Kiedy można zwolnić strażnika

Czytelnik, będący strażnikiem miejskim, został schwytany przez policję na jeździe pojazdem po użyciu alkoholu. Został za to ukarany przez sąd grzywną. Pracodawca wskazał orzeczenie sądu jako podstawę wypowiedzenia mu umowy o pracę.

- Czy wobec braku skazania za przestępstwo wypowiedzenie jest zgodne z prawem - pyta pan Kamil z Warszawy.

Tak. Strażnik powinien się cieszyć nienaganną opinią.

Wymogiem zatrudniania strażnika miejskiego - wynikającym z art. 24 pkt 7 ustawy o strażach gminnych - jest, aby taka osoba nie była skazana prawomocnym wyrokiem sądu za ścigane z oskarżenia publicznego i umyślnie popełnione przestępstwo lub przestępstwo skarbowe. Skazanie za popełnienie wykroczenia samo przez się nie uniemożliwia zatrudnienia na stanowisku strażnika straży miejskiej (gminnej). W orzecznictwie Sądu Najwyższego wyrażany jest jednak pogląd, że strażnik miejski swoim zachowaniem powinien dawać przykład przestrzegania porządku i dyscypliny. Do obowiązków strażnika należy ochrona porządku publicznego i podejmowanie stosownych interwencji w razie jego naruszenia. Strażnik ma obowiązek przestrzegania prawa i godnego zachowania, o czym przesądza art. 27 ustawy o strażach gminnych. Należy wysnuć z tego wniosek, że osoba będąca strażnikiem nie może sama zachowywać się w sposób naruszający prawo, gdyż powodowałoby to zgorszenie i utratę zaufania społecznego do straży.

W ustawie o strażach gminnych przewiduje się, że strażnik powinien się cieszyć nienaganną opinią. W opinii Sądu Najwyższego osoba jadąca drogą publiczną w stanie po użyciu alkoholu traci nienaganną opinię, co stanowi dostateczną przyczynę wypowiedzenia umowy o pracę w rozumieniu art. 45 par. 1 k.p. (por. wyrok z 28 października 2009 r., I PK 95/09, LEX nr 558565).

Rafał Krawczyk

sędzia Sądu Okręgowego w Toruniu

Art. 45 par. 1 ustawy z 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy (t.j. Dz.U. z 1998 r. nr 21, poz. 94 z późn. zm.).

Art. 24 i art. 27 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. o strażach gminnych (Dz.U. nr 123, poz. 779 z późn. zm.).