Czy brak sprzeciwu oznacza dorozumianą zgodę na urlop
Pracownik pod koniec pracy skierował do pracodawcy wniosek o udzielenie mu trzydniowego urlopu na żądanie. Wniosek ten złożył na biurku Agnieszki C., swojej bezpośredniej przełożonej. Przy nim przeczytała go i złożyła do szuflady. Pracownik uznał, że jej zachowanie oznacza zgodę. Po zakończeniu urlopu pracodawca wręczył mu oświadczenie o rozwiązaniu umowy o pracę. Jako przyczynę podano nieusprawiedliwioną nieobecność w pracy. Czy w tej sytuacji można zwolnić pracownika dyscyplinarnie?
Skorzystanie przez pracownika z urlopu na żądanie w sytuacji milczenia pracodawcy nie uzasadnia rozwiązania stosunku pracy.
Przepis art. 1672 k.p. nakłada na pracodawcę obowiązek udzielenia pracownikowi żądanego urlopu, a odmowa uwzględnienia żądania może nastąpić jedynie w szczególnych okolicznościach, gdy pracownik nadużywa swego prawa. Pracodawca powinien niezwłocznie odmówić udzielenia urlopu, jeżeli zamierzał potraktować wniosek odmownie. Milczenie pracodawcy w tym przypadku różnie jest oceniana w doktrynie. Wskazuje się, że jeśli pracownik składa wiosek o urlop na żądanie i pracodawca nie sprzeciwia się takiemu wnioskowi, to milczenie należy zakwalifikować jako (dorozumianą) zgodę na udzielenie urlopu. Przychylić się jednak należy do poglądu, że milczenie pracodawcy nie może być utożsamiane z jego dorozumianą zgodą, gdyż żaden przepis prawa pracy nie przewiduje milczącej zgody.
W wyroku z 26 stycznia 2005 r. Sąd Najwyższy (II PK 197/04, OSNAPiUS 2005/17/271) uznał, że w sytuacji, gdy brak jest wyraźnego sprzeciwu pracodawcy, nieobecność pracownika w pracy po zgłoszeniu żądania udzielenia urlopu w trybie art. 1671 k.p. nie jest nieobecnością nieusprawiedliwioną i nie może skutkować rozwiązaniem umowy o pracę bez wypowiedzenia na podstawie art. 52 par. 1 pkt 1 k.p. Sąd Najwyższy wskazał, że w tym przypadku pracownik może wykorzystać urlop w rozmiarze przez niego wskazanym bez potrzeby dopełnienia jakichkolwiek innych formalności. Ponadto zaznaczył, że jeżeli na żądanie pracownika udzielenia urlopu pracodawca nie udzielił odpowiedzi odmownej, żądanie to nie może być oceniane w kategoriach nadużycia prawa (art. 8 k.p.).
Pracodawca w powyżej sytuacji powinien skorzystać z innych środków dyscyplinujących pracownika, np. zastosować karę porządkową, a w skrajnych przypadkach wypowiedzieć umowę o pracę.
Dyscyplinarne zwolnienie mogłoby być jednak zastosowane, gdyby pracownik wykorzystał urlop na żądanie wbrew wyraźnej woli pracodawcy i przy jego sprzeciwie. Rozpoczęcie i wykorzystywanie urlopu w takiej sytuacji mogłoby być potraktowane jako odmowa wykonania polecenia, a nieobecność pracownika w pracy mogłaby być uznana za nieusprawiedliwioną.
Krzysztof Chyba
ekspert z zakresu prawa pracy
Art. 1672 ustawy z 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy (t.j. Dz.U. z 1998 r. nr 21, poz. 94 z późn. zm.).
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.
Wpisz adres e-mail wybranej osoby, a my wyślemy jej bezpłatny dostęp do tego artykułu