Porozumienia zbiorowe mogą być podstawą roszczeń pracowników
Cechą charakterystyczną prawa pracy jest to, że jego źródłem mogą być nie tylko ustawy, ale także porozumienia zbiorowe. W myśl art. 9 par. 1 k.p. poprzez prawo pracy rozumie się nie tylko przepisy kodeksu pracy, ale także postanowienia układów zbiorowych pracy i innych opartych na ustawie porozumień zbiorowych, regulaminów i statutów określających prawa i obowiązki stron stosunku pracy.
Warunkiem zaliczenia porozumienia zbiorowego określającego prawa i obowiązki stron stosunku pracy do źródeł prawa pracy jest jego oparcie na ustawie. Tak wskazywał Sąd Najwyższy w wyroku z 7 września 1999 r. (I PKN 243/99, OSNP 2001/1/8). Chociaż w innym wyroku, z 6 lutego 2006 roku (III PK 114/05, OSNP 2007/1-2/2), Sąd Najwyższy szerzej ujmując dopuszczalność porozumień zbiorowych stwierdził, że porozumienie zbiorowe partnerów socjalnych określające prawa i obowiązki stron stosunku pracy, także bez "oparcia na ustawie" jest źródłem prawa pracy (art. 59 ust 2 Konstytucji RP). Przepis art. 59 ust 2 Konstytucji RP stanowi bowiem, że związki zawodowe oraz pracodawcy i ich organizacje mają prawo do rokowań, w szczególności w celu rozwiązywania sporów zbiorowych, oraz do zawierania układów zbiorowych pracy i innych porozumień.
Skorzystaj z PROMOCJI NA PIERWSZY MIESIĄC.
Zyskaj nielimitowany dostęp do wszystkich treści:
wyjaśnień ekspertów, raportów i pogłębionych analiz oraz narzędzi dla specjalistów.
Możesz anulować w dowolnym momencie.
Skorzystaj z PROMOCJI NA PIERWSZY MIESIĄC.
Zyskaj nielimitowany dostęp do wszystkich treści:
wyjaśnień ekspertów, raportów i pogłębionych analiz oraz narzędzi dla specjalistów.
Możesz anulować w dowolnym momencie.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.