Odprawa rentowa przysługuje także po długiej chorobie

Nasza pracownica przebywała na długim zwolnieniu lekarskim. Po upływie okresu zasiłkowego i pobierania przez 3 miesiące świadczenia rehabilitacyjnego firma rozwiązała z nią umowę o pracę bez wypowiedzenia na mocy art. 53 k.p. Potem pobierała ona jeszcze świadczenie rehabilitacyjne przez 9 miesięcy, a następnie uzyskała z ZUS rentę z tytułu niezdolności do pracy. Czy w takim przypadku należy wypłacić odprawę rentową?

W myśl art. 92¹ k.p. pracownikowi spełniającemu warunki uprawniające do renty z tytułu niezdolności do pracy lub emerytury, którego stosunek pracy ustał w związku z przejściem na rentę lub emeryturę, przysługuje odprawa pieniężna w wysokości jednomiesięcznego wynagrodzenia. Przy czym pracownik, który otrzymał odprawę, nie może już ponownie nabyć do niej prawa.

Dopuszczalna przerwa

W analizowanej sytuacji istotne znaczenie ma ustalenie, czy zachodził związek czasowy między zakończeniem zatrudnienia a uzyskaniem renty. W zasadzie takie zdarzenia, jak ustanie stosunku pracy oraz przyznanie pracownikowi renty z tytułu jego niezdolności do pracy, powinny następować bezpośrednio po sobie. Jednak od zasady tej są wyjątki. Występują wówczas, gdy rozwiązanie stosunku pracy jest poprzedzone chorobą pracownika, a data przyznania pracownikowi renty nie zbiega się bezpośrednio z datą rozwiązania stosunku pracy.

Orzecznictwo SN

W orzecznictwie sądowym zgodnie przyjmuje się, że związek czasowy pomiędzy przejściem na rentę lub emeryturę, a ustaniem stosunku pracy nie musi być bezpośredni. Zdarzenia te nie muszą więc następować bezpośrednio po sobie. Powszechnie uważa się, że związek ten zachodzi także i wówczas, gdy pracownik przechodzi na rentę lub emeryturę w pewien czas po zakończeniu zatrudnienia, ze względu na pobieranie zasiłku chorobowego z powodu choroby rozpoczętej jeszcze w czasie stosunku pracy i trwającej nieprzerwanie po rozwiązaniu umowy o pracę. Podobnie wypowiedział się Sąd Najwyższy w uchwale z 7 stycznia 2000 r. (III ZP 18/99, OSNAP 2000/24/888), stwierdzając, że pracownikowi, który przeszedł na rentę z tytułu niezdolności do pracy po rozwiązaniu się umowy o pracę na czas określony, przysługuje jednorazowa odprawa pieniężna na podstawie art. 92¹ par. 1 k.p., gdy pracownik stał się niezdolny do pracy wskutek choroby stwierdzonej w czasie zatrudnienia i prowadzącej, po nieprzerwanym okresie pobierania zasiłku chorobowego, do przyznania mu renty. Zatem pracownik, który po upływie okresu zasiłkowego, trwającego nieprzerwanie w czasie stosunku pracy i po jego zakończeniu, uzyskuje rentę z tytułu niezdolności do pracy, powinien być traktowany jako przechodzący na tę rentę bezpośrednio po ustaniu zatrudnienia. Nie nastąpiło bowiem między ustaniem stosunku pracy a uzyskaniem renty żadne zdarzenie, które by tę bezpośredniość przerwało. Podobnie będzie, gdy pracownik po ustaniu zatrudnienia pobierał świadczenie rehabilitacyjne i po jego zakończeniu bezpośrednio uzyskał rentę z tytułu niezdolności do pracy.

Zakończenie pobierania zasiłku

W przedstawionej sytuacji istotna jest treść art. 100 ust. 2 ustawy o emeryturach i rentach z FUS. W myśl tego przepisu, jeżeli ubezpieczony pobiera zasiłek chorobowy, świadczenie rehabilitacyjne lub wynagrodzenie za czas niezdolności do pracy wypłacane na podstawie przepisów kodeksu pracy, prawo do renty z tytułu niezdolności do pracy powstaje z dniem zaprzestania pobierania tego zasiłku, świadczenia lub wynagrodzenia. Były pracownik nie może więc w razie pobierania zasiłku chorobowego lub świadczenia rehabilitacyjnego po ustaniu zatrudnienia uzyskać od razu renty z tytułu niezdolności do pracy. Nabywa do nich prawo dopiero o zakończeniu pobierania zasiłku lub świadczenia rehabilitacyjnego. Potwierdza to dodatkowo istnienie związku między ustaniem zatrudnienia i nabyciem prawa do renty oraz uzasadnia prawo byłego pracownika do odprawy.

Uwaga

Prawo do renty z tytułu niezdolności do pracy powstaje dopiero z dniem zaprzestania pobierania zasiłku chorobowego lub świadczenia rehabilitacyjnego

@RY1@i02/2012/237/i02.2012.237.21700090d.803.jpg@RY2@

Ryszard Sadlik, sędzia Sądu Okręgowego w Kielcach

Ryszard Sadlik

sędzia Sądu Okręgowego w Kielcach

Podstawa prawna

Art. 92¹ ustawy z 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy (t.j. Dz.U. z 1998 r. nr 21, poz. 94 z późn. zm.).

Art. 100 ust. 2 ustawy 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (t.j. Dz.U. z 2009 r. nr 153, poz. 1227 z późn. zm.).