Dziennik Gazeta Prawana logo

Który z przedsiębiorców po przejęciu części zakładu ma prawo do dofinansowania

8 maja 2014

Spółka A zawarła z młodocianą pracownicą umowę w celu przygotowana zawodowego w zawodzie drukarz maszynista maszyn offsetowych na 36 miesięcy. Po upływie 22 miesięcy spółka ta w trybie art. 23 1 par. 1 kodeksu pracy została przejęta w części przez spółkę B. Pracodawcą młodocianej stała się spółka B. Obydwie spółki wystąpiły o kwotę dofinansowania podzieloną między nie proporcjonalnie do liczby miesięcy prowadzonej nauki zawodu. Burmistrz odmówił wypłaty pomocy spółce A. Czy prawidłowo?

Tak, ponieważ art. 70b ust. 5 ustawy z 7 września 1991 r. o systemie oświaty (dalej: u.s.o.) nie ma w sprawie zastosowania (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 17 grudnia 2010 r., sygn. akt I OSK 1756/2010, LexPolonica nr 2483480). Zgodnie z nim, jeżeli umowa o pracę w celu przygotowania zawodowego została rozwiązana z przyczyn niezależnych od pracodawcy, a młodociany pracownik podjął naukę zawodu na podstawie umowy o pracę w celu przygotowania zawodowego u innego pracodawcy, to przysługującą kwotę dofinansowania dzieli się między wszystkich pracodawców proporcjonalnie do liczby miesięcy prowadzonej przez nich nauki zawodu.

Dofinansowanie nie przysługuje temu pracodawcy, z którym umowa o pracę w celu przygotowania zawodowego została rozwiązana z winy pracodawcy. Przejęcie zakładu pracy lub jego części na podstawie art. 231 par. 1 kodeksu pracy (dalej: k.p.) nie prowadzi do rozwiązania dotychczasowych stosunków pracy, a jedynie do zmiany jednej ze stron dotychczasowego stosunku pracy, tj. pracodawcy. Z art. 70b ust. 7 u.s.o. wynika, że prawo do dofinansowania kosztów kształcenia młodocianego przysługuje podmiotowi, który był pracodawcą młodocianego pracownika w chwili ukończenia przez niego nauki zawodu lub przyuczenia do wykonywania określonej pracy. Prawo to przysługuje zatem wyłącznie spółce B.

Artykuł 231 par. 1 k.p. reguluje sytuację prawną zatrudnionych w zakładzie, który przechodzi na innego pracodawcę w całości lub części. Określa też sytuację prawną podmiotu, który, przejmując ten zakład lub jego część, stał się pracodawcą wszystkich pracowników zatrudnionych w tych jednostkach. Zmiana pracodawcy następuje z mocy prawa. W związku z tym strony, między którymi nawiązał się stosunek pracy z mocy prawa, nie muszą zawierać umowy o pracę (por. wyrok Sądu Najwyższego z 28 września 1990 r., sygn. akt I PR 251/90, OSNCP 1991/10-12/130). Nowy pracodawca nabywa na zasadzie następstwa prawnego wszelkie prawa wynikające z nawiązanych stosunków pracy z poprzednim pracodawcą oraz przechodzą na niego wszystkie obowiązki, które ciążyły na poprzednim pracodawcy wobec pracowników przejętego zakładu. Pracownicy tego zakładu zachowują prawa przysługujące im przed przejściem tego zakładu na nowego pracodawcę i wiążą ich te same obowiązki, jakie byli obowiązani wykonywać wobec poprzedniego pracodawcy. Do czasu wypowiedzenia tych warunków przez nowego pracodawcę strony są związane warunkami dotychczasowymi (por. uchwała SN z 24 października 1997 r., sygn. akt III ZP 35/97, OSNAPiUS 1998/16/474).

Podstawa prawna

Art. 70b ust. 5 i 7 ustawy z 7 września 1991 r. o systemie oświaty (t.j. Dz.U. z 2004 r. nr 256, poz. 2572 ze zm.).

Oprac. Leszek Jaworski

Dziękujemy za przeczytanie artykułu!
Źródło: Dziennik Gazeta Prawna

Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.

Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.