Nie można wymagać od kierownika więcej, niż wynika to z treści jego umowy

Pracodawca nie może wymagać, by pracownik kierujący podwładnymi o niskich kompetencjach, na dobór których nie miał wpływu, przejmował ich obowiązki.

Szczepan C. pełnił w urzędzie gminy stanowisko kierownika referatu. 28 lipca 2003 r. wójt wypowiedział mu umowę o pracę. Jako powód podał nienależyte wykonywanie obowiązków w zakresie realizacji inwestycji gminnej. W odwołaniu do sądu rejonowego Szczepan C. określił przyczynę wypowiedzenia jako nierzeczywistą, domagał się uznania wypowiedzenia za bezskuteczne, a także odszkodowania. Powództwo pracownika zostało uwzględnione. Apelację od wyroku sądu rejonowego wniósł pracodawca. Sąd okręgowy ją oddalił. Uznał bowiem, że pracownik ten nie ponosi winy za niepowodzenia w realizacji inwestycji gminnej.

Następnie pracodawca złożył skargę kasacyjną do Sądu Najwyższego. Skarga została oddalona.

Pracownik na stanowisku kierowniczym nie ma pełnej samodzielności. Nie można wymagać od niego – jak od osób świadczących usługi kierownicze na podstawie umów o zarządzanie (kontraktu menedżerskiego) – wniesienia szczególnych doświadczeń zawodowych, wiedzy organizacyjnej czy ponadprzeciętnego zaangażowania. Kierownik pozostający w stosunku pracy jest podporządkowany organizacyjnie przez obowiązek osobistego wykonywania pracy w zorganizowanym kolektywie, z zachowaniem uprawnień dyrektywnych przez podmiot nadrzędny w formie wiążących nakazów i zakazów. Najbardziej charakterystyczny aspekt podporządkowania określa art. 100 par. 1 k.p., wskazując na obowiązek pracownika stosowania się do poleceń przełożonych, które dotyczą pracy. Dlatego od pracowników zatrudnionych na stanowiskach kierowniczych pracodawca nie może wymagać więcej, niż wynika to z treści ich stosunku pracy. Kierownictwo w znaczeniu zarządzania rozumiane jest jako czynności zmierzające do spowodowania działania innych ludzi zgodnego z celem tego, kto nimi kieruje. Narzędzia temu służące to planowanie, organizowanie, przewodzenie i kontrolowanie działalności członków podległego zespołu, stąd zaniedbanie pracownicze kierownika obejmować może tylko nienależyte kierowanie i brak dostatecznego nadzoru nad wykonaniem obowiązków należących do podległych mu pracowników. W żadnym razie nie może oznaczać przejmowania obowiązków od podległych pracowników. Warunkiem postawienia kierownikowi jednostki organizacyjnej zarzutu niedopełnienia obowiązków jest realna możliwość spełnienia oczekiwań pracodawcy przez podległy mu zespół, przydatny – według obiektywnych kryteriów – do efektywnego pełnienia swych funkcji. Pracodawca nie może natomiast wymagać, by pracownik kierujący podwładnymi o niskich kompetencjach, na których dobór nie miał wpływu, kierował nimi przez przejmowanie ich obowiązków.

Pracodawca nie może przerzucać wyłącznej odpowiedzialności za szkodę mieszczącą się w jego ryzyku gospodarczym na pracownika pełniącego kierownicze stanowisko.