Kiedy nie jest wymagane wypowiedzenie zmieniające

Przesunięcie pielęgniarki z izby przyjęć do pracy na oddziale chirurgii nie wymagało wypowiedzenia zmieniającego. Nie nastąpiła bowiem istotna modyfikacja warunków pracy i płacy. Pogląd ten potwierdza wyrok Sądu Najwyższego z 7 września 2005 r. (II PK 292/04, OSNP 2006/7-8/114). W orzeczeniu tym SN wyraźnie stwierdził, że skierowanie pielęgniarki do wykonywania pracy na innym niż dotychczas oddziale szpitala nie wymaga wypowiedzenia zmieniającego warunki pracy (art. 42 par. 1 k.p.). Wypowiedzenie pracownikowi warunków pracy na podstawie art. 42 par.1 k.p. z propozycją nowych warunków na podstawie art. 42 par. 2 k.p. oznacza, że pracownik po przyjęciu propozycji będzie wykonywał inną pracę, niż określona dotychczas w umowie o pracę. Bez wypowiedzenia warunków pracy pracownikowi można powierzyć wykonywanie innej pracy tylko czasowo i to pracy zgodnej z jego kwalifikacjami (art. 42 par. 4 k.p.). W powyższym przypadku nie można mówić o propozycji innej pracy, skoro nadal miała ona wykonywać obowiązki pielęgniarki. Wskazanie przez pracodawcę zakresu pełnienia tych obowiązków jest poleceniem służbowym, a zmiana dotychczasowego zakresu czynności nie jest równoznaczna z wypowiedzeniem warunków pracy. Sąd Najwyższy w powyższym wyroku wyjaśnił, że polecenie wykonywania przez pielęgniarkę pracy na innym niż dotychczas oddziale szpitala nie jest wypowiedzeniem zmieniającym warunki pracy.