocy dla rybołówstwa i rolnictwa KE ustaliła zbiorcze krajowe limity udzielonej pomocy de minimis, które także nie mogą być przekroczone.

Jeżeli kwota refundacji za dany miesiąc spowodowała przekroczenie odpowiedniego pułapu intensywności pomocy, to w całości stanowi kwotę nienależną, która powinna być wykazana w poz. 23 INF-U-R.

Rozliczający się ma obowiązek zwrócić do PFRON kwotę stanowiącą sumę: nienależnie pobranej refundacji, nienależnie pobranego dofinansowania i nadwyżki pomocy na zatrudnienie nad najniższym pułapem intensywności pomocy.

Kwotę tę należy wykazać w poz. 26 INF-D-R/INF-U-R i przekazać do PFRON w terminie do 15 lutego 2009 r.

Nierozliczenie lub nieterminowe rozliczenie refundacji i dofinansowania za 2008 r. skutkuje wyłącznie tym, że gdy wnioskodawca złoży wniosek o dofinansowanie lub refundację za 2009 r., PFRON będzie mógł:

wszcząć kontrolę prawidłowości ustalenia dofinansowania lub refundacji za poszczególne miesiące 2008 roku i nakazać zwrot refundacji składek na ubezpieczenia społeczne lub dofinansowania w zakresie stwierdzonych nieprawidłowości w drodze decyzji, od której służy odwołanie do ministra pracy i polityki społecznej,

podczas rutynowego postępowania ustalić, czy podmiot wnioskujący o dofinansowanie lub refundację za 2009 rok nie ma wobec PFRON zaległości w kwocie przekraczającej ogółem 100 zł wynikających z niedokonania zwrotu w ramach rozliczenia rocznego.

Jeżeli jednak w wyniku tych czynności okaże się, że kwoty te zostały za 2008 roku ustalone prawidłowo, a niedokonanie rozliczenia nie spowodowało powstania zaległości wobec PFRON - podmiot zobowiązany do dokonania rozliczenia nie poniesie żadnych konsekwencji niedokonania lub nieterminowego dokonania rozliczenia refundacji i dofinansowania za 2008 rok.

Wzór formularza Wn-U-A - dokument tekstowy (117.25 kB) - http://g.infor.pl/p/_wspolne/pliki/52000/wn_u_a_wypelniony_ostateczny_52015.doc

Objaśnienia do formularza Wn-U-A - dokument tekstowy (37.38 kB) - http://g.infor.pl/p/_wspolne/pliki/52000/objasnienia_do_wn_u_a_ostateczne_52016.doc