Cyfrowe oblicze podporządkowania. Jak europejskie sądy rozpoznają nadzór, kierownictwo i kontrolę w pracy platformowej
Orzeczenia z Francji, Hiszpanii, Holandii, Finlandii i Niemiec pokazują, że swoboda logowania do aplikacji, odmowy zleceń czy korzystanie z własnego sprzętu nie przesądza o samozatrudnieniu. Kluczowe stają się dowody faktycznej organizacji pracy: geolokalizacja, system sankcji, algorytmiczny przydział zadań, oceny klientów oraz wpływ na wynagrodzenie.
W przestrzeni publicznej trwa dyskusja związana z rekwalifikacją umów cywilnoprawnych oraz toczącymi się pracami nad implementacją unijnej dyrektywy o pracy platformowej (Dyrektywa UE 2024/2831 w sprawie poprawy warunków pracy za pośrednictwem platform oraz dynamicznego rozwoju technologii wykorzystywanych do organizowania i kontrolowania pracy). Na tym tle pojawia się pytanie: jak – na gruncie obecnie obowiązującego art. 22 par. 1 Kodeksu pracy – rozpoznawać kierownictwo i kontrolę, gdy część funkcji tradycyjnego przełożonego przejmuje aplikacja, algorytm, system ocen lub pośrednik?
Skorzystaj z PROMOCJI
Zyskaj nielimitowany dostęp do wszystkich treści:
wyjaśnień ekspertów, raportów i pogłębionych analiz oraz narzędzi dla specjalistów.
Możesz anulować w dowolnym momencie.
Skorzystaj z PROMOCJI
Zyskaj nielimitowany dostęp do wszystkich treści:
wyjaśnień ekspertów, raportów i pogłębionych analiz oraz narzędzi dla specjalistów.
Możesz anulować w dowolnym momencie.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.