Jakich formalności musi dopełnić spółka, gdy chce zatrudnić cudzoziemca w Polsce

Prawidłowe ułożenie relacji formalnoprawnych z cudzoziemcami w opisanym przypadku będzie zależeć od tego, jakie faktycznie czynności i działania będą oni musieli podjąć w związku z planowanym szkoleniem. Kanadyjczyk kierujący szkoleniem może być zatrudniony na podstawie umowy o pracę, ale także może wykonywać umowę zlecenia. Jeżeli faktycznie będzie wykonywał czynności kwalifikowane przez przepisy prawa pracy (określone godziny świadczenia pracy, podporządkowanie określonemu kierownictwu w polskiej firmie), a jednocześnie formalnie pozostanie zatrudniony przez pracodawcę zagranicznego spoza UE, to zastosowanie będzie miał przepis art. 67³ k.p. Przepis ten zobowiązuje pracodawcę, mającego siedzibę w państwie niebędącym członkiem UE, do stosowania warunków pracy wobec skierowanego przez niego pracownika wykonującego pracę na terenie RP nie mniej korzystnych niż te, które wynikają z kodeksu pracy.

Warunki zatrudnienia dotyczą:

● norm i wymiaru czasu pracy oraz okresów odpoczynku dobowego i tygodniowego,

● wymiaru urlopu wypoczynkowego,

● minimalnego wynagrodzenia za pracę, ustalanego na podstawie odrębnych przepisów,

● wysokości dodatku za pracę w godzinach nadliczbowych,

● bezpieczeństwa i higieny pracy,

● uprawnień pracowników związanych z rodzicielstwem,

● zatrudniania młodocianych oraz wykonywania pracy lub innych zajęć zarobkowych przez dziecko,

● zakazu dyskryminacji w zatrudnieniu,

● wykonywania pracy zgodnie z przepisami o zatrudnianiu pracowników tymczasowych.

Nie ma zatem potrzeby zawierania z takim obcokrajowcem umowy o pracę w Polsce. Natomiast zachodzi konieczność uzyskania zezwolenia na pracę. Wynika to z art. 87 ustawy z 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy. Przepis ten wymienia bowiem cudzoziemców zwolnionych z obowiązku uzyskania takiego zezwolenia. Nie zawiera on jednak cudzoziemców zatrudnionych przez pracodawcę mającego siedzibę w państwie niebędącym członkiem Unii Europejskiej.

Natomiast przepis art. 88 cytowanej ustawy stanowi, że zezwolenie na pracę jest wymagane, jeżeli:

● cudzoziemiec wykonuje pracę w podmiocie mającym siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub wykonuje pracę u zagranicznego pracodawcy i jest delegowany na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w celu realizacji usługi eksportowej albo

● wykonuje pracę u pracodawcy zagranicznego i jest delegowany przez niego do podmiotu mającego siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na okres przekraczający 30 dni w roku w celu wykonania zadania określonego przez delegującego w innym trybie niż realizacja usługi eksportowej.

Kierowanie szkoleniem na zasadach umowy zlecenia będzie wykonywaniem innej pracy zarobkowej w rozumieniu powołanej ustawy i również będzie wymagało uzyskania zezwolenia.

Pracownicy spółki rosyjskiej, którzy mają być szkoleni, nie muszą uzyskiwać zezwolenia na pracę, o ile w ramach szkolenia nie będą jej wykonywać. Właściwe byłoby jednak zawarcie pomiędzy spółką polską (w której szkolenie będzie organizowane) a rosyjską (która deleguje pracowników do szkolenia) umowy cywilnoprawnej. Umowa ta regulowałaby precyzyjnie warunki szkolenia, w szczególności zasady przebywania szkolonych pracowników na terenie polskiej spółki. Konieczne byłoby także przeprowadzenie dla pracowników z Rosji szkolenia z zakresu bhp oraz zawarcie dla nich ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej oraz od następstw nieszczęśliwych wypadków.

@RY1@i02/2009/217/i02.2009.217.168.0007.001.jpg@RY2@

Dariusz Gawron-Jedlikowski

Dariusz Gawron-Jedlikowski

radca prawny

Art. 67³ ustawy z 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy (t.j. Dz.U. z 1998 r. nr 21, poz. 94 z późn. zm.).

Art. 87, art. 88 ustawy z 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (t.j. Dz.U. z 2008 r. nr 69, poz. 415 z późn. zm.).