Od stycznia nowe kwoty dofinansowań do wynagrodzeń

Ogólna koncepcja dofinansowania do wynagrodzeń niepełnosprawnych pracowników, przewidzianego w art. 26a ustawy z 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (dalej ustawa o rehabilitacji), nie ulega od lat większym zmianom. Stosunkowo często zmieniają się natomiast kwoty tego wsparcia. Poniżej prezentujemy zasady obowiązujące w tym zakresie od stycznia 2013 r.

Maksymalna wysokość

Dofinansowanie nie może być wyższe od kwoty bazowej, limitu kosztów płacy ani od kwoty kosztów płacy niesfinansowanej ze środków publicznych.

Kwota bazowa stanowi iloczyn określonego w ustawie o rehabilitacji najniższego wynagrodzenia (na 2013 r. wynosi ono 1500 zł), mnożnika najniższego wynagrodzenia oraz przeciętnego miesięcznego wymiaru czasu pracownika.

Mnożnik najniższego wynagrodzenia wynika z art. 26a ust. 1 i 1b oraz art. 68gb ustawy o rehabilitacji i zależy od stopnia niepełnosprawności pracownika oraz od tego, czy orzeczono w stosunku do niego upośledzenie umysłowe, chorobę psychiczną, epilepsję lub całościowe zaburzenia rozwojowe albo stwierdzono ślepotę. Zakładano wprawdzie zrównanie dofinansowania w ZPChr i na otwartym rynku pracy, ale ustawą z 7 grudnia 2012 r. o zmianie niektórych ustaw w związku z realizacją ustawy budżetowej (Dz.U. poz. 1456) w 2013 r. utrzymano to zróżnicowanie. Z tego względu w nowym roku wysokość dofinansowania jest uzależniona od typu pracodawcy.

Przeciętny miesięczny wymiar czasu pracy stanowi iloczyn nominalnego wymiaru czasu pracy (np. z umowy o pracę) i ilorazu liczby dni wliczania pracownika do stanu zatrudnienia osób o danym stopniu i rodzaju niepełnosprawności (zob. art. 2a i art. 21 ust. 5 ustawy o rehabilitacji) oraz liczby dni kalendarzowych w miesiącu. [tabela 1]

Kto może skorzystać

Z dofinansowania mogą korzystać pracodawcy prowadzący działalność gospodarczą (poza sektorem węglowym), którzy nie otrzymują regionalnej pomocy indywidualnej przeznaczonej dla konkretnych sektorów (nie dotyczy to turystyki), rolnicy, podmioty publiczne, non profit, czy wreszcie pracodawcy zatrudniający pracowników dla prywatnych potrzeb (np. osoby do opieki nad dziećmi).

Podmioty zatrudniające ogółem co najmniej 25 osób muszą osiągać co najmniej 6-procentowy wskaźnik zatrudnienia osób niepełnosprawnych. Ustalając, czy warunek ten został spełniony, należy wziąć pod uwagę, że:

wosiągany wskaźnik zatrudnienia osób niepełnosprawnych ustala się, dzieląc stan zatrudnienia osób niepełnosprawnych przez stan zatrudnienia ogółem (ZON/ZOG),

wstan zatrudnienia ogółem (ZOG) stanowi sumę stanu zatrudnienia osób niepełnosprawnych (ZON) i stanu zatrudnienia osób sprawnych (ZOS),

wwszystkie stany zatrudnienia ustala się w etatach, w przeciętnych wartościach miesięcznych,

wdo stanów zatrudnienia wlicza się wyłącznie pracowników w rozumieniu art. 2 kodeksu pracy oraz niepełnosprawnych wykonawców pracy nakładczej zatrudnionych w zakładzie pracy chronionej (ZPChr), o których mowa w art. 28 ust. 3 ustawy o rehabilitacji,

wstan zatrudnienia osób niepełnosprawnych ustala się zgodnie z art. 2a ustawy o rehabilitacji (nie dotyczy to ustalania stanu zatrudnienia niepełnosprawnych dla celów związanych z efektem zachęty, o którym będzie mowa w dalszej części tekstu),

wze stanu zatrudnienia osób niepełnosprawnych i stanu zatrudnienia osób sprawnych wyłącza się osoby, o których mowa w art. 21 ust. 5 ustawy o rehabilitacji. [tabela 2]

Groźne zaległości

Pracodawca chcący otrzymać dofinansowanie nie może posiadać zaległości w wymagalnych zobowiązaniach wobec Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych (PFRON) na kwotę przekraczającą łącznie 100 zł.

Jeżeli kwota zaległości przekracza łącznie 100 zł, prezes zarządu PFRON decyzją wstrzymuje dofinansowanie do czasu uregulowania zaległości przez pracodawcę. Decyzja ta podlega wykonaniu z dniem wydania. W razie nieuregulowania zaległości do 31 stycznia następnego roku prezes zarządu PFRON wydaje decyzję o odmowie wypłaty dofinansowania za okres wskazany uprzednio w decyzji o wstrzymaniu dofinansowania. Od każdej z tych decyzji przysługuje odwołanie do ministra pracy i polityki społecznej.

Wprawdzie zaległości wobec innych podmiotów nie wyłączają automatycznie prawa do dofinansowania, ale mogą powodować problemy z dwóch powodów.

Po pierwsze, pomocy publicznej nie można udzielać podmiotom w trudnej sytuacji ekonomicznej. Tymczasem zaległości w znacznych kwotach lub istniejące długotrwale mogą świadczyć o trudnej sytuacji ekonomicznej pracodawcy, co w konsekwencji może wyłączać udzielenie dofinansowania.

Po drugie, stosownie do art. 26a ust. 1a¹ pkt 3 ustawy o rehabilitacji dofinansowanie nie przysługuje, jeżeli pracodawca poniósł koszty płacy pracownika z uchybieniem terminów wynikających z odrębnych przepisów przekraczającym 14 dni. Zgodnie z art. 2 pkt 4a ustawy o rehabilitacji koszty płacy to wynagrodzenie brutto, naliczone od niego składki na ubezpieczenia społeczne finansowane przez pracodawcę oraz pełna kwota składek na Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych. Oznacza to, że np. zaległości wobec ZUS w zakresie wynikającym z nieopłacenia lub nieterminowego opłacenia składek na ubezpieczenia społeczne pracownika, na którego pracodawca zamierza uzyskać dofinansowanie - nawet gdyby nieprawidłowości obejmowały kwotę niższą niż 100 zł - wyłączają dofinansowanie na tego pracownika.

W tych przypadkach dofinansowania nie wstrzymuje się, lecz odmawia jego wypłaty na podstawie art. 26a ust. 9a ustawy o rehabilitacji. Od decyzji prezesa zarządu PFRON o odmowie wypłaty dofinansowania przysługuje odwołanie do ministra pracy i polityki społecznej.

Nie na wszystkich zatrudnionych

Dofinansowanie przysługuje na pracowników, a także na zatrudnionych w ZPChr wykonawców pracy nakładczej (jeśli w 2013 r. ich wynagrodzenie ustalono co najmniej na 1500 zł - w przypadku wykonawców, dla których praca nakładcza stanowi jedyne źródło utrzymania, lub 750 zł - w przypadku pozostałych wykonawców).

Dofinansowanie przysługuje na osoby niepełnosprawne za okres, w którym ich niepełnosprawność w znacznym, umiarkowanym lub lekkim stopniu została potwierdzona orzeczeniem o zaliczeniu do stopnia niepełnosprawności lub orzeczeniem traktowanym na równi z takim orzeczeniem, czyli:

worzeczeniem lekarza orzecznika ZUS odpowiednio o: niezdolności do samodzielnej egzystencji, całkowitej lub częściowej niezdolności do pracy lub celowości przekwalifikowania zawodowego (art. 5 ustawy o rehabilitacji),

wwydanym przed 1 stycznia 1998 r. orzeczeniem o zaliczeniu do I lub II grupy inwalidztwa z ogólnego stanu zdrowia lub w związku ze służbą albo do III grupy inwalidztwa z ogólnego stanu zdrowia (art. 62 ust. 2 ustawy o rehabilitacji),

wwydanym przed 1 stycznia 1998 r. orzeczeniem o całkowitej lub długotrwałej niezdolności do pracy w gospodarstwie rolnym (art. 62 ust. 3 ustawy o rehabilitacji).

Zgodnie z art. 26a ust. 1a¹ pkt 1 ustawy o rehabilitacji dofinansowanie nie przysługuje na pracowników zaliczonych do umiarkowanego lub lekkiego stopnia niepełnosprawności, którzy mają ustalone prawo do emerytury (z dowolnego tytułu i bez względu na wysokość tego świadczenia oraz na to, czy faktycznie jest ono pobierane). Natomiast ustalone prawo do renty lub świadczeń przedemerytalnych nie wyłącza prawa do dofinansowania.

Efekt zachęty

Jeżeli dofinansowanie na danego pracownika stanowi pomoc publiczną, to przysługuje ono tylko wtedy, gdy wywołuje efekt zachęty. Efekt ten występuje, gdy bez dofinansowania pracodawca nie zatrudniłby danej osoby niepełnosprawnej. Istnienie efektu zachęty wykazuje się:

wmetodą ilościową - jeżeli zarówno w przypadku stanu zatrudnienia ogółem, jak i stanu zatrudnienia osób niepełnosprawnych stan bieżący - z miesiąca zatrudnienia lub z 12 pierwszych miesięcy zatrudnienia osoby, na którą pracodawca zamierza uzyskać dofinansowanie - jest wyższy od 1/12 sumy stanów z 12 miesięcy poprzedzających miesiąc podjęcia zatrudnienia przez tę osobę lub

wmetodą jakościową - jeżeli nie wykazano efektu zachęty metodą ilościową, a osoba, na którą pracodawca zamierza uzyskać dofinansowanie, została zatrudniona na wakacie powstałym w wyniku rozwiązania umowy o pracę z innym pracownikiem (z przyczyn określonych w art. 52 par. 1 pkt 1 k.p., za wypowiedzeniem złożonym przez pracownika, na mocy porozumienia stron, wskutek przejścia pracownika na rentę z tytułu niezdolności do pracy, z upływem czasu, na który została zawarta albo z dniem ukończenia pracy, dla której wykonania była zawarta) lub w wyniku wygaśnięcia umowy o pracę albo zmniejszenia wymiaru czasu pracy poprzednika - na jego wniosek.

Jeżeli pracodawca zatrudniał daną osobę przed 2009 rokiem, to nie trzeba wykazywać na nią efektu zachęty, jeżeli wykazano go wcześniej (np. wnioskując o dofinansowanie, finansowanie lub refundację składek za okresy do grudnia 2008 r. włącznie).

Limit kosztów płacy

Obowiązuje także limit kosztów płacy określa art. 26a ust. 4 ustawy o rehabilitacji. Wynosi on 90 proc. faktycznie i terminowo poniesionych miesięcznych kosztów płacy, a w przypadku pracodawcy wykonującego działalność gospodarczą - 75 proc. tych kosztów.

Ponadto w celu ustalenia kwoty kosztów płacy niesfinansowanej ze środków publicznych od rzeczywistej kwoty kosztów płacy pracownika należy odjąć kwotę kosztów płacy sfinansowaną ze środków publicznych. Nie należy jednak odejmować środków publicznych pochodzących z prowadzonej działalności (art. 5 ust. 1 pkt. 5 ustawy z 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, Dz.U. nr 157, poz. 1240 z późn. zm.) ani z dochodów publicznych, o których mówi art. 5 ust. 2 pkt 3 tej ustawy. [przykłady 1-3]

Należy zwrócić przy tym uwagę na trzy kwestie:

wDofinansowanie nie przysługuje, gdy wynagrodzenie zostało wypłacone pracownikowi po złożeniu informacji INF-D-P załączanej do wniosku o wypłatę dofinansowania Wn-D.

wDofinansowanie przysługuje tylko wtedy, gdy wynagrodzenie niepełnosprawnego pracownika zostało przekazane na jego rachunek bankowy lub rachunek w SKOK albo na adres zamieszkania tego pracownika, za pośrednictwem osób prawnych prowadzących działalność w zakresie doręczania kwot pieniężnych; wymaga to uzyskania stosownego upoważnienia od pracownika.

wJeśli osoba niepełnosprawna jest zatrudniona u kilku pracodawców, PFRON wypłaci im kwotę nieprzekraczającą dofinansowania na 1 etat; dofinansowanie proporcjonalne do wymiaru czasu pracy tej osoby w pierwszej kolejności przyznaje się pracodawcy, który zatrudnił ją wcześniej. [przykład 4]

Wniosek

Obligatoryjny charakter dofinansowania przejawia się w tym, że każdy, kto spełnia określone w przepisach warunki do uzyskania dofinansowania na danego pracownika - uzyska je niezależnie od woli PFRON.

Jednocześnie dofinansowanie ma charakter wnioskowy. Za dany miesiąc pracodawca składa jeden wniosek (Wn-D) i załącza się do niego informacje (INF-D-P) - po jednej na każdą osobę, na którą ubiega się o dofinansowanie. To z informacji INF-D-P wynika, jaka kwota dofinansowania przysługuje do wynagrodzenia danej osoby.

Wzory wniosku i informacji zostały określone w załącznikach do rozporządzenia ministra pracy i polityki społecznej z 9 stycznia 2009 r. w sprawie miesięcznego dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych. Zgodnie z par. 5 ust. 1 tego rozporządzenia pracodawca składa wniosek Wn-D i informację INF-D-P w terminie do 20. dnia miesiąca następującego po miesiącu, którego dotyczą.

Forma złożenia

Informacje INF-D-P i wniosek Wn-D mogą być składane w formie elektronicznej przez teletransmisję danych lub w formie dokumentu pisemnego. Nadanie dokumentów w formie papierowej potwierdza się, wysyłając je listem poleconym ze zwrotnym potwierdzeniem odbioru. Natomiast w przypadku dokumentów w formie elektronicznej nadanie potwierdza się, pobierając drogą elektroniczną potwierdzenie wysłanej informacji lub wniosku.

Wybór formy składania dokumentów należy do pracodawcy i może on być zmieniany nawet co miesiąc. Nie wymaga to akceptacji lub zgody PFRON. Należy jednak wziąć pod uwagę dwie kwestie.

Dokumenty Wn-D i INF-D-P składane do PFRON po raz pierwszy przesyła się wyłącznie w formie pisemnej, gdyż wraz z pierwszym wnioskiem Wn-D należy przedłożyć dane zgłoszeniowe.

Ponadto przekazywanie dokumentów Wn-D i INF-D-P w formie elektronicznej wymaga odpowiedniej identyfikacji wnioskodawcy w systemie. Z tego względu pracodawca zamierzający korzystać z tej formy powinien najpierw wystąpić do PFRON z pisemnym wnioskiem o wydanie identyfikatora i hasła dostępu do programu informatycznego SODiR. PFRON przekaże je w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku. Należy również pamiętać, że dokumenty elektroniczne uwierzytelnia się podpisem elektronicznym weryfikowanym za pomocą kwalifikowanego certyfikatu (na zasadach określonych w przepisach o podpisie elektronicznym) albo certyfikatem dostarczonym przez PFRON. Pracodawca powinien zatem jednorazowo zarejestrować w programie informatycznym PFRON certyfikat, którym będzie weryfikował podpis elektroniczny.

W razie trwałej rezygnacji ze składania dokumentów w formie elektronicznej pracodawca powinien poinformować o tym PFRON. Nie ma natomiast obowiązku informowania o rezygnacji z formy elektronicznej, jeżeli dotyczyła ona wnioskowania o dofinansowanie za okres jednego czy dwóch miesięcy.

Termin wypłaty

Na wypłatę dofinansowania na rachunek bankowy pracodawcy lub na odmowę wypłaty PFRON ma - zgodnie z art. 26c ust. 3 ustawy o rehabilitacji - 25 dni od dnia otrzymania kompletnego i prawidłowo wypełnionego wniosku Wn-D. W tym terminie PFRON przekazuje także informację o sposobie ustalenia kwoty dofinansowania, jeżeli kwota ta różni się od kwoty wskazanej we wniosku Wn-D.

Przekroczenie tego terminu skutkuje naliczaniem przez PFRON odsetek w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowej.

Należy jednak pamiętać o prawidłowym wyznaczeniu daty, od której liczy się 25-dniowy termin wskazany w art. 26c ust. 3 ustawy o rehabilitacji. Termin ten oblicza się od dnia otrzymania przez PFRON kompletnego i prawidłowo wypełnionego wniosku Wn-D. Niekiedy kwestia ta może być sporna. Z tego względu zgodnie z par. 7 pkt 1 rozporządzenia w sprawie dofinansowania, po otrzymaniu wniosku Wn-D i informacji INF-D-P PFRON sprawdza je pod względem rachunkowym i formalnym oraz w terminie 14 dni od dnia otrzymania wniosku informuje pracodawcę o:

wuznaniu wniosku za kompletny i prawidłowo wypełniony albo

wstwierdzonych nieprawidłowościach dotyczących wniosku i wzywa do ich usunięcia wraz z pouczeniem o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania w przypadku ich nieusunięcia.

Jeżeli PFRON potwierdzi, że wniosek był kompletny i prawidłowo wypełniony, to 25-dniowy termin biegnie od dnia otrzymania wniosku Wn-D przez PFRON.

Natomiast w razie stwierdzenia nieprawidłowości PFRON ma obowiązek wskazać ich zakres. Nie może ograniczyć się do stwierdzenia, że wniosek jest nieprawidłowo wypełniony. PFRON powinien wskazać, na czym konkretnie jego zdaniem polegają nieprawidłowości (np. brak podpisu, niesumowanie się kwot z informacji INF-D-P z kwotą wnioskowanego dofinansowania we wniosku itd.). Należy przy tym zwrócić uwagę, że PFRON powinien poinformować pracodawcę od razu o wszystkich nieprawidłowościach, które obiektywnie mógł dostrzec. W tej sytuacji 25-dniowy termin biegnie od dnia usunięcia nieprawidłowości zasygnalizowanych przez PFRON.

Możliwość przedłużenia

25-dniowy termin może ulec wydłużeniu w razie prowadzenia przez prezesa zarządu PFRON postępowania sprawdzającego, o którym mowa w art. 26a ust. 9b ustawy o rehabilitacji. W przypadku podjęcia tego postępowania 25-dniowy termin ulega przedłużeniu o okres niezbędny do jego przeprowadzenia, jednak nie dłużej niż o 14 dni kalendarzowych.

Postępowanie sprawdzające może być przeprowadzone w dość wąskim zakresie, tj. wyłącznie w celu potwierdzenia: zgodności ze stanem faktycznym danych zawartych we wniosku Wn-D i informacjach INF-D-P oraz sytuacji ekonomicznej pracodawcy wykonującego działalność gospodarczą, o której mowa w art. 48a ust. 3 ustawy o rehabilitacji. W ramach postępowania sprawdzającego, o którym mowa w art. 26a ust. 9b ustawy o rehabilitacji, nie jest zatem możliwe np. zbieranie danych o osobach, na które za dany miesiąc pracodawca nie wnioskuje o dofinansowanie. W ramach tego postępowania, które jest prowadzone wyłącznie u pracodawcy, a nie w dowolnym miejscu, PFRON może sprawdzić natomiast, czy pracodawca wypłacił wynagrodzenie w sposób określony w art. 26a ust. 1a¹ pkt 2 ustawy o rehabilitacji.

Nieprawidłowości

W razie stwierdzenia nieprawidłowości po przeprowadzeniu tego postępowania zarządza się kontrolę. Jeżeli wykaże ona nieprawidłowości, prezes zarządu PFRON wydaje decyzję nakazującą zwrot wypłaconego dofinansowania w zakwestionowanym zakresie oraz decyzję o wstrzymaniu dofinansowania do czasu zwrotu wypłaconych kwot. Podlega ona wykonaniu z dniem wydania. Od tej decyzji przysługuje odwołanie do ministra pracy i polityki społecznej.

Przekazanie środków

Oprócz stwierdzenia poprawności wniosku i ewentualnego przeprowadzenia postępowania sprawdzającego lub kontrolnego PFRON ma obowiązek ustalić, czy pracodawca ma zaległości w zobowiązaniach wobec PFRON w wysokości przekraczającej ogółem kwotę 100 zł, poinformować go o numerze referencyjnym programu pomocowego, na podstawie którego pomoc ta jest udzielana (obecnie jest to X306/2009), oraz ustalić kwotę przysługującego dofinansowania i przekazać tę kwotę na rachunek bankowy pracodawcy.

Jeżeli ustalona przez PFRON kwota dofinansowania jest inna niż kwota dofinansowania wykazana we wniosku Wn-D, prezes zarządu PFRON wydaje decyzję o wysokości dofinansowania, na wniosek pracodawcy złożony w terminie 14 dni od dnia otrzymania informacji o ustaleniu wysokości przysługującego dofinansowania do wynagrodzenia. Od decyzji prezesa zarządu PFRON przysługuje odwołanie do ministra pracy i polityki społecznej.

Gdy po wypłacie pracodawca stwierdzi, że przekazano mu zbyt niską lub zbyt wysoką kwotę dofinansowania, to zgodnie z art. 49e ustawy o rehabilitacji ma odpowiednio: obowiązek zwrotu dofinansowania pobranego nienależnie lub w nadmiernej kwocie albo prawo uzyskania wyrównania dofinansowania wypłaconego w za niskiej kwocie.

Tabela 1. Obowiązujące kwoty wsparcia

Osoba niepełnosprawna	Pracodawca i parametry dofinansowania
	ZPChr	pozostali pracodawcy
stopień niepełnosprawności	szczególne schorzenia	mnożnik do kwoty bazowej	kwota bazowa dofinansowania	mnożnik do kwoty bazowej	kwota bazowa dofinansowania
znaczny	tak	2,2	3300	1,98	2970
nie	1,8	2700	1,26	1890
umiarkowany	tak	1,4	2100	1,26	1890
nie	1	1500	0,7	1050
lekki	tak	0,8	1200	0,72	1080
nie	0,4	600	0,28	420

Tabela 2. Ustalanie stanów zatrudnienia

	Grupy zatrudnionych	Stany zatrudnienia dla celów innych niż efekt zachęty	Stany zatrudnienia - efekt zachęty (pracownicy i osoby traktowane w prawie krajowym na równi z pracownikami)
Zakłady pracy chronionej	Inni pracodawcy
		ZON	ZOS	ZON	ZOS	ZON	ZOS
Należy wliczać	pracownicy (art. 2 k.p.)	tak	tak	tak	tak	tak	tak
wykonawcy pracy nakładczej (art. 28 ust. 3 ustawy o rehabilitacji)	tak	nie	nie	nie	tak	nie
zatrudnieni na podstawie umów cywilnoprawnych (zlecenia, dzieło itd.) lub umowy o współpracy	nie	nie	nie	nie	nie	nie
zatrudnieni pozornie	nie	nie	nie	nie	nie	nie
Spośród wliczanych należy wyłączyć	osoby na obligatoryjnych urlopach bezpłatnych	tak	tak	tak	tak	nie	nie
osoby na fakultatywnych urlopach bezpłatnych	tak	nie	tak	nie	nie	nie
osoby pozostające w rzeczywistym zatrudnieniu - w przypadku nieobecności usprawiedliwionej lub nieusprawiedliwionej	nie	nie	nie	nie	nie	nie
osoby tymczasowo aresztowane	nie	nie	nie	nie	nie	nie
osoby przebywające na urlopach macierzyńskich	nie	nie	nie	nie	tak	tak
osoby przebywające na urlopach ojcowskich	nie	nie	nie	nie	tak	tak
osoby przebywające na urlopach wychowawczych	nie	tak	nie	tak	tak	tak
osoby nieświadczące pracy w związku z uzyskaniem świadczenia rehabilitacyjnego	nie	tak	nie	tak	nie	nie
osoby długotrwale chore	nie	nie	nie	nie	nie	nie
osoby zatrudnione na podstawie umowy o pracę w celu przygotowania zawodowego	nie	tak	nie	tak	nie	nie
praktykanci	nie	nie	nie	nie	tak	tak
studenci odbywający szkolenie zawodowe	nie	nie	nie	nie	tak	tak
osoby będące uczestnikami Ochotniczych Hufców Pracy	nie	tak	nie	tak	nie	nie
osoby nieświadczące pracy w związku z odbywaniem służby wojskowej albo służby zastępczej	nie	tak	nie	tak	nie	nie

PRZYKŁAD 1

Ze schorzeniem specjalnym

Załóżmy, że Zofia A. jest zatrudniona na cały etat od 1 do 31 stycznia 2013 r. jako osoba o lekkim stopniu niepełnosprawności poza ZPChr. Jej koszty płacy to 2000 zł. Nie są finansowane ze środków publicznych. Kwota bazowa wyniesie 420 zł, tj. 1500 x 0,28 x 1 x 31/31. Gdyby np. 10 stycznia Zofia A. przedstawiła orzeczenie potwierdzające epilepsję, to kwota bazowa byłaby równa 888,39 zł (1500 x 0,28 x 1 x 9/31 + 1500 x 0,72 x 1 x 22/31). W obu przypadkach dofinansowanie będzie równe kwocie bazowej, która jest niższa od 1500 zł (0,75 x 2000 zł).

PRZYKŁAD 2

Po utracie statusu ZPChr

Załóżmy, że Norbert B. jest zatrudniony na 0,75 etatu od 1 do 31 stycznia 2013 r. jako osoba o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności w ZPChr, który 14 stycznia utracił ten status. Koszty płacy Norberta B. to 2000 zł, z czego 1600 zł sfinansowano ze środków publicznych. Kwota bazowa wyniesie 929,32 zł (1500 x 1 x 0,75 x 13/31 + 1500 x 0,75 x 0,7 x 18/31). Dofinansowanie będzie równe 400 zł (uwzględniamy najniższy z trzech limitów: 929,32; 0,75 x 2000 oraz 2000-1600).

PRZYKŁAD 3

Na urlopie bezpłatnym

Załóżmy, że Omar C. będzie zatrudniony na 0,6 etatu od 19 do 28 lutego 2013 r. jako osoba o znacznym stopniu niepełnosprawności w ZPChr, z tym że 21 stycznia skorzysta z urlopu bezpłatnego (będzie więc podlegał wyłączeniu zgodnie z art. 21 ust. 5 ustawy o rehabilitacji). Koszty płacy wyniosą 2500 zł i nie będą finansowane ze środków publicznych. Kwota bazowa to 520,71 zł, to jest: 1500 x 1,8 x 0,6 x (10-1)/28. Dofinansowanie wyniesie zatem 520,71 zł (uwzględniamy najniższych z trzech limitów: 520,71 ; 0,75x2500 oraz 2500-0).

PRZYKŁAD 4

U kilku pracodawców

Paulina D. jest zatrudniona u pracodawców: A - na 0,5 etatu, B - na cały etat oraz C - na 0,3 etatu. Pracodawcy A i B otrzymają zatem dofinansowanie na 0,5 etatu każdy, a pracodawca C nie otrzyma dofinansowania w związku z wyczerpaniem 1-etatowego limitu. Gdyby jednak pracodawca B wypłacił wynagrodzenie Pauliny D. gotówką, to pracodawca A otrzyma dofinansowanie na 0,5 etatu, pracodawca B nie otrzyma dofinansowania (zgodnie z art. 26a ust. 1a¹ pkt 2 ustawy o rehabilitacji), a pracodawca C otrzyma dofinansowanie na 0,3 etatu.

@RY1@i02/2013/012/i02.2013.012.217000600.802.jpg@RY2@

Luiza Klimkiewicz, specjalista ds. pomocy publicznej

Luiza Klimkiewicz

specjalista ds. pomocy publicznej

Podstawa prawna

Art. 26a-26c ustawy z 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (t.j. Dz.U. z 2011 r. nr 127, poz. 721 z późn. zm.).

Rozporządzenie ministra pracy i polityki społecznej z 9 stycznia 2009 r. w sprawie miesięcznego dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych (Dz.U. nr 8, poz. 43 z późn. zm.).