Komentarze

Normy polskiego zbiorowego prawa pracy zawarte są w konstytucji (prawo koalicji czy zasada dialogu społecznego), w umowach międzynarodowych ratyfikowanych przez Polskę, konwencjach Międzynarodowej Organizacji Pracy, w pewnym zakresie w kodeksie pracy (art. 181-183). Jednak to ustawa o związkach zawodowych stanowi trzon zbiorowego prawa pracy. Poza przepisami ogólnymi o charakterystyce związku zawodowego, prawie tworzenia i wstępowania do związków zawodowych, zakazie dyskryminacji antyzwiązkowej, uprawnieniach związków zawodowych do występowania na forum międzynarodowym czy reprezentowania pracowników w zakresie ich praw i interesów indywidualnych i zbiorowych, a także prawie do kontroli przestrzegania prawa, zawiera również szczegółowe normy dotyczące zasad tworzenia związku zawodowego. Ponadto reguluje uprawnienia związków zawodowych w ogólności (m.in. opiniowanie aktów prawnych, wnioskowanie o zmiany w prawie, prawo do rokowań zbiorowych, uprawnienie do kontroli przestrzegania prawa czy prawo do prowadzenie działalności gospodarczej, z której dochód ma służyć realizacji ich zadań statutowych), a także zakładowej organizacji związkowej (jej zadania, uprawnienia członków organizacji, w tym prawo do zwolnień z obowiązku świadczenia pracy na okres kadencji w zarządzie czy szczególną ochronę trwałości stosunku pracy działaczy, obowiązek udostępnienia przez pracodawcę zakładowej organizacji związkowej pomieszczeń i urządzeń technicznych niezbędnych do wykonywania działalności związkowej czy kwestię poboru składek) i szczegółowe przepisy dotyczącej międzyzakładowej organizacji związkowej. Ustawa zawiera również przepisy karne przewidujące sankcje m.in. za przeszkadzanie w utworzeniu organizacji związkowej czy utrudnianie wykonywania przez nią działalności.