Brak możliwości wyrażenia sprzeciwu

Od 1 stycznia obowiązują zmienione przepisy ustawy o rehabilitacji zawodowej oraz społecznej dotyczące czasu pracy osób niepełnosprawnych. Został od wydłużony do 8 godzin na dobę i 40 godzin tygodniowo. W przypadku tych zaliczonych do znacznego lub umiarkowanego stopnia niepełnosprawności może on być skrócony do 7 godzin na dobę i 35 godzin tygodniowo, pod warunkiem że lekarz wyda zaświadczenie o konieczności stosowania skróconej normy czasu pracy.

Problem jednak w tym, że przepisy nie precyzują, gdzie może odwołać się taki pracownik, jeżeli nie zgadza się z opinią w wydanym zaświadczeniu. Okazuje się, że nie może nawet wnieść sprzeciwu do Komisji Lekarskiej działającej przy rzeczniku praw pacjenta (RPP). Kwestia ta pojawiła się dopiero teraz w związku z interpretacją przepisów wydaną przez Ministerstwo Pracy (odpowiedź Jarosława Dudy, wiceministra zdrowia, na zapytanie poselskie). Uważa on bowiem, że organem właściwym do przyjmowania sprzeciwów od orzeczenia lekarskiego również w sprawie norm czasu pracy jest wyżej wymieniona komisja. Tego zdania nie podziela sam RPP. Tłumaczy, że sprzeciw może złożyć jedynie osoba, która w relacji z lekarzem wystawiającym orzeczenie ma status pacjenta. Rzecznik podkreśla, że jest on ściśle związany z procesem leczniczym. Relacja osoby niepełnosprawnej posiadającej znaczny lub umiarkowany stopień niepełnosprawności wobec lekarza przeprowadzającego badania profilaktyczne pracowników, zgodnie z ustawą o rehabilitacji zawodowej, nie spełnia takich przesłanek. Stwierdza jedynie zdolność pracownika do pracy na danym stanowisku.

Dodatkowo, aby skutecznie skorzystać z prawa do sprzeciwu, należy go uzasadnić, tzn. wskazać przepis prawa, z którego wynikają prawa bądź obowiązki pacjenta. Natomiast opinia lekarska dotycząca czasu pracy osoby niepełnosprawnej rzutuje na jej prawa i obowiązki jako pracownika, a nie prawa i obowiązki jako pacjenta.

Dominika Sikora

dominika.sikora@infor.pl

Podstawa prawna

Art. 15. ustawy z 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (t.j. Dz.U. z 2011 r. nr 127, poz. 721).

Art. 3 ust. 1 pkt 4, art. 31 ust. 1 ustawy z 6 listopada 2008 r. o prawach pacjenta i rzeczniku praw pacjenta (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 159).