Czy trzeba będzie uwzględnić godziny nadliczbowe

Pracownicy trzeciej zmiany codziennie rozpoczynają pracę o godz. 7.00 rano, a kończą o godz. 15.00. Jednak z uwagi na konieczność przygotowania maszyn każdego dnia jeden z pracowników przychodzi do pracy wcześniej o godzinę. Z tego powodu pojawia się obowiązek wypłacenia mu dodatku za nadgodziny.

- Czy rozwiązania ustawy antykryzysowej dotyczą także ponownej pracy w tej samej dobie pracowniczej - pyta Jakub z Poznania.

W dotychczasowym stanie prawnym w zasadzie nie było możliwości stosowania takiej elastycznej formy organizacji czasu pracy ze względu na sztywne zdefiniowanie pojęcia doby pracowniczej w kodeksie pracy, co z kolei rodziło konsekwencje związane z pracą w godzinach nadliczbowych. Natomiast ustawa antykryzysowa wprowadziła możliwość stosowania przez pracodawcę różnych godzin rozpoczynania i kończenia pracy przez konkretnego pracownika w poszczególnych dobach pracowniczych. Z tego powodu praca w tej samej dobie, zgodnie z przepisami ustawy antykryzysowej, nie będzie traktowana jak praca w godzinach nadliczbowych. Takie rozwiązanie ma umożliwić przedsiębiorcom elastyczne gospodarowanie czasem pracy pracowników co w efekcie ma przyczynić się do zmniejszenia kosztów pracy. Rozkład czasu pracy przewidujący różne godziny rozpoczynania i kończenia pracy w poszczególne dni tygodnia nie będzie bowiem kwalifikowany jako praca w godzinach nadliczbowych.

Jednak pracodawca nadal będzie miał obowiązek zapewnienia pracownikom ustawowych okresów odpoczynku, tj. minimalnego 11-godzinnego odpoczynku dobowego i minimalnego 35-godzinnego odpoczynku tygodniowego.

Trzeba też pamiętać, iż takie rozwiązanie powinno zostać wprowadzone w układzie zbiorowym pracy lub porozumieniu z zakładowymi organizacjami związkowymi. Gdy nie jest możliwe uzgodnienie treści porozumienia ze wszystkimi zakładowymi organizacjami związkowymi, to przedsiębiorca uzgadnia jego treść z organizacjami związkowymi reprezentatywnymi w rozumieniu art. 241^25a kodeksu pracy.

Izabela Nowakowska

Art. 10 ustawy z 1 lipca 2009 r. o łagodzeniu skutków kryzysu ekonomicznego dla pracowników i przedsiębiorców (Dz.U. nr 125, poz. 1035).