Skład zespołu powypadkowego nadal zależy od stanu zatrudnienia

Od 3 lipca obowiązuje rozporządzenie Rady Ministrów z 1 lipca 2009 r. w sprawie ustalania okoliczności i przyczyn wypadków przy pracy. Zostało ono wydane na podstawie upoważnień zawartych w art. 237 par. 1 pkt 1 i 2 k.p., w brzmieniu nadanym ustawą z 22 maja 2009 r. o zmianie ustawy – Kodeks pracy oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz.U. nr 99, poz. 825). Zgodnie z tymi przepisami Rada Ministrów została upoważniona do określenia w drodze rozporządzenia:

● sposobu i trybu postępowania przy ustalaniu okoliczności i przyczyn wypadków przy pracy, sposobu ich dokumentowania oraz zakresu informacji zamieszczanych w rejestrze wypadków przy pracy, a także

● składu zespołu powypadkowego

– kierując się koniecznością zapobiegania występowaniu wypadków przy pracy.

Wobec zmiany upoważnienia ustawowego konieczne było wydanie nowego rozporządzenia. Rozporządzenie z 1 lipca 2009 r., które zastąpiło rozporządzenie Rady Ministrów z 28 lipca 1998 r. w sprawie ustalania okoliczności i przyczyn wypadków przy pracy oraz sposobu ich dokumentowania, a także zakresu informacji zamieszczanych w rejestrze wypadków przy pracy (Dz.U. nr 115, poz. 744 z późn. zm.), nie odbiega jednak zasadniczo od treści dotychczasowych regulacji.

W skład zespołu powypadkowego, ustalającego okoliczności i przyczyny wypadku, wchodzi nadal pracownik służby bezpieczeństwa i higieny pracy oraz społeczny inspektor pracy. Obowiązek utworzenia służby bhp ciąży na pracodawcy zatrudniającym więcej niż 100 pracowników. Pracodawca zatrudniający do 100 pracowników powierza wykonywanie zadań służby bhp pracownikowi zatrudnionemu przy innej pracy. W przypadku braku kompetentnych pracowników pracodawca może powierzyć wykonywanie zadań służby bhp specjalistom spoza zakładu pracy. Ponadto pracodawca posiadający ukończone szkolenie niezbędne do wykonywania zadań służby bhp może sam wykonywać zadania tej służby, jeżeli zatrudnia do 10 pracowników albo zatrudnia do 20 pracowników i jest zakwalifikowany do grupy działalności, dla której ustalono nie wyższą niż trzecia kategorię ryzyka, zgodnie z rozporządzeniem ministra pracy i polityki społecznej z 29 listopada 2002 r. w sprawie różnicowania stopy procentowej składki na ubezpieczenie społeczne z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych w zależności od zagrożeń zawodowych i ich skutków (Dz.U. nr 200, poz. 1692 z późn. zm.). U pracodawcy, który nie ma obowiązku tworzenia służby bhp, w skład zespołu powypadkowego zamiast pracownika służby bhp wchodzi zatem pracodawca lub pracownik zatrudniony przy innej pracy, któremu pracodawca powierzył wykonywanie zadań tej służby, albo specjalista spoza zakładu pracy. Natomiast u pracodawcy, u którego nie działa społeczna inspekcja pracy, w skład zespołu powypadkowego zamiast społecznego inspektora pracy wchodzi przedstawiciel pracowników posiadający aktualne zaświadczenie o ukończeniu szkolenia w zakresie bhp, zgodnie z przepisami dotyczącymi takiego szkolenia. Jeżeli zaś pracodawca nie może dopełnić obowiązku utworzenia zespołu powypadkowego w podanym wyżej dwuosobowym składzie, ze względu na małą liczbę zatrudnionych pracowników, to w skład zespołu powypadkowego wchodzi pracodawca i specjalista spoza zakładu pracy.