Zakazu konkurencji po ustaniu zatrudnienia nie można ustanowić hurtem dla wszystkich pracowników
Jesteśmy dużym zakładem o specyficznym profilu produkcji. Ze względu na to, że nasi pracownicy są poszukiwani na rynku, prezes wpadł na pomysł, żeby ze wszystkimi podpisać umowę o zakazie konkurencji, która będzie obowiązywała także po zakończeniu zatrudniania. Ma ona dotyczyć nie tylko projektantów, konstruktorów, programistów, lecz także pracowników produkcji, a nawet szeroko rozumianego personelu biurowego. Dział kadr zgłosił jednak zastrzeżenia do tego pomysłu, bo taki zakaz może dotyczyć tylko niektórych pracowników.
Umowa o zakazie konkurencji ma za zadanie zabezpieczyć interesy pracodawcy. Zakaz konkurencji uregulowany jest w kodeksie pracy (dalej: k.p.). Zgodnie z art. 1011 par. 1 k.p. w zakresie określonym w odrębnej umowie pracownik nie może prowadzić działalności konkurencyjnej wobec pracodawcy, jak również świadczyć pracy w ramach stosunku pracy lub na innej podstawie na rzecz podmiotu prowadzącego taką działalność. Zakaz konkurencji w trakcie trwania stosunku pracy pracodawca ma prawo zaproponować każdemu pracownikowi - niezależnie od rodzaju prowadzonej działalności, liczby zatrudnionych pracowników, formy organizacyjno-prawnej czy stanowiska pracy. Może być nim objęty pracownik zatrudniony zarówno na stanowisku robotniczym, jak i administracyjno-biurowym.
Oprócz umowy o zakazie konkurencji, która wiąże strony w trakcie zatrudnienia, przepisy kodeksu pracy dają możliwość zawarcia umowy zwanej powszechnie klauzulą konkurencyjną, która obowiązuje po zakończeniu współpracy. Pracodawca nie ma tu jednak takiej swobody, jak w przypadku umowy o zakazie konkurencji. Stroną umowy o zakazie konkurencji po zakończeniu stosunku pracy może być wyłącznie pracownik mający dostęp do szczególnie ważnych informacji, których ujawnienie mogłoby narazić pracodawcę na szkodę.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.