Urlopy powinny być udzielane zgodnie z planem
Pracodawca jest obowiązany udzielić pracownikowi wypoczynku w tym roku kalendarzowym, w którym pracownik uzyskał do niego prawo
Pracownikowi przysługuje prawo do corocznego, nieprzerwanego, płatnego urlopu wypoczynkowego. Uprawnienie to ma charakter osobisty. Oznacza to, że nie można go przenieść na inną osobę, np. na kolegę z pracy. Nie można też zrzec się prawa do urlopu - ani bieżącego, ani zaległego.
W roku kalendarzowym, w którym zatrudniony podejmuje pracę po raz pierwszy w życiu, uzyskuje prawo do urlopu po każdym miesiącu pracy, w wymiarze 1/12 wymiaru urlopu przysługującego mu po przepracowaniu roku. Prawo do kolejnych urlopów nabywa z dniem 1 stycznia każdego następnego roku kalendarzowego. Wymiar urlopu zależy od ogólnego stażu pracy pracownika. Ustala się go, sumując wszystkie okresy zatrudnienia bez względu na sposób ustania stosunku pracy u kolejnych pracodawców oraz przerwy między poszczególnymi okresami zatrudnienia. Wymiar urlopu wynosi 20 dni, jeżeli pracownik jest zatrudniony krócej niż 10 lat, a jeżeli zatrudniony jest on co najmniej 10 lat, przysługuje mu 26 dni urlopu (do stażu wlicza się okresy nauki według zasad ustalonych w k.p.).
Urlopu udziela się w dni, które są dla pracownika dniami pracy, zgodnie z obowiązującym go rozkładem pracy w wymiarze godzinowym, odpowiadającym dobowemu wymiarowi czasu pracy danego pracownika w danym dniu. Wykorzystuje się go w wymiarze godzinowym przy założeniu, że dzień urlopu odpowiada 8 godzinom pracy. Zasady tej nie zmienia fakt, że na mocy odrębnych przepisów norma dobowa czasu pracy, wynikająca z tych przepisów, jest niższa niż 8 godzin pracy. Jeżeli więc pracownik jest zatrudniony w niepełnym wymiarze czasu pracy, to ustalony proporcjonalnie do wymiaru czasu pracy tego pracownika urlop będzie udzielony według tej samej zasady.
Pracodawca jest obowiązany udzielić pracownikowi urlopu w tym roku kalendarzowym, w którym pracownik uzyskał do niego prawo. Na wniosek pracownika urlop może być podzielony na części. W takim jednak przypadku co najmniej jedna część wypoczynku powinna trwać nie mniej niż 14 kolejnych dni kalendarzowych. Urlopy powinny być udzielane zgodnie z planem urlopów. Plan urlopów ustala pracodawca, biorąc pod uwagę wnioski pracowników i konieczność zapewnienia normalnego toku pracy.
Należnego urlopu nie można oddać innej osobie. Należy go wykorzystać osobiście
Leszek Jaworski
Art. 152, art. 153, art. 154, 1541, art. 1542, art. 161 - art. 163 ustawy z 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy (t.j. Dz.U. z 1998 r. nr 21, poz. 94 z późn. zm.).
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.
Wpisz adres e-mail wybranej osoby, a my wyślemy jej bezpłatny dostęp do tego artykułu