Czym różni się dyskryminacja pośrednia od bezpośredniej

W omawianym stanie faktycznym rekruter dopuścił się wobec pani starającej się o posadę asystentki prezesa zarządu sp. z o.o. dyskryminacji bezpośredniej ze względu na kolor skóry (ewentualnie rasę). O tym bowiem, że nie otrzymała ona tego stanowiska, zadecydowało jedynie kryterium koloru skóry, nie było to zaś zarówno rzeczywiste, jak i decydujące wymaganie zawodowe stawiane w procesie rekrutacji na to miejsce pracy.

Artykuł 11³ kodeksu pracy (dalej: k.p.) stanowi, że jakakolwiek dyskryminacja w zatrudnieniu, bezpośrednia lub pośrednia, w szczególności ta ze względu na płeć, wiek, niepełnosprawność, rasę, religię, narodowość, przekonania polityczne, przynależność związkową, pochodzenie etniczne, wyznanie, orientację seksualną, a także zatrudnienie na czas określony lub nieokreślony albo w pełnym bądź niepełnym wymiarze czasu pracy, jest niedopuszczalna. Oznacza to, że wszyscy etatowcy powinni być równo traktowani, czyli w sposób niedyskryminujący nikogo, bezpośrednio lub pośrednio, z wyżej wskazanych przyczyn.

Ustawodawca odróżnia dyskryminację bezpośrednią od pośredniej. I tak ta pierwsza istnieje wówczas, gdy podwładny z jednego lub kilku wyżej cytowanych powodów był, jest lub mógłby być traktowany - w porównywalnej sytuacji - mniej korzystnie niż pozostali pracownicy. Natomiast z dyskryminowaniem pośrednim będziemy mieli do czynienia, gdy na skutek pozornie neutralnego postanowienia, zastosowanego kryterium lub podjętego działania występują lub mogłyby wystąpić niekorzystne dysproporcje albo szczególnie niekorzystna sytuacja w zakresie:

- nawiązania i rozwiązania angażu,

- warunków zatrudnienia, awansowania oraz

- dostępu do szkolenia w celu podnoszenia kwalifikacji zawodowych

wobec wszystkich lub znacznej liczby etatowców należących do grupy wyróżnionej ze względu na jedną lub kilka wcześniej wspomnianych przesłanek, a nie byłoby to podyktowane zgodnym z prawem celem, środki zaś służące osiągnięciu tego celu nie byłyby właściwe i konieczne.

Zasady równego traktowania w zatrudnieniu nie łamią jednak pracodawcy, którzy nie zatrudniają konkretnej osoby z powodu jednej lub kilku wyżej wskazanych przyczyn, jeżeli rodzaj pracy lub warunki jej wykonywania powodują, że są one rzeczywistym i decydującym wymaganiem zawodowym stawianym etatowcowi.

@RY1@i02/2014/225/i02.2014.225.21700060a.802.jpg@RY2@

Anna Borysewicz adwokat prowadzący kancelarię w Płocku

Anna Borysewicz

adwokat prowadzący kancelarię w Płocku

Podstawa prawna

Art. 11³, art. 18^3a par. 1-4 oraz art. 18^3b par. 2 pkt 1 ustawy z 26 czerwca 1974r. - Kodeks pracy (t.j. Dz.U. z 2014 r. poz. 1502 ze zm.).