Czy podejrzenie wystąpienia choroby zawodowej może zgłosić były pracownik

@RY1@i02/2011/213/i02.2011.213.21700080c.802.jpg@RY2@

Leszek Jaworski, ekspert z zakresu prawa pracy

Byłemu pracownikowi (w powyższej sytuacji osobie na emeryturze) również przysługuje prawo zgłoszenia podejrzenia choroby zawodowej, jeżeli uważa, że za taką możliwością przemawiają występujące u niego objawy. Uprawnienie to wyraźnie przewiduje art. 2351 k.p. Zgodnie z tym przepisem rozpoznanie choroby zawodowej u pracownika lub byłego pracownika może nastąpić w okresie jego zatrudnienia w tzw. narażeniu zawodowym albo po zakończeniu pracy w takim narażeniu, pod warunkiem wystąpienia udokumentowanych objawów chorobowych w okresie ustalonym w wykazie chorób zawodowych.

Wykaz chorób zawodowych stanowiący załącznik do rozporządzenia Rady Ministrów z 30 czerwca 2009 r. w sprawie chorób zawodowych (dalej rozporządzenie) określa czas, w którym po zakończeniu pracy w warunkach narażenia można rozpoznać chorobę zawodową. Okresy te w zależności od schorzenia wahają się od kilku dni do nawet 10 lat. W odniesieniu do części schorzeń (np. wszystkie pylice) nie da się jednak określić długości tego okresu. Dlatego w stosunku do tych chorób nie ma możliwości ich rozpoznania po zakończeniu pracy w warunkach narażenia.

Podejrzenie wystąpienia choroby zawodowej zgłosić należy państwowemu powiatowemu inspektorowi sanitarnemu oraz okręgowemu inspektorowi pracy. Ich właściwość ustala się według miejsca, w którym praca była wykonywana przez pracownika, lub według krajowej siedziby pracodawcy, w przypadku gdy dokumentacja dotycząca narażenia zawodowego jest gromadzona w tej siedzibie. Zgłoszenia dokonuje się na formularzu, który stanowi załącznik nr 1 do rozporządzenia ministra zdrowia z 1 sierpnia 2002 r. w sprawie sposobu dokumentowania chorób zawodowych i skutków tych chorób (Dz.U. nr 132, poz. 1121).

Państwowy powiatowy inspektor sanitarny, który otrzymał zgłoszenie podejrzenia choroby zawodowej, wszczyna postępowanie. W szczególności kieruje byłego pracownika do jednostki orzeczniczej na badanie w celu wydania orzeczenia o rozpoznaniu choroby zawodowej albo o braku podstaw do jej rozpoznania.

Właściwym do orzekania w zakresie chorób zawodowych jest lekarz medycyny pracy w jednostce orzeczniczej. Orzeczenie lekarskie o rozpoznaniu lub braku choroby zawodowej przesyła się właściwemu państwowemu powiatowemu inspektorowi sanitarnemu oraz byłemu pracownikowi. W razie gdy ten ostatni nie zgadza się z treścią orzeczenia, może wystąpić z wnioskiem o przeprowadzenie ponownego badania przez jednostkę II stopnia. Wniosek składa się w terminie 14 dni od otrzymania orzeczenia za pośrednictwem jednostki orzeczniczej I stopnia, której lekarz wydał orzeczenie. Jednostka ta zawiadamia o złożeniu wniosku właściwego państwowego powiatowego inspektora sanitarnego. Ten na podstawie orzeczenia wydaje decyzję o stwierdzeniu choroby zawodowej lub braku podstaw do jej stwierdzenia. Od tej decyzji w terminie 14 dni przysługuje odwołanie do państwowego wojewódzkiego inspektora sanitarnego. Ostatecznie sprawa może trafić do sądu administracyjnego.

Art. 235¹ ustawy z 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy (t.j. Dz.U. z 1998 r. nr 21, poz. 94 z późn. zm.).

Par. 2 - 4 rozporządzenia Rady Ministrów z 30 czerwca 2009 r. w sprawie chorób zawodowych (Dz.U. nr 105, poz. 869).