Kiedy urząd zatrudni pracownika bez procedury konkursowej

Czy można ponownie zatrudnić bez konkursu

@RY1@i02/2012/209/i02.2012.209.18300110e.813.jpg@RY2@

Szef urzędu nie ma takiej możliwości. Konkurs na stanowisko urzędnicze powinien być ogłaszany nawet jeśli poszukiwany jest pracownik na roczne zastępstwo. W zrezygnowaniu z procedury konkursowej nie pomoże rekomendacja bezpośredniego przełożonego, który zna sposób pracy byłego urzędnika. Musi więc, tak jak wszyscy pozostali kandydaci, zgromadzić dokumenty i przystąpić do otwartego i konkurencyjnego naboru. Jeśli okaże się, że były pracownik jest najlepszym kandydatem, zostanie przyjęty. Jedyną dogodnością, jaką wprowadziła dla niego obecna ustawa o służbie cywilnej, jest zachowanie prawa do statutu urzędnika mianowanego. Po powrocie do administracji rządowej ma zagwarantowane, że wciąż będzie urzędnikiem mianowanym ze stopniem, który otrzymał w chwili odejścia z jednostki. Jeśli miał np. trzeci z dziewięciu stopni służby cywilnej, to po dwóch bardzo dobrych opiniach okresowych otrzyma automatycznie kolejny stopień mianowania.

W poprzedniej ustawie o służbie cywilnej istniała możliwość powrotu do urzędu na podobnych zasadach jak obecnie, ale nie gwarantowała zachowania statusu urzędnika mianowanego. Wtedy kariera musiałaby być na nowo rozpoczynana, łącznie z przystąpieniem do postępowania kwalifikacyjnego na urzędnika służby cywilnej.

Podstawa prawna

Art. 35 ust. 7 ustawy z 21 listopada 2008 r. o służbie cywilnej (Dz.U. nr 227, poz. 1505 z późn. zm.).

Czy można przyjąć pracownika z innego urzędu bez naboru

@RY1@i02/2012/209/i02.2012.209.18300110e.814.jpg@RY2@

Pracownika samorządowego zatrudnionego na stanowisku urzędniczym, w tym kierowniczym, można na jego wniosek lub za jego zgodą przenieść do pracy w innej jednostce, w tej samej lub innej miejscowości w każdym czasie. Sekretarz lub prezydent miasta musi jednak uznać, że zmiana miejsca pracy nie naruszy ważnego interesu urzędu, który dotychczas zatrudniał pracownika samorządowego. Muszą też za tym przemawiać ważne potrzeby po stronie jednostki przejmującej. Najczęściej z przeniesieniem nie ma większych kłopotów. Czasami jednak pracodawca proponuje awans lub podwyżkę, żeby tylko zatrzymać dobrego pracownika. Jeśli jednak pracownik jest zdecydowany, a jego kompetencje odpowiadają samorządowi, który poszukuje specjalisty, to podpisywane jest porozumienie. Jest to korzystne również dla urzędu, gdyż nie musi on rozpoczynać żmudnej i długotrwałej procedury konkursowej, jeśli zdecyduje się na zatrudnienie osoby z innej jednostki. Porozumienie o przeniesieniu jest najczęściej podpisywane między sekretarzami urzędów. Do dokumentu tego trzeba dołączyć pisemną zgodę pracownika na przeniesienie. Powinna też być w nim wskazana forma zatrudnienia i czas trwania umowy. Jeśli umowa była zawarta na czas nieokreślony, to taka też powinna zostać zawarta po przeniesieniu na stałe. Pozostałe kwestie dotyczące zakresu obowiązków i wynagrodzenia są określane w umowie między pracownikiem a nowym pracodawcą. Możliwość zatrudnienia urzędnika bez konkursu w innym urzędzie istnieje też w korpusie służby cywilnej. Nie ma jednak możliwości, aby taki mechanizm zastosować przy przejściu np. ze służby cywilnej do samorządów i odwrotnie.

Podstawa prawna

Art. 22 ustawy z 21 listopada 2008 r. o pracownikach samorządowych (Dz.U. nr 223, poz. 1458 z późn. zm.).

Czy urzędnik musi potwierdzać kwalifikacje

@RY1@i02/2012/209/i02.2012.209.18300110e.815.jpg@RY2@

Przełożony powinien powiadomić zwolnionego pracownika, że ponownie proponuje mu zatrudnienie w urzędzie. Zgodnie bowiem z art. 9 ustawy o zwolnieniach grupowych w razie ponownego zatrudnienia w tej samej grupie zawodowej pracodawca powinien przyjąć pracownika, z którym rozwiązano stosunek w ramach zbiorowych zwolnień. Były urzędnik musi jednak wyrazić zamiar gotowości podjęcia pracy w ciągu roku od rozwiązania stosunku pracy. Ponadto, zgodnie z art. 9 ustawy o zwolnieniach grupowych, stanowi to wyjątek od obowiązku obsadzania wolnych stanowisk w służbie cywilnej w drodze otwartego i konkurencyjnego naboru. Tak orzekł Sąd Najwyższy w uchwale z 21 marca 2001 r. (sygn. akt III ZP 4/01). Zwolniony urzędnik nie powinien samodzielnie wyszukiwać ofert u byłego pracodawcy, które odpowiadają jego kwalifikacjom. Nie powinien też zbierać dokumentów tak jak pozostali kandydaci na wolne stanowisko. Jeśli jednak zostanie zatrudniona osoba z konkursu, to zwolniony pracownik może dochodzić swoich praw przed sądem pracy.

Podstawa prawna

Art. 1 ust. 1 pkt 3 i 9 ustawy z 13 marca 2003 r. o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunku pracy z przyczyn niedotyczących pracowników (Dz.U. nr 90, poz. 844 z późn. zm.).

Czy były żołnierz może dostać się do urzędu bez konkursu

@RY1@i02/2012/209/i02.2012.209.18300110e.816.jpg@RY2@

Nabór kandydatów do korpusu służby cywilnej na stanowiska związane z obronnością odbywa się z uwzględnieniem pierwszeństwa w zatrudnieniu, przysługującego osobom zwolnionym z zawodowej służby wojskowej. A to nie oznacza, że jeśli do naboru zgłosi się były żołnierz, automatycznie konkurs jest przerywany. Jeśli w jego trakcie wyłonionych zostanie np. dwóch najlepszych kandydatów, a wśród nich będzie były mundurowy, to zgodnie z przepisami on ma pierwszeństwo w zatrudnieniu. Były żołnierz, aby skorzystać z takiego prawa, powinien pełnić zawodową służbę przez co najmniej 10 lat. A jego szczególny charakter wykształcenia, doświadczenia wojskowego i wiedzy specjalistycznej umożliwia mu korzystanie z pierwszeństwa w zatrudnieniu na stanowiskach związanych z obronnością kraju w administracji publicznej i urzędach organów samorządu terytorialnego. Ten przywilej dotyczy m.in. żołnierzy, którzy wrócili z misji zagranicznych, a ich stan zdrowia nie pozwala na dalszą służę. Ponadto urzędy zarówno rządowe i samorządowe mają obowiązek współpracy z właściwymi organami wojskowymi w zakresie ewidencjonowania stanowisk związanych z obronnością kraju, w tym stanowisk dotyczących planowania i realizacji pozamilitarnych przygotowań obronnych w państwie. Z kolei armia wydaje byłemu żołnierzowi zaświadczenia, które potwierdzają predyspozycje do zajmowania stanowiska urzędniczego.

Podstawa prawna

Art. 119 ust. 1 ustawy z 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (t.j. Dz.U. z 2008 r. nr 141, poz. 892 z późn. zm.).

Czy bez konkursu można pracować w urzędzie

@RY1@i02/2012/209/i02.2012.209.18300110e.817.jpg@RY2@

Przepisy nie przewidują żadnych preferencji dla osób zatrudnionych na umowie-zleceniu w urzędzie, które chciałyby się docelowo dostać się na etat urzędniczy. Nie ma również znaczenia czas wykonywania zleconych zadań. Zleceniobiorca może wraz z innymi kandydatami przystąpić na podobnych warunkach do konkursu. Znajomość funkcjonowania urzędu będzie z pewnością jego atutem, ale nie przesądza o wynikach naboru. W urzędach administracji rządowej często jednak zatrudniani są pracownicy na podstawie ustawy o pracownikach urzędów państwowych lub nawet kodeksu pracy. Wtedy wraz z innymi urzędnikami mają etat, ale nie musieli przystępować do naboru. W tych sytuacjach dyrektorzy generalni nie muszą przeprowadzać konkursu. Nie mniej jednak zasadą jest, że w administracji rządowej na stanowiska urzędnicze powinny trafiać osoby, które wygrają konkurs.

Podstawa prawna

Art. 26 ustawy z 21 listopada 2008 r. o służbie cywilnej (Dz.U. nr 227, poz. 1505 z późn. zm.).

Czy zastępca wójta musi przystąpić do konkursu

@RY1@i02/2012/209/i02.2012.209.18300110e.818.jpg@RY2@

W każdej gminie musi być przynajmniej jedno stanowisko zastępcy wójta (odpowiednio zastępca prezydenta czy burmistrza). Kandydat na to stanowisko wybierany jest przez wójta. Może zorganizować we własnym zakresie konkurs, ale nie ma takiego obowiązki. Jego zatrudnienie następuje na podstawie powołania. Kandydat na zastępcę musi spełnić dwa warunki. Pierwszy to posiadanie wyższego wykształcenia, a drugie to sześcioletni staż pracy.

Podstawa prawna

Art. 26a ustawy z 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2001 r. nr 142, poz. 1591 z późn. zm.).

Załącznik nr 3 rozporządzenia Rady Ministrów z 18 marca 2009 r. w sprawie wynagradzania pracowników samorządowych (Dz.U. nr 50, poz. 398 z późn. zm.).

Artur Radwan

artur.radwan@infor.pl