Kiedy pracodawca musi się zgodzić na dzień wolny
Pracownik z racji pełnionej funkcji związkowej ma prawo do odpłatnego zwolnienia od pracy w celu wykonywania tej funkcji. Pismem złożonym dzień wcześniej w kadrach poinformował pracodawcę, że skorzysta z tego zwolnienia kolejnego dnia. Następnie, nie czekając na zgodę pracodawcy, nie stawił się do pracy. Czy można zwolnić go za to dyscyplinarnie?
Tak. Pomimo uprawnienia pracownika do otrzymania takiego zwolnienia od pracy decyzja o jego udzieleniu leżała po stronie pracodawcy.
Pracownik ma prawo do zwolnienia od pracy zawodowej, z zachowaniem prawa do wynagrodzenia, na czas niezbędny do wykonania doraźnej czynności wynikającej z jego funkcji związkowej, jeżeli czynność ta nie może być wykonana w czasie wolnym od pracy
Nieobecność pracownika, który nie stawia się do pracy i samodzielnie "udziela" sobie zwolnienia, na które pracodawca nie wyraził zgody, jest jednak nieobecnością nieusprawiedliwioną. Może ona uzasadniać rozwiązanie stosunku pracy na podstawie art. 52 par. 1 pkt 1 kodeksu pracy.
Zasadę tą stosuje się także do pracownika realizującego - w czasie przeznaczonym na wykonywanie obowiązków pracowniczych w ramach łączącego go z pracodawcą stosunku pracy - prawa do odpłatnego zwolnienia od pracy w celu wykonania czynności wynikającej z pełnionej funkcji związkowej (wyrok Sądu Najwyższego z 18 lutego 2011 r., II PK 196/10, LEX 811847). Sąd Najwyższy stoi na stanowisku, iż niedopuszczalne jest uznanie, że zwolnienie od pracy związkowca następuje z mocy prawa i jest niezależne od zgody pracodawcy lub że obowiązek pracodawcy jest równoznaczny z możliwością udzielenia zwolnienia od pracy przez pracownika samemu sobie, niezależnie od zgody pracodawcy (por. także wyroki Sądu Najwyższego: z 13 stycznia 2005 r., II PK 117/04, OSNP 2005/16/246 oraz z 2 czerwca 2010 r., II PK 369/09, niepublikowany).
Obowiązek pracodawcy udzielenia pracownikowi odpłatnego zwolnienia od pracy nie może być traktowany jako bezwzględny. Nie jest on niezależny od możliwości udzielenia pracownikowi zwolnienia w określonym przez niego czasie i od podlegającego ochronie interesu pracodawcy, wymagającego w szczególnych okolicznościach obecności pracownika w pracy (wyrok Sądu Najwyższego z 2 czerwca 2010 r., II PK 367/09, LEX 78601).
Rafał Krawczyk
sędzia Sądu Okręgowego w Toruniu
Art. 52 par. 1 pkt. 1 ustawy z 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy (t.j. Dz.U. z 1998 r. nr 21, poz. 94 z późn. zm.).
Art. 31 ust. 3 ustawy z 23 maja 1991 r. o związkach zawodowych (t.j. Dz.U. nr 79, poz. 854 z późn. zm.).
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.
Wpisz adres e-mail wybranej osoby, a my wyślemy jej bezpłatny dostęp do tego artykułu