Czy w trybie natychmiastowym można zwolnić za udział w strajku

W wyroku z 17 lutego 2005 r. (II PK 217/04, OSNP 2005/18/285) SN stwierdził, że sam fakt udziału pracowników w nielegalnym strajku nabiera cech ciężkiego naruszenia obowiązków pracowniczych, gdy obejmowali oni świadomością bezprawność swojego postępowania i kontynuowali go pomimo otrzymanych ostrzeżeń i wezwań do zaniechania dalszego udziału w strajku. W późniejszym wyroku z 7 lutego 2007 r. (I PK 209/06, OSNP 2008/5-6/65) Sąd Najwyższy był bardziej ostrożny w ocenie zachowania pracowników uczestniczących w strajku zorganizowanym niezgodnie z obowiązującymi przepisami ustawy z 23 maja 1991 r. o rozwiązywaniu sporów zbiorowych (dalej ustawa). Stwierdził bowiem, że strajk może być nielegalny w różnym stopniu, a zakres naruszenia przepisów ustawy ma istotny wpływ na odpowiedzialność za jego zorganizowanie, kierowanie akcją strajkową lub udział w strajku. Sąd Najwyższy w cytowanym orzeczeniu podkreślił, że sam fakt zorganizowania i udział w nielegalnym strajku nie przesądzają o ciężkim naruszeniu obowiązków pracowniczych. Kwestia ta powinna być rozważona w świetle wypracowanych w orzecznictwie kryteriów oceny ciężkości naruszenia obowiązków pracowniczych. Konieczność dokonania takiej oceny odnosi się również do pracownika kierującego strajkiem lub organizującego strajk, pomimo że uzasadnione jest w tym przypadku stawianie wyższych wymagań co do świadomości legalności akcji strajkowej. Ocena ciężaru naruszenia przez takiego pracownika podstawowych obowiązków pracowniczych powinna ponadto uwzględniać takie okoliczności, jak przyczyny strajku i poparcie pracowników dla tej akcji. W szczególności ustalenie, że u podłoża strajku leżały rażące naruszenia przez pracodawcę praw i interesów pracowniczych, jak np. jednostronne zaprzestanie wykonywania układu zbiorowego pracy, nie może być obojętne dla oceny odpowiedzialności pracownika organizującego strajk naruszający przepisy ustawy.