Kiedy nie jest wymagane wypowiedzenie zmieniające

Przesunięcie pielęgniarki z izby przyjęć do pracy na oddziale chirurgii nie wymagało wypowiedzenia zmieniającego. Nie nastąpiła bowiem istotna modyfikacja warunków pracy i płacy. Pogląd ten potwierdza wyrok Sądu Najwyższego z 7 września 2005 r. (II PK 292/04, OSNP 2006/7-8/114). W orzeczeniu tym SN wyraźnie stwierdził, że skierowanie pielęgniarki do wykonywania pracy na innym niż dotychczas oddziale szpitala nie wymaga wypowiedzenia zmieniającego warunki pracy (art. 42 par. 1 k.p.). Wypowiedzenie pracownikowi warunków pracy na podstawie art. 42 par.1 k.p. z propozycją nowych warunków na podstawie art. 42 par. 2 k.p. oznacza, że pracownik po przyjęciu propozycji będzie wykonywał inną pracę, niż określona dotychczas w umowie o pracę. Bez wypowiedzenia warunków pracy pracownikowi można powierzyć wykonywanie innej pracy tylko czasowo i to pracy zgodnej z jego kwalifikacjami (art. 42 par. 4 k.p.). W powyższym przypadku nie można mówić o propozycji innej pracy, skoro nadal miała ona wykonywać obowiązki pielęgniarki. Wskazanie przez pracodawcę zakresu pełnienia tych obowiązków jest poleceniem służbowym, a zmiana dotychczasowego zakresu czynności nie jest równoznaczna z wypowiedzeniem warunków pracy. Sąd Najwyższy w powyższym wyroku wyjaśnił, że polecenie wykonywania przez pielęgniarkę pracy na innym niż dotychczas oddziale szpitala nie jest wypowiedzeniem zmieniającym warunki pracy.

W rozpatrywanej przez Sąd Najwyższy sprawie pielęgniarka wskazała, że przeniesienie jej na inny oddział spowodowało niekorzystną zmianę jej warunków pracy, ponieważ nie ma predyspozycji i doświadczenia do wykonywania pracy na wskazanym przez pracodawcę oddziale. Sąd Najwyższy uznał, że przy takim rozumowaniu każde polecenie pracodawcy wykonania przez pracownika czynności mieszczących się w granicach rodzaju pracy określonego umową, byłoby traktowane jako wypowiedzenie warunków pracy, jeżeli pracownik uzna, że czynności te są dla niego za trudne. Sąd Najwyższy podkreślił, że przepis art. 42 k.p. odnosi się do istotnej zmiany warunków pracy, a nie do poszczególnych czynności wykonywanych w ramach dotychczasowych obowiązków.

W opisanym stanie faktycznym nie ma zastosowania art. 32 ust. 1 pkt 2 ustawy o związkach zawodowych. Przepis ten zakazuje jednostronnej zmiany warunków pracy lub płacy na niekorzyść pracownika będącego działaczem związkowym bez zgody zarządu zakładowej organizacji związkowej. Pracodawca nie miał obowiązku uzyskiwania zgody zarządu zakładowej organizacji związkowej, przeniesienie pielęgniarki z jednego oddziału na drugi nie było bowiem wypowiedzeniem zmieniającym.

@RY1@i02/2011/145/i02.2011.145.209.003b.001.jpg@RY2@

Krzysztof Chyba, ekspert z zakresu prawa pracy

Krzysztof Chyba

ekspert z zakresu prawa pracy

Art. 42 ust. 1 ustawy z 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy (t.j. Dz.U. z 1998 r. nr 21, poz. 94 z późn. zm.).

Art. 32 ust. 1 pkt 2 ustawy z 23 maja 1991 r. o związkach zawodowych (t.j. Dz.U. z 2001 r. nr 79, poz. 854 z późn. zm.).