Jak skutecznie rozwiązać umowę na mocy porozumienia stron
Niejednokrotnie w sytuacji konfliktowej strony stosunku pracy wyrażają chęć natychmiastowego zakończenia współpracy. Czy w ten sposób dochodzi do rozwiązania stosunku pracy na mocy porozumienia stron?
@RY1@i02/2011/213/i02.2011.213.217000900.801.jpg@RY2@
Arkadiusz Sobczyk, radca prawny, Kancelaria Prawna Sobczyk i Współpracownicy
Porozumienie stron to jeden ze sposobów rozwiązania stosunku pracy łączącego pracodawcę i pracownika (art. 30 par. 1 pkt 1 k.p.).
Porozumienie w zakresie ustania stosunku pracy dochodzi do skutku w wyniku zgodnych oświadczeń woli stron stosunku pracy co do takiego sposobu zakończenia zatrudnienia. Najczęściej jedna ze stron składa drugiej ofertę rozwiązania umowy o pracę za porozumieniem stron, a druga przyjmując ją, wyraża tym samym zgodę na taką formę ustania stosunku pracy.
Wyrażenie przez strony stosunku pracy konieczności jego zakończenia nie zawsze oznacza, że podjęły one decyzję o rozwiązaniu umowy o pracę na podstawie wzajemnego porozumienia, zwłaszcza gdy żadna ze stron nie oświadczyła, że zamierza rozwiązać umowę właśnie w tym trybie ani nie złożyła drugiej stronie propozycji (oferty) rozwiązania umowy w ten sposób.
Negatywna ocena wzajemnej współpracy połączona z chęcią rozwiązania umowy o pracę może oznaczać wybór porozumienia stron jako formy zakończenia stosunku pracy. Niewykluczone jednak, że tego typu oświadczenia wyrażają jedynie zamiar podjęcia działań zmierzających do rozwiązania umowy o pracę.
Deklaracja chęci zakończenia stosunku pracy przez jedną ze stron może jednak prowadzić do błędnej oceny sytuacji przez drugą stronę i być przyczyną sytuacji spornej. Przykładowo, pracownik, zgadzając się z decyzją pracodawcy o zakończeniu łączącego ich stosunku pracy, uznaje, że rozwiązanie umowy o pracę nastąpiło za porozumieniem i nie stawia się do pracy. Z kolei pracodawca, zamierzający uruchomić wobec pracownika procedurę wypowiedzenia, opuszczenie przez niego stanowiska pracy ocenia jako ciężkie naruszenie obowiązków pracowniczych i rozwiązuje z nim umowę w trybie natychmiastowym.
W celu uniknięcia podobnych nieporozumień należy zadbać o właściwą treść i formę wzajemnych uzgodnień dotyczących rozwiązania umowy, które wykluczą wątpliwości interpretacyjne odnośnie do sposobu zakończenia stosunku pracy. Chociaż nie istnieje bezwzględny wymóg zachowania formy pisemnej w takim przypadku, w celach dowodowych warto nadać taką formę zawieranemu porozumieniu.
Na ogół przy rozwiązaniu umowy o pracę w drodze porozumienia stron powinno dojść do uzgodnienia daty ustania stosunku pracy. Ustalenie jej nie stanowi jednak warunku koniecznego do rozwiązania umowy w tym trybie (wyrok Sądu Najwyższego z 11 stycznia 2001 r., I PKN 844/00, OSNP 2002/18/432).
W ocenie SN, jeżeli strony w porozumieniu o rozwiązaniu stosunku pracy nie określą, w sposób choćby dorozumiany, terminu jego ustania, to stosunek pracy zostaje rozwiązany w dniu zawarcia porozumienia.
Podstawa prawna
Art. 30 par. 1 pkt 1 ustawy z 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy (t.j. Dz.U. z 1998 r. nr 21, poz. 94 z późn. zm.).
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.
Wpisz adres e-mail wybranej osoby, a my wyślemy jej bezpłatny dostęp do tego artykułu