Dominujący wspólnik nie zatrudni się we własnej spółce, choć wyraźnego zakazu nie ma

Cechy stosunku pracy określa art. 22 par. 1 kodeksu pracy, według którego przez nawiązanie stosunku pracy pracownik zobowiązuje się do wykonywania pracy określonego rodzaju na rzecz pracodawcy i pod jego kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonym przez pracodawcę, a pracodawca do zatrudniania pracownika za wynagrodzeniem. Zatem zasadnicze cechy stosunku pracy odróżniające go od innych stosunków prawnych to: dobrowolność, osobiste świadczenie pracy w sposób ciągły, podporządkowanie, wykonywanie pracy na rzecz pracodawcy ponoszącego ryzyko związane z zatrudnieniem i odpłatny charakter zatrudnienia. Tak też wskazywał Sąd Najwyższy w wyroku z 23 października 2006 r., sygn. akt I PK 110/06. Cechą pozwalającą na odróżnienie umowy o pracę od umów cywilnoprawnych jest istnienie podporządkowania typu pracowniczego, które ma charakter konstrukcyjny dla istnienia stosunku pracy. Tak też podnosił Sąd Najwyższy w wyroku z 25 listopada 2005 r., sygn. akt I UK 68/05. W praktyce dla stwierdzenia tego podporządkowania istotne są takie elementy jak: określony czas pracy i miejsce wykonywania czynności, podpisywanie list obecności, podporządkowanie pracownika poleceniom kierownictwa co do miejsca, czasu i sposobu wykonywania pracy, a także obowiązek przestrzegania norm czasu pracy czy korzystanie z urlopów wypoczynkowych.

Brak regulacji, jest orzecznictwo