Dziennik Gazeta Prawana logo

Czy można zwolnić działacza związkowego

15 grudnia 2011

Podczas zebrania związku zawodowego w pokoju zarządu tej organizacji działacze pili alkohol. Prezes firmy, dowiedziawszy się o tym, postanowił zwolnić uczestników spotkania w trybie dyscyplinarnym. Wystąpił więc do zarządu organizacji związkowej o wyrażenie na to zgody. Ten odmówił, twierdząc, że pokój zarządu związku nie jest miejscem pracy. Ponadto zwrócono uwagę, że uczestnicy spotkania nie wykonywali w tym czasie obowiązków pracowniczych. Czy pracodawca mógł w tej sytuacji zwolnić działaczy związkowych?

ekspert z zakresu prawa pracy

Spożywanie alkoholu w lokalu przydzielonym w siedzibie pracodawcy zakładowej organizacji związkowej na cele związane z prowadzeniem jej statutowej działalności, również przez pracowników uczestniczących w zebraniu zarządu organizacji i niemających w danym dniu obowiązku świadczenia pracy, może stanowić ciężkie naruszenie podstawowych obowiązków pracowniczych (art. 52 par. 1 pkt 1 k.p.). Takie stanowisko wyraził Sąd Najwyższy w wyroku z 16 grudnia 1999 r. (I PKN 462/99, OSNAPiUS 2001/10/343). W uzasadnieniu orzeczenia SN podkreślił, że lokal będący własnością pracodawcy i przez niego najczęściej utrzymywany jest przydzielany na cele działalności związkowej, z którą nie sposób pogodzić spożywania alkoholu zabronionego skądinąd na terenie całego zakładu pracy. Picie alkoholu w pomieszczeniu zakładowej organizacji związkowej może być podstawą zwolnienia w trybie natychmiastowym.

Należy zauważyć, że pracodawca na podstawie art. 31 ust. 3 ustawy z 23 maja 1991 r. o związkach zawodowych obowiązany jest udzielić zwolnienia od pracy działaczowi związkowemu z zachowaniem prawa do wynagrodzenia w celu wykonania doraźnej czynności wynikającej z funkcji związkowej. Uprawnienie to przysługuje nie tylko pracownikom, którzy pełnią funkcje związkowe, ale także innym członkom tej organizacji. Z powyższego orzeczenia Sądu Najwyższego wynika więc, że zwolnienie od pracy (nieświadczenie pracy) działacza związkowego nie uniemożliwia pracodawcy dokonania rozwiązania stosunku pracy w trybie natychmiastowym.

Art. 52 par. 1 pkt 1 ustawy z 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy (t.j. Dz.U. z 1998 r. nr 21, poz. 94 z późn. zm.).

Art. 31 ust. 3 ustawy z 23 maja 1991 r. o związkach zawodowych (t.j. Dz.U. z 2001 r. nr 79, poz. 854 z późn. zm.).

Dziękujemy za przeczytanie artykułu!
Źródło: Dziennik Gazeta Prawna

Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.

Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.