Jakie odszkodowanie przysługuje osobie zwolnionej dyscyplinarnie z pracy

Nie. Pracownikowi, z którym rozwiązano umowę o pracę bez wypowiedzenia z naruszeniem przepisów o rozwiązywaniu umów w tym trybie, przysługuje zasadniczo roszczenie o przywrócenie do pracy na poprzednich warunkach albo o odszkodowanie. Jednak w razie rozwiązania przez pracodawcę umowy o pracę, zawartej na czas określony lub na czas wykonania określonej pracy, z naruszeniem przepisów o rozwiązywaniu umów bez wypowiedzenia, pracownikowi przysługuje tylko odszkodowanie, jeżeli upłynął już termin, do którego umowa miała trwać, lub gdy przywrócenie do pracy byłoby niewskazane ze względu na krótki okres, jaki pozostał do upływu tego terminu.

W myśl art. 58 kodeksu pracy pracownikowi zwolnionemu dyscyplinarnie przysługuje odszkodowanie w wysokości wynagrodzenia za okres wypowiedzenia, a jeżeli rozwiązano umowę o pracę zawartą na czas określony albo na czas wykonania określonej pracy - w wysokości wynagrodzenia za czas, do którego umowa miała trwać, ale nie więcej niż za trzy miesiące. Jednak - zgodnie z wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z 27 listopada 2007 r., SK 18/05 (Dz.U. nr 225, poz. 1672) - przepis ten, rozumiany w ten sposób, że wyłącza dochodzenie innych, niż określone w nim, roszczeń odszkodowawczych, związanych z bezprawnym rozwiązaniem umowy o pracę bez wypowiedzenia, jest niezgodny z Konstytucją. Trybunał zanegował zatem wcześniejsze orzecznictwo, przyjmujące, że odszkodowanie z art. 58 k.p. wyczerpuje wszystkie roszczenia pracownika z tytułu zwolnienia, choćby rzeczywiście poniesiona przez niego szkoda była wyższa niż kwota odszkodowania przewidzianego w tym przepisie. Trybunał podkreślił, że takie rozwiązanie jest szczególnie niesprawiedliwe, w sytuacji gdy pracodawca, przy rozwiązaniu stosunku pracy, rażąco naruszył przepisy prawa w taki sposób, że można przypisać mu winę umyślną w postaci zamiaru bezpośredniego (gdy miał tego pełną świadomość) lub ewentualnego.

Odszkodowanie z art. 58 k.p. nie jest powiązane z rzeczywistą szkodą i przysługuje niezależnie od jej wystąpienia. Przykładem tego może być obowiązek wypłaty odszkodowania z tytułu nieuzasadnionego zwolnienia, chociaż pracownik, podjąwszy natychmiast inną pracę, ani jednego dnia nie pozostawał bez pracy, a jego zarobki związane z nowym zatrudnieniem są wyższe niż te, które osiągał u poprzedniego pracodawcy. Jednak pracownik dochodzący wyrównania szkody w granicach przekraczających roszczenia wynikające z tego przepisu musi wykazać przesłanki odpowiedzialności określone w art. 415 lub art. 471 kodeksu cywilnego.

@RY1@i02/2010/014/i02.2010.014.168.0008.001.jpg@RY2@

Anna Puszkarska, radca prawny

Anna Puszkarska

radca prawny

Art. 58 i art. 300 ustawy z 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy (t.j. Dz.U. z 1998 r. nr 21, poz. 94 z późn. zm.).

Art. 415 i art. 471 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz.U. nr 16, poz. 93 z późn. zm.).