Ile może być umów na czas określony

Spółka z o.o. zatrudniała pracownika na czas określony od 1 września 2009 r. do 31 sierpnia 2010 r. oraz od 1 października 2010 r. do końca września 2011 r. Czy w listopadzie 2011 roku może zawrzeć z nim kolejną umowę na czas określony (dziesięć dni)?

Nie. Do końca 2011 roku spółka nie może już zatrudniać tej osoby na czas określony. Od 22 sierpnia 2009 r. pracodawców będących przedsiębiorcami obowiązują ograniczenia w zawieraniu umów na czas określony wynikające z ustawy z 1 lipca 2009 r. o łagodzeniu skutków kryzysu ekonomicznego dla pracowników i przedsiębiorców, zwanej ustawą antykryzysową. Obowiązują one pracodawców - przedsiębiorców niezależnie od tego, czy spełniają przesłanki niezbędne dla uzyskania statusu przedsiębiorcy w przejściowych trudnościach finansowych (art. 3 ust. 1 ustawy antykryzysowej). Do ich przestrzegania obowiązani są wszyscy przedsiębiorcy w rozumieniu ustawy o swobodzie działalności gospodarczej.

Zgodnie z ustawą antykryzysową w okresie od 22 sierpnia 2009 r. do 31 grudnia 2011 r. okres zatrudnienia na podstawie umowy o pracę na czas określony, a także łączny okres zatrudnienia na podstawie kolejnych umów o pracę na czas określony między tymi samymi stronami stosunku pracy, nie może przekraczać 24 miesięcy. Za kolejną umowę na czas określony uważa się umowę zawartą przed upływem trzech miesięcy od rozwiązania lub wygaśnięcia poprzedniej umowy na czas określony.

W sytuacji, o której mowa w pytaniu, przy ustalaniu tego maksymalnego okresu 24 miesięcy trzeba uwzględnić okresy obydwu umów na czas określony zawartych już z pracownikiem. Druga umowa została bowiem podpisana przed upływem trzech miesięcy od rozwiązania pierwszej.

W orzecznictwie Sądu Najwyższego przyjmuje się, że w prawie pracy ustanowione są odrębne od cywilnych reguły liczenia terminów (okresów), zwłaszcza w związku z wprowadzeniem ustawowych okresów i terminów wypowiedzenia umów, w celu doprowadzenia do takiego stanu, aby dzień, w którym zwyczajowo zatrudnia się pracowników, nie nakładał się (nie pokrywał się) na dzień, w którym rozwiązuje się stosunek pracy, lecz dzień ten bezpośrednio poprzedzał. Prawidłowość tą należy mieć na względzie także wtedy, gdy nie dochodzi do rozwiązania stosunku pracy, a jedynie powstaje potrzeba ustalenia upływu okresu pracy o znanej długości. Staż pracy oblicza się w latach, miesiącach i dniach, przy przyjęciu, że termin upływa w przeddzień dnia odpowiadającego nazwie dnia początkowego, następnie sumuje się lata, sumuje się miesiące i przelicza je na lata z uwzględnieniem, że 12 miesięcy pracy to jeden rok, sumuje się także dni i przelicza na miesiące, z uwzględnieniem, że 30 dni równa się jednemu miesiącowi (por. postanowienie SN z 11 grudnia 2009 r., II PK 223/09, LEX 585777).

W przypadku opisanym w pytaniu czas trwania każdej z dwóch umów zawartych na czas określony wynosi jeden rok (12 miesięcy), co daje łącznie 24 miesiące. Do końca 2011 roku spółka nie może już więc zatrudniać tego pracownika na czas określony.

Anna Puszkarska

 radca prawny

Art. 3 ust. 2, art. 13, art. 34 ust. 1 ustawy z 1 lipca 2009 r. o łagodzeniu skutków kryzysu ekonomicznego dla pracowników i przedsiębiorców (Dz.U. nr 125, poz. 1035 z późn. zm.).