Czy z prokurentem można podpisać umowę o pracę
Zarząd spółki z o.o. powołał Andrzeja S. na jej prokurenta. Do jego wyłącznych zadań należeć ma wykonywanie obowiązków związanych z reprezentowaniem spółki. Czy można w tym przypadku z osobą tą zawrzeć umowę o pracę? Czy umowa taka może być uznana za nieważną?
Możliwe jest zawarcie z osobą będącą prokurentem spółki umowy o pracę także w sytuacji, gdy oprócz reprezentowania pracodawcy osoba ta nie ma innych obowiązków pracowniczych w ramach zawartego stosunku pracy. Nie ma również podstaw do twierdzenia, że umowa taka jest nieważna i zmierza do uzyskania świadczeń z ubezpieczeń społecznych należnych pracownikowi.
Prokura jest pełnomocnictwem udzielonym przez przedsiębiorcę, podlegającym obowiązkowi wpisu do rejestru przedsiębiorców, które obejmuje umocowanie do czynności sądowych i pozasądowych, jakie są związane z prowadzeniem przedsiębiorstwa (art. 1091 k.c.). Przedsiębiorca może udzielić prokury osobie, z którą nie wiąże go żaden stosunek prawny. W praktyce jednak taka sytuacja ma miejsce rzadko, gdyż bez stosunku zobowiązaniowego nie jest dostatecznie chroniony interes przedsiębiorcy, wówczas gdy prokurent nie został zobowiązany do działania w interesie udzielającego prokury.
Prokurenta mogą łączyć z przedsiębiorcą różne umowy, np. zlecenia, agencyjna, umowa o świadczenie usług, ale też umowa o pracę. Dlatego nie można przyjąć, że umowa o pracę jest nieważna tylko z tego powodu, że prokurent oprócz reprezentowania spółki nie ma innych obowiązków pracowniczych.
Pogląd powyższy potwierdza wyrok Sądu Najwyższego z 23 września 2008 r. (I UK 60/08, Legalis). W orzeczeniu tym SN stwierdził, że umowa o pracę nie jest nieważna z tej przyczyny, że określono w niej stanowisko pracy i przypisane do niego obowiązki jako prokurę i w tym kształcie umowa jest realizowana.
Ponadto w orzecznictwie Sądu Najwyższego utrwaliło się stanowisko, że w razie ustalenia świadczenia pracy nie można uznać, że dochodzi do obejścia prawa (w rozumieniu art. 58 k.p. w związku z art. 300 k.p.) powodującego nieważność zawartej umowy o pracę z tego względu, że strony dążyły do uzyskania świadczeń z ubezpieczenia społecznego. Dążenie takie jest całkowicie naturalne i nie ma w nim niczego nagannego, a tym bardziej sprzecznego z prawem (por. wyroki SN z 6 marca 2007 r. I UK 302/06, OSNP 2008/7-8/110 i z 22 czerwca 2007, II UK 226/06, niepublikowany).
ekspert z zakresu prawa pracy
Art. 1091-1099 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz.U. nr 16, poz. 93 z późn. zm.).
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.
Wpisz adres e-mail wybranej osoby, a my wyślemy jej bezpłatny dostęp do tego artykułu