Praktykę będą odbywać tylko młodzi ludzie

Osoba, która odbywa praktykę, może jednocześnie być zarejestrowana w urzędzie pracy jako bezrobotny lub w czasie praktyki ubiegać się w tym urzędzie o status bezrobotnego. Nie będzie jednak mogła otrzymywać zasiłku dla bezrobotnych, jeśli w trakcie praktyki miesięcznie otrzymuje kwotę wyższą niż połowa minimalnego wynagrodzenia. Praktykant nie musi stawiać się w urzędzie pracy w celu przyjęcia propozycji odpowiedniej pracy lub innej formy pomocy proponowanej przez urząd lub w innym celu wynikającym z ustawy i określonym przez urząd pracy, w tym potwierdzenia gotowości do podjęcia pracy.

Takie rozwiązanie przewidziane jest w ustawie z 17 lipca 2009 r. o praktykach absolwenckich (Dz.U. nr 127, poz. 1052). Weszła w życie 28 sierpnia 2009 r.

Zgodnie z tą ustawą osoba fizyczna, osoba prawna albo jednostka organizacyjna nieposiadająca osobowości prawnej będzie mogła przyjmować na praktykę absolwentów co najmniej szkół gimnazjalnych. Praktykantami będą mogli być także absolwenci posiadający świadectwo ukończenia szkoły za granicą, o ile zostanie ono uznane za równorzędne świadectwu ukończenia polskiego gimnazjum. Tylko młodzi ludzie będą mogli odbywać praktykę. W dniu jej rozpoczęcia nie mogą mieć więcej niż 30 lat.

Praktykanci będą mogli odbywać praktykę w firmie za darmo albo za maksymalnie dwie płace minimalne, czyli obecnie 2552 zł.

Praktyka w tej samej firmie będzie mogła trwać co najwyżej przez trzy miesiące. Także, gdy jest odbywana kilka razy z przerwami. Na przykład pierwszy raz przez miesiąc, następnie po upływie miesięcznej przerwy przez dwa miesiące. Jednak nic nie stoi na przeszkodzie, żeby osoba, która ukończyła praktykę, rozpoczęła ją ponownie w innej firmie.

Praktykant, zanim podejmie pracę, musi podpisać umowę z firmą. W umowie powinny być wskazane: zawód lub stanowisko pracy, w ramach którego praktykant ma uzyskiwać doświadczenie i nabywać umiejętności praktyczne, okres odbywania praktyki, tygodniowy wymiar czasu pracy w ramach praktyki i kwota pensji, jeśli praktyka ma być odbywana odpłatnie.

Umowa między firmą a praktykantem nie jest umową o pracę. Jest to umowa o praktykę.

Zarówno firma, jak i praktykant mogą rozwiązać umowę w formie pisemnej. Nie jest dopuszczalne ustne rozwiązanie umowy, na przykład w czasie rozmowy telefonicznej. Umowa może być rozwiązana przez strony w każdym czasie, jeśli praktyka jest odbywana nieodpłatnie, a z zachowaniem siedmiodniowego terminu wypowiedzenia, jeśli praktyka jest odpłatna.

Podmiot przyjmujący na praktykę, na wniosek praktykanta, jest obowiązany wystawić na piśmie zaświadczenie o rodzaju wykonywanej przez niego pracy i umiejętnościach nabytych w czasie praktyki. Konieczność wystawienia zaświadczenia zmotywuje firmy do powierzania praktykantom poważniejszych zadań niż tylko na przykład czysto biurowych.

Do umowy o praktykę absolwencką stosuje się tylko kilka przepisów kodeksu pracy, tj. o zakazie dyskryminacji, pracy niebezpiecznej dla zdrowia i czasie pracy. Zakazują one pracodawcy nierównego traktowania praktykanta i zbyt długiej pracy w ciągu dnia. Praktykant nie może być w firmie dyskryminowany albo traktowany gorzej niż inni pracownicy. Nie będzie mógł pracować dłużej niż 8 godzin na dobę i przeciętnie 40 godzin w tygodniu w przyjętym okresie rozliczeniowym nieprzekraczającym 4 miesięcy. A jego tygodniowy czas pracy łącznie z godzinami nadliczbowymi nie może przekraczać przeciętnie 48 godzin w przyjętym okresie rozliczeniowym. Przysługuje mu w każdej dobie prawo do co najmniej 11 godzin nieprzerwanego odpoczynku. Jeśli dobowy wymiar czasu pracy praktykanta będzie wynosił co najmniej 6 godzin, będzie on miał prawo tak jak każdy pracownika do przerwy w pracy trwającej co najmniej 15 minut, wliczanej do czasu pracy. Praktykant może pracować 8 godzin w nocy, czyli między 21, a 7 rano.

Ponadto praktykant nie może wykonywać pracy szczególnie niebezpiecznej w rozumieniu przepisów wydanych na podstawie art. 237¹⁵ ustawy z 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy. Czyli na przykład pracy przy wytwarzaniu i przerobie arsenu oraz jego związków, przy produkcji wyrobów włókienniczych, w trakcie stosowania rtęci i jej związków.

Firma musi zapewnić praktykantowi bezpieczne i higieniczne warunki odbywania praktyki i środki ochrony indywidualnej wtedy, gdy są one konieczne, żeby wykonywać pracę.