Czy sąd powinien oddalić powództwo

Termin przedawnienia roszczenia o zapłatę ekwiwalentu za urlop wypoczynkowy wynosi trzy lata. Bieg terminu przedawnienia rozpoczyna się od dnia, kiedy roszczenie staje się wymagalne. W przypadku żądania zapłaty ekwiwalentu za urlop wypoczynkowy wymagalność roszczenia następuje w chwili rozwiązania stosunku pracy. Co do zasady zatem wniesienie przez pracownika pozwu dopiero po czterech latach od rozwiązania stosunku pracy skutkowałoby tym, iż roszczenie takie sąd powinien na zarzut pozwanego uznać za przedawnione. W omawianym przypadku nastąpiła jednak przerwa biegu przedawnienia.

Bieg terminu przedawnienia może ulec przerwaniu przez każdą czynność przed właściwym organem powołanym do rozstrzygania sporów lub egzekwowania roszczeń przedsięwziętą bezpośrednio w celu dochodzenia lub ustalenia albo zaspokojenia lub zabezpieczenia roszczenia oraz przez uznanie roszczenia, które nastąpić może w dowolnej formie.

Po każdej przerwie biegu przedawnienia biegnie ono na nowo, zaś przerwanie biegu przedawnienia może nastąpić wielokrotnie. Od przerwy biegu przedawnienia odróżnić należy jego zawieszenie, które następuje wówczas, gdy z powodu siły wyższej uprawniony nie może dochodzić przysługujących mu roszczeń. W przypadku zawieszenia przedawnienie nie biegnie tylko przez czas trwania przeszkody.

W niniejszej sprawie przerwa biegu przedawnienia nastąpiła po skutecznym wniesieniu pozwu przez pracownika. Przedawnienie nie biegło na nowo, dopóki postępowanie wszczęte w celu dochodzenia roszczenia nie zostało zakończone. Dlatego swój ponowny bieg przedawnienie rozpoczęło dopiero po prawomocnym umorzeniu postępowania na skutek cofnięcia pozwu przez pracownika w pierwszej sprawie. Roszczenie dochodzone przez pracownika przedawnić by się mogło dopiero po trzech latach od umorzenia postępowania, co skutkowało tym, iż zarzut podniesiony przez pracodawcę nie mógł skutkować oddaleniem powództwa.